Pse SHBA-të i kanë intensifikuar kushtet e luftës kundër Venezuelës?

ParsToday - Shtetet e Bashkuara të Amerikës forcuan përsëri praninë e tyre ushtarake në Karaibe.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë dërguar më shumë avionë dhe pajisje të tjera ushtarake në Karaibe këtë javë për të zgjeruar opsionet e tyre ushtarake në rajon, sipas ParsToday. "Të paktën 10 avionë CV-22, të përdorur nga forcat speciale, fluturuan në rajon nga një bazë e Forcave Ajrore në New Mexico", - tha një zyrtar amerikan. Avionë mallrash C-17 mbërritën gjithashtu në Porto Riko nga bazat ajrore Fort Stewart dhe Fort Campbell.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës po rrisin praninë e tyre ushtarake në Karaibe për të dëmtuar eksportet e naftës së Venezuelës dhe për të rritur presionin politik mbi Maduron. Në kundërpërgjigje, Venezuela ka miratuar Aktin Kundër Piraterisë dhe Kundër Bllokadës, një përpjekje për të krijuar legjitimitet ligjor për të kundërshtuar veprimet e Uashingtonit dhe për të forcuar kohezionin e brendshëm. Kjo situatë do të thotë që kriza venezueliane ka hyrë në një fazë të re; një fazë në të cilën përballja e drejtpërdrejtë ushtarake dhe ligjore midis dy palëve është bërë më e mundshme se kurrë.

Në fakt, forcimi i pranisë ushtarake amerikane në Karaibe nuk mund të konsiderohet një veprim normal ose thjesht pjesë e procedurave standarde ushtarake, por përkundrazi duhet të analizohet brenda kuadrit të politikave hegjemoniste dhe ndërhyrëse të Uashingtonit në Amerikën Latine.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë treguar vazhdimisht gjatë historisë se sa herë që kërcënohen interesat e tyre ekonomike dhe gjeopolitike, ato përdorin shpejt fuqinë ushtarake si për të frikësuar qeveritë e pavarura në rajon, ashtu edhe për t'u dërguar një mesazh të qartë kundërshtarëve të tyre në nivel global.

Edhe pse Shtetet e Bashkuara të Amerikës fillimisht kërkuan të mashtronin opinionin publik duke pretenduar se po luftonin trafikun e drogës dhe duke i paraqitur veprimet e tyre agresive si një mision humanitar, tani ato zyrtarisht e kanë zbuluar politikën e tyre dhe synojnë të dobësojnë qeverinë Maduro dhe të hapin rrugën për përmbysjen e saj.

Burimet energjetike të Venezuelës janë një nga motivimet më të rëndësishme të Shteteve të Bashkuara të Amerikës për momentin. Ky vend është një nga poseduan më të mëdhenj të rezervave të naftës në botë, dhe pavarësia politike e Venezuelës në menaxhimin e burimeve të saj energjetike e ka zemëruar gjithmonë Uashingtonin. Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të cilat kanë kërkuar të kontrollojnë tregun e energjisë dhe të sigurojnë qasje të lehtë në burimet e lira të naftës për vite me radhë, e shohin qeverinë venezueliane si një pengesë serioze për këto qëllime. Prandaj, sa herë që Karakasi ka miratuar politika më të pavarura, Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë përgjigjur me sanksione, presion diplomatik dhe madje edhe kërcënime ushtarake. Rritja aktuale e pranisë ushtarake në Karaibe duhet të shihet si pjesë e së njëjtës strategji; një strategji qëllimi përfundimtar i së cilës është ndryshimi i regjimit në Venezuelë dhe zëvendësimi i një qeverie që është e bindur dhe e varur nga Uashingtoni.

Trump ka deklaruar hapur se ka ndërtuar një flotë të madhe në rajon dhe madje ka folur për mundësinë e nisjes së një operacioni tokësor. Këto fjalë tregojnë se Shtetet e Bashkuara të Amerikës nuk po kërkojnë vetëm një bllokadë detare dhe presion ekonomik, por kanë në axhendën e tyre edhe një skenar sulmi të drejtpërdrejtë ushtarak. Një kërcënim i tillë është vazhdim i së njëjtës politikë që Uashingtoni ka ndjekur ndaj shumë vendeve të pavarura në botë; një politikë e bazuar në forcën ushtarake dhe shpërfilljen e së drejtës ndërkombëtare.

Ndërkohë, Venezuela vazhdon të këmbëngulë në pavarësinë e saj politike pavarësisht presionit të rëndë ekonomik, sanksioneve të përhapura dhe kërcënimeve ushtarake. Qeveria e Maduros ka deklaruar vazhdimisht se akuzat e SHBA-së për trafikun e drogës janë të pabaza dhe se qëllimi kryesor i Uashingtonit në këtë propagandë është të hapë rrugën për ndërhyrje ushtarake. Karakasi i ka konsideruar këto lëvizje si kërcënimin më të madh kontinental në një shekull dhe paralajmëroi se populli venezuelian është gati të mbrojë vendin e tij.

Venezuela ka miratuar gjithashtu një ligj për të luftuar piraterinë dhe bllokadën, i cili ka implikime të rëndësishme për kushtet e brendshme dhe të jashtme të vendit, sepse nga njëra anë, i jep qeverisë së Maduros mjete ligjore dhe politike për të paraqitur veprimet e Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe aleatëve të tyre si shkelje të lirisë së lundrimit dhe tregtisë, dhe për të fituar legjitimitet më të madh për t'i rezistuar sanksioneve dhe bllokadës detare, dhe nga ana tjetër, forcon kohezionin e brendshëm, pasi lejon ndjekjen penale të kundërshtarëve ose grupeve të akuzuara për bashkëpunim me politikat e Uashingtonit. Ky ligj gjithashtu i dërgon një mesazh të qartë bashkësisë ndërkombëtare dhe aleatëve të Venezuelës se Karakasi synon të mbrojë tregtinë e saj të naftës përmes mjeteve ligjore.

Qëndrimet dhe veprimet e Venezuelës tregojnë se ky vend nuk ka ndërmend të tërhiqet përballë presionit të SHBA-së dhe është gati të përballet me çdo agresion të mundshëm duke mobilizuar forcat popullore dhe ushtrinë. Qeveria Maduro ka theksuar vazhdimisht se pavarësia politike dhe e drejta për vetëvendosje e popullit venezuelian janë të panegociueshme dhe se asnjë fuqi e huaj nuk ka të drejtë të ndërhyjë në punët e brendshme të vendit. Ky qëndrim pasqyron vendosmërinë serioze të Karakasit për t'u përballur me politikat hegjemonike të Uashingtonit.

Edhe pse Venezuela ndodhet në një situatë të vështirë, vendosmëria e popullit dhe qeverisë së saj për të mbrojtur pavarësinë e tyre mund të pengojë realizimin e qëllimeve të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Kjo betejë do të përcaktojë jo vetëm fatin e Venezuelës, por edhe të ardhmen e të gjithë Amerikës Latine. Rezistenca ndaj politikave agresive të Shteteve të Bashkuara të Amerikës është një detyrë historike që rëndon rëndë mbi supet e kombeve të rajonit dhe rezultati i saj mund të ndryshojë rrjedhën e ardhshme të marrëdhënieve ndërkombëtare.