Այգաբացի տասնօրյակ(8.Հատուկ հաղորդում նվիրված Իսլամական հեղափոխության հաղթանակի 44-ամյակին)

Իրանի հեղափոխությունը՝ աստվածային հրաշք:

Բարև Ձեզ հարգարժան ռադիոլսող բարեկամներ: Շնորհավորում ենք այգաբացի  բարեբաստիկ օրերի գալստյան կապակցությամբ։ Այս  առիթով ներկայացնում ենք «Իրանի հեղափոխությունը՝ աստվածային հրաշք» թեմայով հատուկ հաղորդում: Ընկերակցեք մեզ: 

Սուրբ Ղուրանի մի շարք այաներ արտահայտում են աստվածային ավանդույթները: Կրոնի լեզվով աստվածային ավանդույթը Աստծո իմաստուն կամքի արտահայտությունն է գոյության համակարգում: 

Ելնելով աստվածային ճակատագրից՝ արարչագործության աշխարհի երևույթները կոնկրետ օրենքների հիմամբ ընթանում են իրենց կատարելագործման ճանապարհով։ Սուրբ Ղուրանն այս օրենքները նշում է,  որպես աստվածային ավանդույթներ, որոնք ամրագրված են և չեն փոխվում։ Այս օրենքները վերաբերում են ոչ միայն բնական երևույթներին, այլև ներառում են մարդկանց անհատական ​​և սոցիալական կյանքը: Աստված օգնում է իր մարգարեներին, կամ որ Աստված արդար է և երբեք չի բռնանում իր ծառաներին: Ալ-Իմրան սուրահի 54-րդ այան վերաբերում է աստվածային ավանդույթներից մեկին, և դա այն է, որ Աստծու թշնամիների պլանը  թույլ և ձախողվել է:

Այս այն  մեկն է այն այաներից ,որոնք ակնարկում են մի խումբ հրեաների կողմից Հիսուս Քրիստոսին սպանելու ծրագրին: Այս խումբը նույնիսկ պարգև է սահմանել Հիսուս Քրիստոսի բանտարկության և ձերբակալության համար և նախապատրաստել նրան կախաղան հանելու համար։ Ալ-Իմրան սուրայի 54-րդ այայում Աստված ասում է. «Նրանք ծրագրեցին, և Աստված լուծում էր փնտրում, և Աստված լավագույնն է նրանցից, ովքեր լուծումներ են փնտրում»: Հիսուս Քրիստոսի փրկությունը թշնամիների ծրագրերի դեմ Աստծո ծրագրի արդյունքն էր: Այան հիշեցնում է մեզ, որ տիեզերքի ստեղծողը լավագույն լուծում փնտրողն ու մտածողն է:

Նայելով, թե ինչի միջով է անցել Իրանի իսլամական հեղափոխությունը, և հաշվի առնելով թշնամու դավադրություններն ու չարությունը, այս հեղափոխության կենդանի և դինամիկ լինելն ավելի շատ հրաշքի է նմանվում: Ղուրանի 54-րդ այան բազմիցս մեկնաբանվել է Իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Այաթոլլահ Խամենեիի կողմից Իսլամական հեղափոխության դեմ թշնամիների ծրագրերը տապալելու մեջ:

Փահլավի իշխանության վերջին տարիներին, շահի իշխանության և նրա կառավարությանը հզոր երկրների աջակցության շնորհիվ, ամերիկյան հետախուզական գործակալությունների (ԿՀՎ), Սիոնիստական ​​ռեժիմի (Մոսադ) և նույնիսկ Շահի հետախուզության և անվտանգության կազմակերպության (ՍԱՎԱԿ) զեկույցները մատնանշում էին Իրանի քաղաքական կայունության մասին։ Նրանք Իրանն անվանեցին կայունության հենասյուն և անհնարին  էին համարում, որ մարդիկ ոտքի կանգնեն իշխանության դեմ։ Սակայն անհավատության մեջ և նկատի ունենալով Փահլավիի ռեժիմի դեմ ժողովրդական դժգոհության ու բողոքի պատմությունը, հեղափոխության կայծը սկսվեց 1356 թվականի հունվարին Ղոմում։ Դրանից հետո տարբեր քաղաքներում իրար հետևից ձևավորվեցին ժողովրդական բողոքի շարժումներ, որոնք վերջապես 13 ամիս անց 1357 թվականի բահմանին հանգեցրին իսլամական հեղափոխության հաղթանակին։ Շատ հեղափոխականներ չէին պատկերացնում, որ մի քանի ամսվա ընթացքում հնարավոր կլինի տապալել շահի հզոր կառավարությունը։ Այն էլ միայն ցույցերի ու երթերի միջոցով  իսկ հեղափոխության հաղթանակին մնացած միայն վերջին երեք օրերին ժողովուրդը հասանելություն ունեցավ զենքի պահեստներին փրկելով օդուժի հեղափոխականների կյանքը։ Իմամ Խոմեյնիի հրամանով ժողովուրդը ստանձնեց քաղաքների անվտանգության պատասխանատվությունը և կանխեց ցանկացած հեղաշրջում հեղափոխության դեմ։ Երեք ամիս անց հանրաքվե անցկացվեց Իսլամական Հանրապետության կառավարության և սահմանադրության հաստատման համար։Արևելյան և արևմտյան տերությունների կողմից  երկիրը քաոսի մեջ քաշելու լայն ծրագրերի ֆոնին Իսլամական Հանրապետության համակարգի հիմքերի ամրապնդումը հավատացյալներին տված Տիրոջ խոստման կոնկրետ դրսեւորումն է, որոնց օգնությունը անխուսափելի է համարել։ Ռում սուրահի 47-րդ այայի վերջին հատվածում Աստված ասում է.«Մեր պարտականությունն է աջակցել հավատացյալներին»:

Ամեն անգամ, երբ ժողովրդի  շարժումը ընդդեմ ճնշումների և հանուն արդարության հաստատման, հիմնված է աստվածային մղումների և արժեքների իրականացման նպատակի վրա, Աստված պարտադիր է համարել նրանց օգնելը: Մենք ականատես եղանք այս աստվածային ավանդույթին Իրանի վրա Իրաքի բաասական ռեժիմի ռազմական հարձակման ձախողման ժամանակ: Եվրոպական բոլոր հզոր երկրների՝ ԱՄՆ-ի և Խորհրդային Միության աջակցությամբ Սադամը անհավասար պատերազմ պարտադրեց Իրանին։ Այդ տարիներին իսլամական հեղափոխության թշնամիների հարձակումները միայն պատերազմով չէին սահմանափակվում։ Արեւմուտքին կապված խմբավորումների օրակարգում էր նաեւ երկրի բարձրաստիճան պաշտոնյաների սպանությունը։ Նախագահը, վարչապետը, դատական ​​իշխանության ղեկավարը, բազմաթիվ պատգամավորներ ու նախարարներ սպանվեցին «Մոջահեդին» ( մոնաֆեղներ) կազմակերպության անդամների կողմից։ Ցանկացած այլ երկրում այս իրադարձությունները կարող էին ապակայունացնել երկրի քաղաքական համակարգը: Բայց ժողովուրդը ցույց տվեց իր սերը իսլամական հեղափոխության և դրա պահպանման նկատմամբ՝ աջակցելով իմամին, ավելի ներկա լինելով պատերազմի ճակատներում և դիմանալով դժվարություններին: Ամեն անգամ, երբ թշնամիներն ավելացնում էին իրենց հարձակումներն իսլամական հեղափոխության դեմ, նրանք ջախջախիչ պատասխան էին ստանում ժողովրդի կողմից: Իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Այաթոլլահ Խամենեիի խոսքով.««Թշնամին ցանկանում էր ապակայունացնել երկիրը, ցանկանում էր խաղաղությունն ու կայունությունը խլել Իրանի ժողովրդից, բայց ընդհակառակը, Ամենակարող Աստված նման որոշում կայացրեց թշնամիների դեմ, և նրանք ծրագիր կազմեցին, և Աստված գտավ լուծումը: Իսկ Աստված լավագույն լուծում գտնողն է։ Սրբազան պաշտպանությամբ օրհնված ժողովուրդը, ավելի հեռու գնաց, նրա պատրաստվածությունը մեծացավ, իսկ լկտի թշնամիների այս դավադրությունը չաշխատեց Իրանի ժողովուրդի դեմ»։

Իրանի դեմ Իրաքի բաասական ռեժիմի պատերազմի ավարտին երկրում  շինարարության ու զարգացման տեմպերն արագացան: Բայց խնդիրներն ու դժվարությունները չնվազեցին։ Որքան ուժեղանում էին հեղափոխության արմատները, այնքան մեծանում էր իսլամական հեղափոխությունը տապալելու թշնամու ծրագիրը: Վերջին տարիներին Իրանի նկատմամբ տնտեսական էմբարգոն, որը սկսվել էր Իսլամական հեղափոխության հաղթանակից հետո, հասավ իր գագաթնակետին։ ԱՄՆ-ի կողմից կաթվածահար անող պատժամիջոցները տապալվեցին ժողովրդի դիմադրությամբ։ Որոշ ամերիկացի պաշտոնյաներ խոստովանել են այս ծրագրի սկանդալային և խայտառակ ձախողումը։ Դեմոկրատ սենատոր Քրիս Մերֆին թվիթերում գրել է. «Իրանի դեմ առավելագույն ճնշման պատժամիջոցները չաշխատեցին: Սաբոտաժն ու սպանությունը արդյունք չտվեցին: Իրանի դեմ պատերազմը նույնպես չի աշխատի»: 

Թշնամին նոր մեթոդներ, նոր ուղիներ ու նոր հնարքներ է փնտրում։ Վերջին դավադրությունը թշնամու հիբրիդային պատերազմն է իսլամական հեղափոխության դեմ։ Այս պատերազմում ԱՄՆ-ն, Սիոնիստական ​​ռեժիմը, եվրոպական որոշ տերություններ և Իսլամական հեղափոխության դեմ հանդես եկող խմբավորումներ լայն հնարավորություն ստեղծեցին Իրանի ժողովրդի վրա հարձակվելու համար: Լրատվական պատերազմով նրանք փորձեցին ժողովրդի մտքում ստեղծել Իրանի մասին անապահով պատկեր եւ ստերով նրանց խաբել։ Լրատվական ցանցերի և վիրտուալ տարածության վրա այս հարձակումների սրությունն այնպիսին էր, որ անհանգստացրեց արտերկրում իսլամական հեղափոխության որոշ կողմնակիցներին: Ռազմական դաշտում խռովարար և  նրանց հարակից խմբերի միջոցով փորձել են բոլոր տեսակի մարտական ​​զենքեր ներմուծել երկիր, որոնցից շատերը հայտնաբերվել և առգրավվել են անվտանգության և ռազմական գործակալների կողմից։ Խռովարարների կողմից անկարգությունների հրահրումը, հրդեհել և վնաս հասցնելը հանրային գույքին և մարդկանց,  խռովարարների պատրաստումը և հասարակական դժգոհություն հրահրելու քայլերը, բոլորը վկայում էին պլանավորված անկարգությունների մասին: Արևմտյան երկրների, հատկապես Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Անգլիայի և Ամերիկայի դիվանագիտական ​​գործունեությունը կանանց իրավունքների կամ մարդու իրավունքների պաշտպանության քողի տակ Իրանի Իսլամական Հանրապետության դեմ աննախադեպ սրվեց։ Սակայն Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը մնաց ամուր և կայուն այս բոլոր հարձակումների դեմ և ձախողեց թշնամիների այս դավադրությունը:

Իսլամական հեղափոխության դեմ թշնամիների այս բոլոր հարձակումները ցույց են տալիս, որ Իրանի իսլամական հեղափոխությունը դեռ կենդանի է և շարժվում է իր նպատակների ու համաշխարհային տերությունների ժխտման ուղղությամբ՝ պահպանելով իր անկախությունը։

Իրանի իսլամական հեղափոխության առաջնորդ Այաթոլլահ Խամենեին ասել է.««Եթե ինչ-որ մեկը կարծում է, որ թշնամու դավադրությունը բավական է համակարգին հարվածելու համար, նա մեծ սխալ է թույլ տվել։ Թշնամին դավադրություն է կազմակերպում, իսկ իսլամական համակարգը ստեղծում է հակադավադրություն, նրանք պլանավորում են, և Աստված նույնպես լուծում է գտնում, և Աստված լավագույն լուծում գտնողն է»: