Մեկնաբանություն- Եղիսաբեթ II թագուհու մահը և Չարլզ III-ի թագադրությունը

7 տասնամյակ թագավորելուց հետո, 96 տարեկան հասակում, մահացել է Բրիտանիայի թագուհի Եղիասաբեթ երկրորդը:

Այդ մասին պաշտոնապես հայտարարել է Բուքինգհեմյան պալատը: Թագուհուն կփոխարինի նրա 73-ամյա որդին՝ Չարլզը:

Թեև նշվում է, որ Բրիտանիայում միապետի առկայությունը ավելի շատ արարողակարգային բնույթ է կրում, սակայն միապետի լիազորություններն ուսումնասիրելիս պարզ է դառնում, որ նա ունի բավականին մեծ հնարավորություններ: Որպես օրինակ՝ թագավորը կամ թագուհին կարող է պատերազմ հայտարարել, ցրել խորհրդարանը, հեռացնել վարչապետին և նույնիսկ  իր նախընտրած անձին նշանակել վարչապետ: Հատկանշական է, որ եթե որևէ այլ երկրում նման երևույթ գոյություն ունենար, բրիտանական ԶԼՄ-ները դա կորակեին որպես խտրականություն և ոչ ժողովրդական կառավարման օրինակ:

Ազգերի համագործակցության անդամ և նախկինում Բրիտանիայի գաղութներ եղած երկրների նկատմամբ Եղիսաբեթ թագուհու իրավասությունները հավասար էին Բրիտանիայում նրա ունեցած իրավասություններին: Սակայն բողոքի ցույցերի պատճառով., ժամանակի ընթացքւոմ մի շարք երկրների, այդ թվում՝ Կանադայի ու Ավստարալիայի դեպքում, այդ լիազորությունները նվազեցին:

Վերջին տարիներին, մի շարք պատճառներով, այդ թվում՝ բարոյական սկանդալները, թագավորական ընտանիքի անդամների բազմակի ամուսնալուծությունները, թագավորական ընտանիքի հսկայական ծախսերը՝ ամուսնությունից մինչև հուղարկավորություն, ինչպես նաև նրանց աշխատավարձերն ու պետական ​​բյուջեից ստացվող եկամուտները, միապետության ընդդիմադիրների թիվն աճել է:

Բացի այդ, թագավորական ընտանիքում առաջացել են նաև լուրջ տարաձայնություններ: Հատկանշական է, որ Եղիսաբեթ թագուհու թոռան՝ արքայազն Հարիի կինը՝ Մեգան Մարքլը, 2020 թվականի մարտին տված հարցազրույցում բացահայտորեն խոսել է  թագավորական ընտանիքում ռասիզմի առկայության մասին։ Մեգան Մարքլի մաշկի գույնը և նրա ընտանիքի գրաված դիրքը Բուքինգհեմյան պալատում դժվարությամբ ընդունվեցին:

Միևնույն ժամանակ, Եղիաբեթ երկրորդից հետո նրա որդի Չարլզը թագը ստանձնում է մի իրավիճակում, երբ Բրիտանիայում աճում է միապետության ընդդիմադիրների թիվը: Աշխարհի շատ երկրներում հանրապետական կառավարման համակարգի առկայությունը, որտեղ պետական ​​բարձրաստիճան պաշտոնյաները և երկրի համակարգը ընտրվում են ժողովրդի ձայներով, նույնպես նպաստել է Բրիտանիայում միապետությունից հրաժարվելու պահանջների աճին:

Բրիտանիայի Հանրապետական ​​շարժումը, որն ունի հազարավոր անդամներ և տասնյակ հազարավոր համախոհներ, հերքելով այն պնդումը, թե  երկրի թագավորական համակարգը համարվում է զբոսաշրջային գրավչություն, պնդում է, որ միապետությունը հիշեցնում է այն ճնշումների մասին, որոնք նախկինում գործադրել են թագավորները ժողովրդի նկատմամբ։ Խմբի կողմնակիցները պահանջում են հանրաքվե անցկացնել միապետության ապագայի վերաբերյալ:

Միևնույն ժամանակ, Հյուսիսային Իռլանդիայի վերջին ընտրություններում «Շին Ֆեյն» հանրապետական ​​կուսակցության հաղթանակը ցույց է տալիս, որ գոնե այս տարածաշրջանի բնակիչների դեպքում նրանց մեծամասնությունը, որոնք կաթոլիկներ են, դեմ են Բրիտանիայում միապետության առկայությանը: 

Մյուս հարցը որի մասին շատ է խոսվում, արքայազն Չարլզի դիրքորոշումներն են:

Բրիտանական թագավորական ընտանիքի փորձագետ  Ռոբերտ Ջոբսոնը «Չարլզը 70 տարեկանում. մտքեր, ցանկություններ և երազանքներ» գրքում գրում է. «Չարլզը դեմ է որոշ եվրոպական երկրների հակաիսլամական քաղաքականությանը, և նրա կարծիքով. այս օրենքները մարդու իրավունքների խախտում են։ Նա նշել է, որ չի ցանկանում դառնալ խամաճիկ՝ արաբական երկրներն զենք վաճառելու համար»:

Հեղինակը գրում է, որ արքայազն Չարլզը դեմ է Բրիտանիայի միլիտարիստական քաղաքականությանը: Ջոբսոնը գրում է, որ 2003թ Չարլզը դեմ է արտահայտվել ժամանակի վարչապետ Թոնի Բլերի՝ իրաքյան պատերազմին մասնակցելու որոշմանը, նշելով, թե կասկածում է այդ երկրում զանգվածային ոչնչացման զենքի առկայության վերաբերյալ մեղադրանքների իսկությանը: Ըստ գրքի հեղինակի՝ արքայազն Չարլզը իր հարազատներին ասել է, որ վարչապետը. Իրաքի վրա հարձակման վերաբերյալ պետք է խորհրդակցեր տարածաշրջանի երկրների հետ։