Բաղարա սուրա: Հանուն գթառատ եւ ողորմած Աստծո: Բարև Ձեզ հարգարժան ռադիոլսող բարեկամներ: Այս հաղորդման ընթացքում կանդրադառնանք Բաղարա սուրայի 85-88-րդ այաներին:

Նախ կլսենք Բաղարա սուրայի 85 -րդ այան:

       ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤْلَا ءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَرِهِمْ تُظَهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَ نِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَرَى‏ تُفَدُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَبِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَآءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَ لِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْىٌ فِى الْحَيَو ةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَمَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ‏

Այս այայի թարգմանությունը հետևյալն է. «Նրանով հանդերձ, որ ձեզ հետ պայման կապեցինք, սակայն դուք միմյանց սպանեցիք, մի խումբ մարդկանց հեռացրիք իրենց ծննդավայրից: Իսկ նրանց դեմ մեղք գործելու և ոտնձգություն անելու հարցում իրար օգնեցիք: Իսկ եթե նրանք գերի ընկնեն ձեզ, գնեք նրանց և փրկեք նրանց: Թեև ոչ միայն նրանց սպանելը, այլ նաև վտարելը, ձեզ համար հենց սկզբից անթույլատրելի էր: Արդյոք հավատու՞մ եք աստվածային մի քանի պատվիրանների, իսկ մի քանիսի նկատմամբ անհավատ եք: Այն մարդիկ, ովքեր այդպես են անում, կպատժվեն: Այս կյանքում նրանց պատիժը խայտառակությունն է, իսկ հանդերձյալ կայնքում, ահեղ դատաստանի օրը նրանց սպասում է դաժան պատիժ և Աստված տեղյակ է նրանց արարքներից»:

Այս այան Իսրայելի ժողովրդին նախատում է, ասելով.  Չնայած որ Աստծո հետ պայման էիք կապել, սպանում եք միմյանց և մարդկանց վտարում եք իրենց տներից: Այն դեպքում, երբ Թորայի հիման վրա, եթե գերի ունեք, պետք է նրան ազատ արձակեք: Դուք պատրաստ եք միմյանց սպանել, սակայն պատրաստ չեք միմյանց գերի դառնալ: Եթե գերությունը վիրավորանք է, ապա սպանությունը և մարդկանց տարագիր դարձնելը դրանից էլ վատ է: Եթե մարդուն գերությունից ազատելը Թորայի հրամանն է, ուրեմն սպանությունից և մարդկանց աքսորելուց հրաժարվելը նույնպես Թորայի հրամանն է:

Դուք ենթարկվում եք ձեր քմահաճույքներին, ոչ թե երկնային գրքին: Որովհետև երբ աստվածային պատվիրանները համընկնում են ձեր ճաշակին, դուք համաձայն եք դրանց հետ, իսկ երբ դրանք ձեր ճաշակով չեն, հրաժարվում եք և միմյանց օգնում մեղք գործել:

Այս այայում խոսվում է այն մասին, որ մարդու իրական հավատքի նշանը բարի գործն է: Այնպիսի գործ, որը համապատասխանի Աստծո հրամանին և ոչ թե մարդու ճաշակին ու ցանկություններին: Որովհետև դա համարվում է եսամոլություն և ոչ թե աստվածապաշտություն: Արգելվում է ոչ միայն մեղք գործելը, այլ մեղավորին օգնելը: Իմամ Քազեմը, ով իսլամի Մարգարեի հետևորդներից էր, դիմելով մի մուսուլմանին, ասում է. <Ուղտը Աբբասյան խալիֆայության Հարուն Ալ Ռաշիդի պալատին վարձով տալը անթույլատրելի է, նույնիսկ եթե դա սուրբ ուխտագնացության համար լինի: Որովհետև ցանկանում ես, որ ուխտավորը առողջ վերադառնա իր ուղևորությունից և քո գումարը տա: Դա նշանակում է, որ ցանկանում ես բռնատերը կենդանի մնա: Իսկ դա մեղք է համարվում>:

Այժմ  կլսենք Բաղարա սուրայի 86-րդ այան:

       أُوْلئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا بِالْأَخِرَةِ فَلاً يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ

Այս այայում ասվում է. <Նրանք այն մարդիկ են, ովքեր աշխարհիկ կյանքը գնել են հանդերձյալ կյանքը  կորցնելու գնով: Ուրեմն նրանց պատժի մեջ որևէ զիջում չի լինելու, և նրանց նկատմամբ որևէ օգնություն չի լինելու>:

Այս այան խոսում է աստվածային պայմանները դրժելու և սպանության ու մարդկանց վտարանդի դարձնելու արմատի մասին: Այս մարդիկ աշխարհիկ կյանք են փնտրում և հավատում են միայն այն պայմաններին, որ համապատասխանում են իրենց անհատական շահերին: Նրանք անտարբեր են հանդերձյալ կյանքի նկատմամբ:

Այդուհանդերձ, այսքան նյութապաշտության և մեղքի առկայությամբ հանդերձ, հրեաներն ասում են, որ իրենց պատիժ չի սպասվում: Իսկ այս այան ասում է. <Հակառակ այն սին ցանկություններին, որ նրանք ունեն, բոլոր մեղավորները պատժվելու են և ոչ ոք նրանց չի օգնելու>:

Այժմ  կլսենք Բաղարա սուրայի 87-րդ այան:

       وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسى‏ الْكِتَبَ وَقَفَّيْنَا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَءَاَتَيْنَا عِيسَى‏ ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنتِ وَأَيَّدْنَه بِرُوحِ الْقُدُسِ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوى أَنفُسُكُمْ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقاً تَقْتُلُونَ

Այս այան թարգմանվում է հետևյալ կերպ. <Եվ մենք Մովսեսին գիրք տվեցինք ու նրանից հետո մարգարեներ ուղարկեցինք: Ուղարկեցինք Հիսուսին և նրան հաստատեցինք սուրբ հոգով ու օգնեցինք: Ուրեմն ինչու՞, երբ որևէ մարգարե խոսում է հակառակ ձեր ցանկության, գոռոզանում եք նրա դեմ: Մի խմբի հերքում եք, մյուսին` սպանում>:

Այս այան խոսում է այն մասին, որ Աստված բարի է մարդու նկատմամբ և նրան մշտապես օգնում է` գտնել ճիշտ ճանապարհը: Այստեղ ասվում է, որ Մովսեսից հետո, Աստված ուրիշ մարգարեների ուղարկեց Իսրայելի ժողովրդի համար, որոնց թվում էր Հիսուսը: Սակայն նյութապաշտությունը և անձնական շահը նրանց դարձրեցին ապստամբ: Նրանք մերժեցին մարգարեներին և նրանցից որոշներին սպանեցին, որովհետև վերջիններս պատրաստ չէին ընդունել նրանց անհարկի ցանկությունները:

Այժմ  կլսենք Բաղարա սուրայի 88-րդ այան:

       وَقَالُواْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللَّه بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلاً مَّا يُؤْمِنُونَ  

Այս այայում ասվում է. <Եվ նրանք մարգարեներին ասացին. <Մեր սրտերը պատյանի մեջ են և մենք ձեր խոսքերից ոչինչ չենք հասկանում>: Սակայն դա այդպես չէ: Պարզապես Աստված նրանց հեռացրել է իր բարությունից`անհավատության պատճառով:Եվ հենց դա է պատճառը, որ նրանք ոչինչ չեն ընկալում և քիչ են հավատում>:

Ապստամբ մարդիկ մարգարեների հրավերին ծաղրանքով պատասխանեցին. <Մենք չեն հասկանում ձեր խոսքերը և այդ պատճառով չենք հավատում>:

Ղուրանն ի պատասխան ասում է. <Այնպես չէ, որ մարգարենրի խոսքը մարդկանց համար անհասկանալի է: Վերջիններս ցանկանում են հակառակել և կոծկել ճշմարտությունը , որպեսզի ուրիշ մարդիկ չընկալեն այն ու հավատքի չգան>:

Ընդհանրապես, քմահաճույքներին հետևելը պատճառ է դառնում, որ մարդու մեջ զարգանա եսամոլությունը և նա բոլոր իրականություններն ու ճշմարտությունները ընկալի նյութապաշտ աչքով: Իսկ դա պատճառ է դառնում, որ մարդը զրկվի աստվածային իմաստությունից:

Ի՞նչ ենք սովորում այս այաներից.

1. Ենթարկվենք Աստծո պատվիրաններին և ոչ թե այն ամենին, ինչը միայն համընկնում է մեր ցանկություններին և ճաշակին: Չհրաժարվենք նրանից, ինչը հակասում է մեր ճաշակին: Որովհետև այդպիսով մենք ենթարկվում ենք մեր ցանկասիրությանը և ոչ թե աստվածային պատվիրաններին:

 2 . Միշտ որևէ բան անելիս հիշենք Աստծուն և հավատանք, որ եթե մի պահ մենք մոռանում ենք նրան, Աստված մեզ չի մոռանում և գիտի մեր բոլոր արարքների մասին:

3. Բոլոր մարդիկ հավասար են Աստվածային օրենքի առջև: Եվ սխալ է  կարծել, որ որոշակի ազգ արտոնյալ է Աստծո առջև:

 4. Աստված մարդուն առաջնորդելու համար ուղարկել է մարգարեներին: Սակայն մարդը դա գնահատելու փոխարեն, ժխտում է նրանց, կամ սպանում:

5. Մարդու երջանկությունն ու բարօրությունը հենց իր ձեռքում են: Եթե մարդկանց մի խումբ արժանանում է աստվածային անեծքի, դա նրանց անհավատության և կարծրամտության պատճառով է: Որովհետև Աստված բոլորի համար ստեղծել է առաջնորդվելու հնարավորություն:

Հարգելի բարեկամներ, այստեղ ավարտում ենք <Ելք դեպի լույս> հաղորդաշարի 30-րդ համարը և միչև հաջորդ հանդիպում Աստված Ձեզ պահապան