Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Ղեսաս սուրահի 14-րդ այա                                           

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوَىٰ آتَیْنَاهُ حُکْمًا وَعِلْمًا ۚ وَکَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ

Երբ Մովսեսը չափահաս դարձավ,  ու նրա մարմինն ուժ առավ, նրան տվեցինք իմաստնություն: Ահա այս կերպ ենք վարձատրում առաքինիներին:

Այս այան ասում է, որ երբ Մովսեսը դարձավ երիտասարդ, Աստված նրան տվեց լայն աշխարհայացք, որպեսզի կարողանա տեսնել ճշմարտությունն ու հասկանալ ճիշտն ու սխալը: Այս այան ասում է. «Նա, ով արժանի լինի, կստանա Աստծու շնորհը»: Իհարկե Աստված Մովսեսին հատուկ ուշադրություն դարձրեց, քանի որ նա պետք է լիներ մարգարե:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Երիտասարդությունը լավագույն ժամանակաշրջանն է, քանի որ այդ ժամանակ, մարդու մտավոր ու ֆիզիկական հնարավորությունները զարգանում են ու նրան թույլ տալիս հասնել կատարելության:

2. Բարություն անելը հնարավորություն է տալիս ստանալ Աստծու բարիքը:

Ղեսաս սուրահի 15-րդ այա

وَدَخَلَ الْمَدِینَةَ عَلَىٰ حِینِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِیهَا رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلَانِ هَٰذَا مِنْ شِیعَتِهِ وَهَٰذَا مِنْ عَدُوِّهِ ۖ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَى الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ فَوَکَزَهُ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَیْهِ ۖ قَالَ هَٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ ۖ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِینٌ

Մի օր, քաղաք մտնելու պահին, երբ քաղաքացիները քնած էին, Մովսեսը նկատեց երկու մարդու, որ կռիվ էին անում: Նրանցից մեկն իր կողմնակիցներից էր, իսկ մյուսը՝ իր թշնամու: Իր ազգակիցն օգնություն խնդրեց ընդդեմ թշնամու: Մովսեսը բռունցքով հարվածեց թշնամուն ու սպանեց նրան և ասաց. «Սա սատանայի գործն է, նա մոլորեցնող ու բացահայտ թշնամի է»:

Մովսեսը մնաց փարավոնի պալատում, ապրեց հարմար պայմաններում, ստացավ ռազմական հմտություններ: Մի օր, երբ պալատից քաղաք էր գնում, տեսավ երկու հոգու, որ կռվում էին իրար հետ: Մեկն իսրայելցի էր, մյուսը՝ ղպտի: Նա, ով Մովսեսի հայրենակիցն էր ու իսրայելցի, ճանաչեց Մովսեսին ու նրան խնդրեց օգնել իրեն: Երբ Մովսեսը հասկացավ որ նա ճնշման է ենթարկվում, օգնեց իսրայելցուն, հարվածելով ղպտիին: Վերջինս հարվածից մահացավ: Մովսեսն իհարկե չէր ցանկանում սպանել նրան: Նա ցանկանում էր պաշտպանել բռնության ենթարկված մարդուն: Այդ ժամանակ Մովսեսը մտածեց, որ բոլոր թշնամությունների աղբյուրը սատանան է, որ մարդկանց մեջ բախումներ է հրահրում:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Չնայած Մովսեսը փարավոնի պալատում էր մեծացել, սակայն  պաշտպանում էր ճնշվածներին: Ինչպես որ Ասիան, որ փարավոնի կինն էր, հավատում էր Մովսեսին ու իր կյանքը նվիրեց նրա ճանապարհին:

2. Մարգարեների առանձնահատկություններից է պաշտպանել ճնշվածներին:

3. Սատանան մարդկանց միջև տարաձայնություններ է սերմանում և մարդը պետք է ինքն իրեն կառավարի:

Ղեսաս սուրահի  16 և 17-րդ այաներ

قَالَ رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ

قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَیَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِیرًا لِلْمُجْرِمِینَ

Ասաց. «Տե՛ր, ոճիր գործեցի, ներիր ինձ»: Եվ Աստված ներեց նրան, որովհետև  Նա գթած ու ներողամիտ է:

Նա ասաց. «Քանի որ գթություն շնորհեցիր ինձ, երբեք չեմ ապավինելու ամբարիշտներին»:

Ղպտիի սպանությունից հետո, ղպտիները որոշեցին ձերբակալել Մովսեսին ու փոխհատուցում պահանջել: Մովսեսը, հայտնվելով դժվարության մեջ, Աստծուն խնդրեց, որ եթե սխալ գործ է կատարել,  իրեն ների ու փրկի չարիքից: Աստված թույլ չտվեց, որ նա ընկնի ղպտիների ձեռքը: Մովսեսն Աստծու հետ պայման կքնեց, որ մինչև իր կյանքի վերջը կպայքարի հանցագործների դեմ: Նա չվերադարձավ պալատ ու խզեց իր կապը փարավոնի հետ:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Հավատացյալներին չարագործներից փրկելիս, պետք է ուշադիր լինել:

2. Սխալ արարքը, նույնիսկ եթե այն դիտավորյալ  չի արվել, ունի հետևանքներ:

3. Մարդը պետք է միշտ պաշտպանի ճնշվածներին ու չհամագործակցի չարագործների հետ: