ԱՄՆ-ում ներքին ահաբեկչությունը և Վաշինգտոնի երկակի մոտեցումը

Մինեապոլիսում ցուցարարի սպանության վերաբերյալ ԱՄՆ ներքին անվտանգության նախարարի վերջին հայտարարությունները կրկին «ներքին ահաբեկչություն» հասկացությունը վերադարձրել են լրատվամիջոցների և վերլուծաբանների ուշադրության կենտրոնում։

Քրիստի Նոեմը այդ անձին անվանել է «ներքին ահաբեկիչ»՝ ներգաղթի աշխատակիցներին դիմադրելու համար, և կառավարության դեմ ցանկացած բռնություն համարել է ազգային անվտանգությանը սպառնացող վտանգ։
Այս դիրքորոշումը հնչում է այն ժամանակ, երբ միջադեպի վայրից հրապարակված տեսանյութերը լուրջ կասկածի տակ են դնում դաշնային կառավարության պաշտոնական պատումը և մահացած անձի ձեռքում զենքի առկայության որևէ հստակ նշան ցույց չեն տալիս։

Pars Today-ի տվյալներով՝ այս դեպքը դարձել է ներքին անվտանգության նկատմամբ Վաշինգտոնի  խիստ մոտեցման խորհրդանիշ. մոտեցում, որի դեպքում դաշնային ուժերին ուղղված աննշան սպառնալիքին արձագանքում են ամենադաժան անվտանգության պիտակներով։
Միացյալ Նահանգներում կառավարական հաստատությունների կամ գործակալների վրա հարձակումները արագորեն ձևակերպվում են որպես ահաբեկչություն կամ պետության դեմ ուղղված գործողություններ և ենթարկվում են խիստ հետապնդման։

Նույն չափանիշը կիրառվում է ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության մեջ՝ այլ չափանիշով։ Վաշինգտոնը հաճախ օգտագործում է ավելի մեղմ լեզու, ինչպիսին է «բողոքը», երբ գործ ունի այլ երկրներում, մասնավորապես Իրանում նմանատիպ բռնության հետ, և կառավարության արձագանքը անվանում է «ճնշում»։

Ահաբեկչությունը սահմանելու այս երկվությունը լուրջ հարցեր է առաջացնում Միացյալ Նահանգների ազնվության, կայունության և քաղաքական նպատակների վերաբերյալ անվտանգության և մարդու իրավունքների ոլորտներում։