Osmoniyə surəon-172

Osmoniyə surəon-172

Rizvani beyət bə Hudeybiyyə sulh prosesi ayid bıə hodisəonku qıləyniye.çoko ki,votemone bın macərada çı peyğombər(s) de mışrikon miyono səfiron şe-omey kardeşone.min cumlə peyğombər(s) Osman bin Əffanış deştə nımoyəndə nomi çı mışrikon palu vığandeşe ta əvoni aqahko ki,mısılmınon de canq kardey məğsədi bə Məkkə omənin.əmmo,Ğureyşi Osmanışon oqəte və mısılmınon miyono şayiə pevolo be ki, Osman kıştə bıə.peyğombər(s) hamyeşe:”mı çiyo hərəkət nibəkardem ta de ın dastə mıhoribəkom”.peşo ə həzrət bə qıləy do ji şe və çı mısılmınonku ijən sənibəton beyətış se.həzrəte peyğombər(s) çəvonku tələbış karde ki,de mışrikon canqədə ıştə dasto omə çiyon əncom bıdon və mıhoribə meydoniku fərol nıkon. ın beyət de “Beyətu-Rizvan” nomi (Xıdovəndi roziyəti beyət) məşhur be və çın beyəti hədəf həm çı ğıvvon ruhiyyə zumand iyən çəvon fədokorəti mığdor imtovon kardey be.Ğureyşi yolon ki,çın beyətiku aqah bin, bə vəhşət dəşin və Osmanışon ozod karde.

Fəthi mıborəkə surə 18-ə ayədə çın macəra həxədə bəhs bıə.joqo ki,hamyedə:”bə rosti Xıdovənd muminonku həmonə do jiyədə de tı bey`ət kardə zəmonədə rozi be və Xıdo çəvon dılonədə bıə çiyonku xəbədo be. çən,oromətiş bəvon nozil karde və nezə ğələbəş bəvon mıkofatış doe”.

Fəthi mıborəkə surə 27-ə ayədə bə peyğombər(s)-i vində hani və mısılmınon bə Məscidul-Hərami daxil bıey və`də işorə kardedə və hamyedə:”beşək,Xıdovənd ıştə peyğombəri roya(hani) bə həyğət bərosne ki, şımə de Xıdo piye de əmniyyəti bə Məscidul-Hərami varid bəbiyon.qıləy holədə ki,ıştə səon ebətoşiyon və ıştə  mu(ya nanqıron) kırt bəkardiyon və hiç qıləy tars iyə  vəhşəton nibəbe.və Xıdovənd şiyon zıneydəbe ki, şımə zıneydənıbiyon və çəy bənav(bo şımə) nezə fəthış ğərol doe”.

In ayə peyğombər(s) bə Mədinə oqardə royədə nozil be.ayə bə peyğombər(s)-i hani sadığə və rost bıey təkid kardedə və hamyedə ki,mısılmınon hiç qıləy canq və xun rukarde nıbə holədə və de komilə əmniyyəti bə Məkkə şəhir varid bəbeyn iyən ıştə Umrə mənosik və mərosimi bə vıərə bərosnen.

Dırıst Hudeybiyyə sulhiku i sor bəpeştə,yəni Hicri-Ğəməri haftminə sori Zilğəədə manqi  peyğombər(s) deştə əshobi bə ico, bə Məkkə bo Umrə mənosiki bərpo kardero şin.əvon muhrim bin və ıştə şımşiyon ğılofədə oqətə holədə bə Məkkə şəhri varid bin.

Məkkə şəhri yolon çı şəhriku bə bi beşin ta çı mısılmınon bə Məkkə daxil bıey səhnə ki, bəçəvon xoş omeydə nıbe,deştə çəşon mışohidə nıkon.əmmo,Məkkə əmandə umum camaat yəni merdon,jenon iyən hırdənon əyo mandin ta mısılmınon iyən Umrə mərosimi bıvindon.

Peyğombər(s) bə Məkkə varid be.ə həzrət de veyə məhəbbət iyən ədəbi de Məkkə əhali rəftorış karde və əmrış karde ki,mısılmınon Təvofi zəmonədə de surəti hərəkətkon.həmonə Umrə mərosim həm ibodət be və həmən ğudrəti nımoyiş kardey.votey bəbe ki,peşonə soronədə Məkkə fəthi donə və tum,həmonə rujonədə peşandey be və çı Məkkə əhali komilə surətədə çı islomi ğudrəti mığobilədə təslim bıey zəminə hozzı be.

Mısılmınon Həcci Umrə mərosimışon de komilə xotırcəməti bə vırəşon rosne və se ruji bədiqə Məkkə şəhrışon tərk karde.