Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Նուր սուրահի 58 և 59-րդ այաներ

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِیَسْتَأْذِنکُمُ الَّذِینَ مَلَکَتْ أَیْمَانُکُمْ وَالَّذِینَ لَمْ یَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنکُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِن قَبْلِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَحِینَ تَضَعُونَ ثِیَابَکُم مِّنَ الظَّهِیرَةِ وَمِن بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاء ثَلَاثُ عَوْرَاتٍ لَّکُمْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ وَلَا عَلَیْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَیْکُم بَعْضُکُمْ عَلَى بَعْضٍ کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیَاتِ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ

وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنکُمُ الْحُلُمَ فَلْیَسْتَأْذِنُوا کَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ

Ո՛վ հավատացյաներ, ձեր ծառաները, ձեր գերիները և նրանք, որ չափահասության չեն հասել, թույլտվություն պիտի խնդրեն ձեր առաջ կանգնելու: Եվ դա (պետք է  անեն) օրը երեք անգամ՝ առավոտյան աղոթքի ժամանակ, կեսօրին, երբ ձեր զգեստները հանեք, և երրորդ` երեկոյան աղոթքից հետո։ Նրանց կարելի է կանգնել ձեր առջև նաև այլ ժամանակ, եթե դա անհրաժեշտ է: Աստված Իր կամքն է հայտնում ձեզ, Նա գիտուն և իմաստուն է։

Երբ ձեր զավակները հասնեն չափահասության տարիքի, կցանկանան ստանալ այն նույն շնորհը, որ դուք վայելում եք ձեր հոր հանդեպ: Ահա այս կերպ է Աստված ներկայացնում Իր պատվիրանները: Գիտուն և իմաստոն է Նա։

Նուր սուրահի այս այաներն անդրադառնում են երեխաների այլասերվածության հարցին, նշելով, թե ինչպես պետք է պահպանել ընտանիքի բարոյական նորմերը: Ծառաներն ու երեխաները, որ ելումուտ են անում տան մեջ, պետք է ծնողների անձնական սահմանները հարգեն ու առանց նրանց թույլտվության չմտնեն նրանց սենյակ: Իհարկե, քանի որ փոքրիկ երեխաները կախված են իրենց ծնողներից, այս այաներն ասում են, որ անգամ փոքրիկ երեխաները, ծնողների սենյակ մտնելուց առաջ պետք է նախազգուշացնեն նրանց և ծնողներն այս օրենքը պետք է իրենց երեխաներին սովորեցնեն փոքրուց:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Ծնողների ամուսնական հարաբերությունները պետք է լինեն այնպիսին, որ դա բացասաբար չազդի երեխաների վրա և պահպանվի նրանց անձնական կյանքը:

2. Երեխաները մաքրությունը պետք է սովորեն ընտանիքում ու տանը:

3. Ամուսինը պետք է որոշակի ժամեր հատկացնի իր կնոջը և երեխաները չպետք է այդ ժամերին անհանգստացնեն ծնողներին:

Նուր սուրահի 60-րդ այա

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاء اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِکَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَن یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَةٍ وَأَن یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَّهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ

Այն կանայք, որ այլևս չեն կարող ամուսնանալ, չեն կարող զավակ ունենալ, կարող են հանել իրենց քողը, (պայմանով), որ իրենց զարդարանքները ցույց տալու համար չլինի դա: Ավելի լավ բան կանեն, եթե պահպանեն առաքինությունն ու պարկեշտությունը (և այս թույլտվությունից չօգտվեն): Աստված ամեն բան գիտի և իմանում է:

Նուր սուրահի 31-րդ այայում խոսվում է հիջաբի մասին: Սակայն այս այան ասում է, որ ծեր կանայք կարող են այս պատվիրանները չկատարել,  նշելով, որ երբ նրանց տարիքն արդեն բարձր է ու նրանք ամուսնանալու ցանկություն չունեն, կարող են վերցնել գլխաշորը կամ չադրան: Իհարկե սա վերաբերում է այն կանանց, ովքեր չեն զարդարվում զարդերով: Նման պայմաններում նրանք կորցնում են իրենց սեռական գրավչությունը և գլխաշոր կրելը խնդիր չի առաջացնում: Իհարկե, եթե այս կանայք պահպանեն հիջաբը, դա նրանց համար ավելի լավ կլինի: Այս այաները ցույց են տալիս, որ հիջաբի կարևորությունը կանանց համար, նրանց արժանապատվությունը պահպանելն է: Իսլամի տեսակետից, հիջաբն այն ծածկոցն է, որը թույլ չի տալիս նրանց գրգռիչ լինել այլ տղամարդկանց համար:

Այս այաներից սովորում ենք.

1.Իսլամի օրենքները ճկուն են ու հիմնված անհրաժեշտությունների ու իրականությունների վրա: Ուստի պայմանների փոփոխությամբ դրանք փոխվում են: Այսպես, այս այայում, կանանց համար հիջաբը պարտադիր պայման չի համարվում:

2. Կանայք չպետք է շպարված դեմքով ներկա գտնվեն այն հավաքներում, որտեղ կան անծանոթ կամ ոչ հարազատ տղամարդիկ:

Նուր սուրահի 61-րդ այա

لَیْسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِیضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى أَنفُسِکُمْ أَن تَأْکُلُوا مِن بُیُوتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ آبَائِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أُمَّهَاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ إِخْوَانِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخَوَاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَعْمَامِکُمْ أَوْ بُیُوتِ عَمَّاتِکُمْ أَوْ بُیُوتِ أَخْوَالِکُمْ أَوْ بُیُوتِ خَالَاتِکُمْ أَوْ مَا مَلَکْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِیقِکُمْ لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْکُلُوا جَمِیعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَکَةً طَیِّبَةً کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیَاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُون

Կույրերին, կաղերին, հիվանդներին ու ձեզ կարելի է ճաշել ձեր տանը կամ հայրերի, մայրերի, եղբայրների, քույրերի, հորեղբայրների, հորաքույրերի, մորեղբայրների, մորաքույրերի կամ այն(տներում), որոնց բանալիները ձեր ձեռքում են, կամ ձեր բարեկամների (տանը)՝ միասին կամ առանձին:Երբ մտնեք տուն, իրար փոխադարձաբար բարևեք և երկնային օրհնությունը հայցեք: Աստված Իր պատվիրանները բացատրում է  ձեզ, որպեսզի հասկանաք:

Այս այան բաղկացած է երեք բաժնից: Առաջին բաժնում այն անդրադառնում է սովորական հիվանդներին ու հաշմանդամներին, հատկապես նրանց, ովքեր ունեն տեսողության խնդիր: Այան նշում է, որ Աստված նրանց նկատմամբ որոշակի խստություններ վերացրել է և մարդիկ էլ պետք է նրանց համար հասարակական ու սոցիալական կյանքում արտոնություններ սահմանեն:

Երկրորդ մասը վերաբերում է բարեկամական կապերին: Այան նշում է, որ ծնողների տանը, կամ հորաքրոջ, մորաքրոջ, հորեղբոր կամ մորեղբոր տանը, ուտելու կամ խմելու համար կարիք չկա թույլտվություն ստանալ: Այան ասում է, որ եթե դուք գտնվում եք նրանցից մեկնումեկի տանը, սակայն իրենք տանը չեն, Աստված թույլ է տալիս օգտվել նրանց կերակուրներից: Այն ընկերներն ու հարազատները, որոնց հետ շփվում եք և ովքեր իրենց բանալիները տվել են ձեզ, կարող եք օգտվել նաև նրանց տանը եղած կերակուրներից:

Երրորդ բաժնում այան ներկայացնում է ընդհանուր պատվիրան տուն մտնելու վերաբերյալ: Այան ասում է . Ձեր կամ ուրիշի տուն մտնելիս բարևեք և այդ բարևը պետք է ջերմ լինի, քանի որ դա կարևոր է առողջության համար և տան անդամները հեռու են մնում ցավից ու վշտից:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Իսլամական իշխանության մարդիկ ու պաշտոնյաները պետք է անեն ամեն ինչ, որպեսզի հաշմանդամներն ապրեն լավ պայմաններում և նրանց հասարակական կյանքի համար դյուրություններ ստեղծեն:

2. Բարեկամներն իրար նկատմամբ  որոշակի իրավունքներ ունեն:

3. Իսլամում ընկերությունը շատ կարևոր է և հավասարվում է բարեկամության հետ:

4. Բարևելը քաղաքավարություն է և պատճառ է դառնում, որ տանը հաստատվի բարություն։