Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս » հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Նուր սուրահի 43 և 44-րդ այաներ

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُزْجِی سَحَابًا ثُمَّ یُؤَلِّفُ بَیْنَهُ ثُمَّ یَجْعَلُهُ رُکَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَیُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاء مِن جِبَالٍ فِیهَا مِن بَرَدٍ فَیُصِیبُ بِهِ مَن یَشَاء وَیَصْرِفُهُ عَن مَّن یَشَاء یَکَادُ سَنَا بَرْقِهِ یَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ

یُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَعِبْرَةً لِّأُوْلِی الْأَبْصَارِ

Դուք չե՞ք տեսնում, թե Աստված ինչպես է թեթևորեն մղում ամպերը, դրանք միացնում է ու հետո մթնոլորտում կուտակում: Այնուհետև դրանց արանքից անձրև է տեղում: Երկնքից ու սառցակալած ամպերի ստեղծած լեռներից, կարկուտ է ուղարկում և ում ցանկանա կվնասի դրանով և ումից որ ցանկանա կհեռացնի այդ վնասը: Կայծակի լույսը շլացնում է աչքերը:

Աստված է, որ ցերեկվան հաջորդել է տալիս գիշերը, և սա հրաշք  է այն մարդկանց համար, որ բանիմաց են:

Այս այաներն ասում են, որ գիշերն ու ցերեկը, որ երկրի, լուսնի ու արևի համակարգված շարժման արդյունք են, Աստծո գործն են և դա պատահական երևույթ չէ: Քանի որ չի կարող պատահել, որ նման ճշգրիտ համակարգն առաջանա պատահականորեն: Դա նման է նրան, որ մեկը հայտարարի, թե այբուբենն այնքան է խառնել, որ ստեղծել է մի բանաստեղծություն: Հաստատ ոչ մեկը դա տրամաբանական չի համարի: Ոչ միայն երկրի շարժումը և գիշերն ու ցերեկը, այլև երկնքում ամպերի շարժումը նույնպես կատարվում են Աստծո կամքով: Երբ քամին փչում է, առաջանում են ամպեր ու անձրև է մաղում: Եվ չնայած սա բնական երևույթ է համարվում, սակայն տեղի է ունենում Աստծո կամքով: Գիշերն ու ցերեկը մշտապես հաջորդում են իրար: Սակայն ամպերն ու անձրևը առաջանում են տարբեր վայրերում, տարբեր ժամանակ:

Այս այաներից սովորում ենք․

1. Բնական երևույթները տեղի են ունենում Աստծո կամքով և Աստված դրանք կառաջացնի երբ որ ցանկանա:

2. Անձրևի, ձյան ու կարկտի տեղումները կարող են լինել և՝ օգտակար և՝ վնասակար: Ամեն ինչ կախված է  Աստծո կամքից:

Նուր սուրահի 45-րդ այա․

وَاللَّهُ خَلَقَ کُلَّ دَابَّةٍ مِن مَّاء فَمِنْهُم مَّن یَمْشِی عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُم مَّن یَمْشِی عَلَى رِجْلَیْنِ وَمِنْهُم مَّن یَمْشِی عَلَى أَرْبَعٍ یَخْلُقُ اللَّهُ مَا یَشَاء إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ

Աստված ջրից ստեղծեց բոլոր կենդանիներին, նրանցից ոմանք իրենց փորի վրա են սողում, ոմանք երկու ոտքի վրա են քայլում, մյուսներն էլ ` չորս ոտքի վրա: Նա ստեղծում է Իր ուզածը, որովհետև ամենակարող է:

Այս այան խոսում է կենդանիների մասին, նշելով, որ երկնքում, երկրի վրա ու ծովում, բոլոր կենդանի էակները ստեղծվել են Աստծո կամքով, մի սաղմից: Իսկ ապրելու համար նրանց հարկավոր է ջուր: Կենդանիների բազմազանությունն Աստծո կամքի ապացույցն է, քանի որ ջրից ու հողից ստեղծել է այսքան բազմազան կենդանի էակներ:

Այս այայից սովորում ենք․

1. Աստված մշտապես արարում է:

2. Բոլոր կենդանի էակների ապրելու համար անհրաժեշտ նյութը ջուրն է: Եվ Աստված այս պարզ նյութից ստեղծել է բազմաթիվ կենդանի էակներ:

3. Եթե մարդը բարոյապես չզարգանա, կհավասարվի կենդանիներին։

Նուր սուրահի 46 և 47-րդ այաներ

لَقَدْ أَنزَلْنَا آیَاتٍ مُّبَیِّنَاتٍ وَاللَّهُ یَهْدِی مَن یَشَاء إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ

وَیَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ یَتَوَلَّى فَرِیقٌ مِّنْهُم مِّن بَعْدِ ذَلِکَ وَمَا أُوْلَئِکَ بِالْمُؤْمِنِینَ

Մենք ուղարկեցինք լուսավորող այաներ: Աստված իր ընտրյալներին առաջնորդում է փրկության ճանապարհով:

Կեղծավորներն ասում են, թե հավատում են Աստծուն ու նրա մարգարեին: Ապա նրանցից մի խումբ այս (խոստովանությունից) հետո վերադառնում է իր մոլորությանը և հավատք չունի:

Այս այաներն ասում են, որ երկնային գրքի լուսավորող այաները մարդկանց ցույց են տալիս ճշմարիտ ճանապարհը, որը հեռու է ծայրահեղությունից ու մոլորությունից: Այդ ճանապարհն  Աստված է դրել մարդու առջև և մարգարեներն էլ առաքելություն ունեն մարդկանց ցույց տալ այդ ճանապարհը: Իհարկե, որոշ մարդիկ իրենց համարում են մարգարեների հետևորդ, սակայն միայն խոսքով: Իսկ գործնականում, նրանք հավատացյալ չեն համարվում:

Այս այաներից սովորում ենք․

1. Աստված մարգարեներին ուղարկելով, ստեղծել է նրանց առաջնորդելու հնարավորություն:

2. Պառակտումը սպառնում է իսլամական հասարակությանն ու վնասում նրան:

3. Միամիտ չլինենք ու չխաբվենք գեղեցիկ կոչերին: