«Թրամփի ճանապարհի» միրաժը Կովկասում. քաղաքական նախագիծ՝ դաշտային իրականության ճնշման տակ
Վաշինգտոնի լայնածավալ քարոզչությանը հակառակ, Հարավային Կովկասում այսպես կոչված «Միջազգային խաղաղության և բարգավաճման Թրամփի ճանապարհ» նախագիծը բախվել է անվտանգության, ֆինանսական և աշխարհաքաղաքական լուրջ մարտահրավերների, և դրա ձախողման աճող նշաններ կան. մի ծրագիր, որն ավելի շատ դիտվում է որպես Իրանի սահմանների մոտ ամերիկյան ազդեցությունն ընդլայնելու միջոց, քան որպես տնտեսական նախագիծ։
Tasnim լրատվական գործակալության տվյալներով՝ այս նախաձեռնությունը, որը նպատակ ունի Ադրբեջանը Հայաստանի միջոցով կապել Նախիջևանի հետ, արտաքուստ խոստանում է տնտեսական զարգացում, սակայն վերլուծությունները ցույց են տալիս, որ ամերիկյան զորքերի և փորձագետների հնարավոր ներկայությունը այս երթուղում, հատկապես Իրանին սահմանակից զգայուն տարածքներում, բախվում է բարձր անվտանգության ռիսկերի և տարածաշրջանային դիմադրության։ Նույնիսկ արևմտյան վերլուծական կենտրոնների, այդ թվում՝ Carnegie-ի հիմնադրամի զեկույցներն նշում են, որ տարածաշրջանում շարունակվող լարվածությունը չափազանց դժվարացրել է այս նախագծի իրականացումը։
Մյուս կողմից, ֆինանսավորման ճգնաժամը նույնպես դարձել է հիմնական խոչընդոտներից մեկը։ Չնայած հարյուր միլիոնավոր դոլարների կապիտալ ներգրավելու պնդումներին, անապահովության և անկայունության պատճառով մասնավոր ներդրողների նկատմամբ անվստահությունը իրականում խաթարել է ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման գործընթացը: ԱՄՆ-ի անվտանգության վերաբերյալ նախազգուշացումները՝ տարածաշրջանում իր ուժերի ներկա չլինելու մասին, և վերջին դաշտային իրադարձությունները սրել են այս մտահոգությունները։
Միևնույն ժամանակ, Իրանի՝ որպես վճռորոշ տարածաշրջանային տերության դերը ավելի է բարդացրել հավասարումները: Տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքականությունը փոխելու կամ ավանդական տարանցիկ ուղիները շրջանցելու ցանկացած փորձ Թեհրանում լուրջ զգայունությամբ է ընդունվում. մի հարց, որը նույնիսկ արևմտյան վերլուծաբաններն են ընդունում: Նրանց կարծիքով, տարածաշրջանում ռիսկի պարզապես մեծացումը կարող է ամբողջ նախագիծը տնտեսապես անհիմն դարձնել։
Միևնույն ժամանակ, Ռուսաստանը, պահպանելով իր լծակները Կովկասում, նույնպես սպասում է այս ծրագրի ձախողմանը՝ իր դերը վերաիմաստավորելու համար, իսկ առկա այլընտրանքային երթուղիները, այդ թվում՝ Վրաստանով անցնող միջանցքները, ավելացրել են կասկածները այս նախագծի անհրաժեշտության վերաբերյալ։
Ամփոփելով՝ «Թրամփի ուղին» դարձել է ավելի շատ քաղաքական նախագիծ, քան գործառնական ծրագիր, որը դաշտային իրողությունների ճնշման տակ բախվում է երկիմաստ հեռանկարի, և նրա ապագան կապված է աշխարհաքաղաքական զարգացումների և տարածաշրջանային գործիչների դիմադրության մակարդակի հետ։