Si arriti Garda Revolucionare këtë fuqi

Iran, 22 prill 2026, ParsToday - Përvjetori i dyzet e tetë i themelimit të Gardës së Revolucionit Islamik ka tërhequr më shumë se vitet e tjera vëmendjen e qarqeve politike dhe mediatike dhe gjatë dyzet ditëve të përballjes heroike, Garda e Revolucionit Islamik së bashku me forcat e tjera të armatosura i ka dhënë goditje të mëdha dhe befasuese regjimit sionist dhe Shteteve të Bashkuara.

Sipas ParsToday, Garda e Revolucionit Islamik, krahas ushtrisë së Iranit, është pjesë e forcave të armatosura zyrtare të Republikës Islamike dhe përmendet qartë në kushtetutë, ndërsa historia dhe veprimtaria e saj e bëjnë të ndryshme nga forcat e tjera të armatosura në botë, pasi Irani pas fitores së revolucionit islamik u përball me një stuhi të vërtetë dhe ende pa kaluar një muaj nga fitorja e revolucionit, grupe të ndryshme politike nisën përpjekjet për ta përvetësuar atë, ndërsa grupe të armatosura marksiste dhe të majta, Fedajinët e Popullit, Monafekinët dhe grupe separatiste në Kurdistan, Turkmen Sahra, Khuzestan dhe Sistan e Baluchestan secili në mënyrën e vet kërkonin të ndikonin në të ardhmen e Iranit, ndërsa ushtria që për vite kishte qenë në shërbim të regjimit Pahlavi nuk u shpërbë, por kishte ende një rrugë të gjatë për t’u kthyer në një ushtri revolucionare dhe armiqtë e jashtëm kërkonin mundësi për ta rrëzuar revolucionin përmes grushtit të shtetit ose krijimit të kaosit të brendshëm. Në këto rrethana, Imam Khomeini më 22 prill 1979 urdhëroi krijimin e Gardës së Revolucionit, një vendim që lindi nga shqetësimi për ruajtjen e karakterit popullor të revolucionit dhe për të parandaluar që ai të binte në duart e atyre që nuk përputheshin me besimet e popullit, duke qenë që nga fillimi i ndjeshëm ndaj dy çështjeve kryesore, ruajtjes së natyrës popullore dhe parandalimit të shndërrimit të revolucionit në mjet të grupeve oportuniste. Formimi i kësaj force ishte përgjigje ndaj këtyre shqetësimeve dhe raportet e Këshillit të Revolucionit tregojnë se nga marsi deri në prill 1979 u zhvilluan mbledhje intensive mes anëtarëve të këshillit, bashkëpunëtorëve të Imam Khomeinit dhe aktivistëve revolucionarë, ku u diskutua krijimi i një force të organizuar dhe popullore që të mos ishte ushtri klasike, as kopje e grupeve guerile dhe as mjet partiak, por një institucion i ri i bazuar në tre shtylla: besimi, mbështetja popullore dhe përgjegjësia ndaj revolucionit, parime që u përfshinë në urdhrin dhe statutin e themelimit të saj. Në urdhrin e Imam Khomeinit theksohej se Garda krijohet për të mbrojtur revolucionin islamik dhe arritjet e tij dhe kjo ide me kalimin e viteve është shndërruar në një nga shtyllat kryesore të sigurisë kombëtare të Iranit, pasi revolucioni nuk ishte vetëm politik, por edhe shoqëror, kulturor dhe parmior dhe për këtë arsye Garda kishte detyrë të mbronte jo vetëm territorin, por edhe identitetin dhe vlerat e tij. Në muajt e parë pas revolucionit, Garda mori përsipër detyra të vështira dhe vendimtare si përballja me grupet e armatosura në Kurdistan, sigurimi i rajoneve jugore dhe lindore, përballja me kundërrevolucionin në Teheran dhe qytete të tjera të mëdha dhe neutralizimi i komploteve si grushti i shtetit i Nojeh, ndërsa këto sfida nuk mund të përballoheshin vetëm me mjete klasike ushtarake, por kërkonin edhe mobilizim popullor dhe fuqi shoqërore. Shumë nga këto kriza u menaxhuan përmes afrimit me popullin dhe ndarjes së tij nga kundërshtarët dhe figura si Mohammad Borujerdi dhe Ahmad Motevaselian duke hyrë mes popullit përpiqeshin të ndanin radhët e njerëzve nga anti-revolucionarët dhe Mohammad Borujerdi u njoh si “Mesia i Kurdistanit” mes popullsisë kurde. Gjatë luftës tetëvjeçare të imponuar nga regjimi baathist i Saddam Hussein, Garda e Revolucionit kishte përgjegjësinë për organizimin e forcave vullnetare dhe popullore në përballje me ushtrinë e këtij regjimi dhe pas përfundimit të luftës, Saddam u detyrua të pranojë vlefshmërinë e marrëveshjes së vitit 1975 të Algjerit, të cilën e kishte grisur në shtator 1980 duke nisur luftën me shpresën për të pushtuar Teheranin brenda tre ditësh, por që u shndërrua në një luftë tetëvjeçare. Një nga misionet më të rëndësishme të Gardës, përveç detyrave të tjera në ruajtjen e sovranitetit territorial dhe vlerave të revolucionit islamik, ishte rritja e kapaciteteve ushtarake të Iranit dhe për shkak të izolimit ndërkombëtar dhe sanksioneve ushtarake, ajo u përqendrua në zhvillimin e teknologjisë së raketave dhe mjeteve ajrore pa pilot dhe saktësia e kësaj strategjie u dëshmua në operacionet e fundit dhe përballjen me dy ushtri moderne dhe të pajisura me armë bërthamore, Shtetet e Bashkuara dhe regjimin sionist, ku operacionet e fundit dhe përballja dyzetditore treguan fuqinë parandaluese të Iranit në nivel global.

Kërkoni video, na ndiqni: https://t.me/ParsTodayshqip