Nəhcul-Bəlağə pand iyən hikməton-4
Nəhcul-Bəlağə pand iyən hikməton-4
Nəhcul-Bəlağə pand iyən hikməton-4
Har qıləy fərdi jimonədə səbarzəti rəmzonku qıləyni bəştə bovə kardey iyən bəştə hurməti ruhiyyə soybətiye.nəfsi izzət və bəştə hurməti çı bovə iyən etığodi mənoədəy ki,qıləy fərd ıştə barədə jıqo qıləy erj iyən əhəmiyyətış heste.ikəs ki,bəştə hurməti ruhiyyəş nıbu,beçorə və ociz bəbe iyən ıştə daxili imkonat və istedodonku oko doey və çəyku qıləy bəhrə bardey əzıni.zəyif iyən dəboxtə kəs hejo ıştə jimonədə çı ocizəti iyən zəyifəti soğnə ıştə səyku vindedə və həmonə ocizəti çəy jimonədə hukronəti kardedə.bəçəy xoto İmom Əli(ə) çı çominə hikməti ibtido və sıftədə jıqo hamyedə:”ələczu afətun.zəyifəti iyən ocizəti çı insoni jimoni həmməysə dıjdə ofot iyən deşmıne”.qıləy rəyrə bə fırsemoni dıço beydə. Qıləy zəyif iyən ocizə inson de har qıləy puçə təhdidon bə vəhşəti dıço beydə və ehanə bəy qıləy pul iyən məğam təklif doey bıbu,çəy mığobilədə mığovimət kardey tov və zu çı dasto doydə və bo nodorostə koon əncom doeyro hozzı beydə.çın ofotiku ozodəti şərt,nəfsi izzət iyən bəştə hurməte iyən pəsəndidə və coqlə əxloği sıfətone ki,çəvon rəğəmon İmom Əli(ə) hejo həmonə bın hikmətədə aşmardey iyən hisob kardey bıə.
İmom Əli(ə) çın hikməti dıminə baxşədə jıqo hamyedə:”vəssəbru şəcaətun”.səbr şucoəte.inson de muşkilot iyən problemon dimbədim omə zəmonədə bımon həmmə tov vardedə və ıştə vəzifəon iyən məsuliyyəton loyığə şikilədə bə vırə rosneydə və ım ıştən çı insoni jiomonədə bıə səbri cilvəy.səbur iyən səbrəkə inson çı hərəkəti odəme,de şucoəti bə meydon daxil beydə və bənav şeydə.boçi ki,jimoni roy dayima həmo ni.bəlkəm qıləy canqi meydone ki,muşkilot çı har tərəfiku bə insoni səmt həmlə kardedə və fəğət əkəs səbarz bəbe ki,səbr iyən istiğomətış kardə və çəvon həmməku de şucoətinə formə dəvardedə və bəştə məğsədi noyil beydə. ...
İmom Əli(ə) bəy işorə kardə coqlə çokə sıfətonku qıləyni zehdi məsələy və İmom(ə) hamyedə:”vəzzuhdu sərvətun”.zehd sərvəte.zehd və ya bə dınyo molon berəğbət bəey,qıləy çi soyb nıbe və qıləy çi nıbey mənoədə ni.bəlkəm bə dınyo molon zehd iyən berəğbət bəey mənoədəy.həyğətədə zehd bəsə dıno maddi səromoyəsə bəpe bıə qıləy sərmoyəy ki,əv həm bə dınyo iyən bəçəy məto və molon bıə be ehtiyocəti iyən dıl nıdəvastey hisse.iqlə zohid vey sərvərin iyən ərbob bey bəzıne.əmmo muhimmə nuktə ıme ki,çəy bəştə ixtiyorədə bıə dınyo iyən bəçəy məto və molon dıl nıdəvastey,əy qıləy zumand iyən sərvətinə şəxs kardedə.
İmom Əli(ə) bın hikmətədə təğvo bənə sipəri aşmardedə və hamyedə:”vəlvərəu cunnə”.təğvo iyən pərhizkorəti sipəre.sipər qıləy vəsiləy ki.canqi meydonədə çı deşmıni şımşi iyən nizəon mığobilədə insoni xandi kardedə və nığo doydə.qıləy muminə şəxs ıştə jimoni cərəyonədə həm bə qıləy sipəri ehtiyociş heste ta deçəy vositə əv ıştəni çı şəytoni iyən ıştə vəsvəsəonku əmonədə oqəto.