Մեկնաբանություն- Լիբանանի այս օրերի դառը և ուրախ օրերը
Լիբանանը պատմական հաղթանակ է գրանցել՝ գծելով իր ծովային սահմանները օկուպացված Պաղեստինի հետ, ինչը տեղի է ունեցել Հեզբոլլահի ուժի ժամանակին օգտագործման շնորհիվ, հնարավորություն տալով երկրին շահագործել Միջերկրական ծովում իր էներգետիկ ռեսուրսները:
Այս հնարավորության օպիտմալ օգտագործմամբ Լիբանանը կարող է ոչ միայն բավարարել ենրքին կարիքներն այլ նաև վերածվել էներգիայի արտահանողի և օրինակ դառնալ այլ երկրների, այդ թվում՝ Պաղեստինի ու Եմենի Դիմադրության համար՝ պաշտպանելու այդ երկրների բնական ռեսուրսները և կանխելու դրանց թալանը բռնազավթող կառավարությունների կողմից։
Եվ երկու գործոն կարող են մեծացնել Պաղեստինի հետ ծովային սահմանի սահմանազատման համաձայնագրի առավելությունները և արագացնել դրա քաղաքական և տնտեսական շահագործումը՝ Լիբանանի խնդիրներն ու երկընտրանքները լուծելու համար։ Առաջինը նոր կառավարության ձևավորումն է, երկրորդը՝ նոր նախագահի նշանակումը։
Կառավարություն ձևավորելու համար Նաջիբ Միղաթին ուներ ավելի քան 4 ամիս: Հեզբոլլահը մի քանի անգամ միջամտեց Միղաթիի և Միշել Աունի միջև՝ նոր կաբինետ ձևավորելու հարցում և երբեմն համաձայնությունը նույնիսկ մոտ էր: Սակայն Բրիտանիայի թագուհու հուղարկավորությանը ամսնակցելուց վերադառնալուց հետո, Միղաթին հետաձգեք կառավարության կազմի ձևավորումը: Մի քանի ամիս առաջ որոշ իրազեկ աղբյուրներ, դիտարկելով Բեյրութում Սաուդյան Արաբիայի դեսպանի խորհրդակցություններն ու տեղաշարժերը, կանխատեսում էին, որ Միղաթին մինչև Միշելի նախագահական ժամկետի ավարտը չի ձևավորի կաբինետը: Հետևաբար Միշել Աունի իրավահաջորդին նշանակելու նպատակով խորհրդարանի նախագահ Նաբիհ Բերրիի հանդիպումներն ավարտվեցին անարդյունք, և պարզ դարձավ, որ նույն մարդիկ, ովքեր չէին ցանկանում, որպեսզի Միղաթին ձևավորի կառավարություն, դեմ են նաև Աունի իրավահաջորդի նշանակմանը և ժամանակ ձգեցին, որպեսզի Աունի պաշտոնավարումից հետո իրականացնեն իրենց ծրագիրը:
Լիբանանի նախագահ Միշել Աունը, Միղաթիի նոր կաբինետ ձևավորելու շարունակական ջանքերի մասին հայտարարելուց հետո, իր նախագահական ժամկետի վերջին օրը, խորհրդարանին ներկայացրեց Միղաթիի կառավարության հրաժարականի ստորագրված տեքստը և դրանով իսկ կանխեց նրանց ջանքերն, ովքեր ամիսներ առաջ ծրագրում էին իրենից հետո իրականացնել իրենց ծրագրերը, ժամանակ ձգելով նոր կառավարություն ձևավորելու համար:
Հետևաբար կարելի է ասել, որ Լիբանանը մուտք է գործում քաղաքական անկայունության նոր շրջան, որը կարծես դրսում ղեկավարելու է Սաուդյան Արաբիան, իսկ ներսում՝ Սամիր Ջաաջաան: