Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Ղեսաս սուրահի 56-րդ այա

إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ ۚ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ

Արդարև, դու չես կարող առաջնորդել ում սիրում ես: Աստված առաջնորդում է նրանց, ում ցանկանա և բոլորից ավելի լավ գիտի, թե ովքեր են ընթանում փրկության ճանապարհով:

Նախորդ հաղորդման ժամանակ ասացինք, որ կռապաշտները պատրաստ չեղան հեռանալ կռապաշտությունից և ընդունել իսլամ: Սակայն մի խումբ հավատացյալներ, լսելով իսլամի մարգարեին, ընդունեցին իսլամ: Այս այան ներկայացնում է մի սկզբունք, որի համաձայն, յուրաքանչյուր մարգարեի պարտականությունը եղել է աստվածային պատվիրանները փոխանցել մարդկանց ու նրանց հրավիրել հավատալ Աստծուն: Սակայն ոչ մի մարգարե պատասխանատու չէ մարդկանց հավատքի առջև: Նա ցույց է տալիս ճիշտ ճանապարհը, սակայն ով է գնում այդ ճանապարհով, իր գործը չէ: Բոլոր մարգարեները ցանկանում են, որ  մարդիկ հավատան միակ Աստծուն, սակայն չեն կարող դա պարտադրել նրանց: Քանի որ եթե որևէ մեկը պարտադրված հավատացյալ դառնա, միևնույն է նրա սիրտը խորթ կմնա հավատքին: Միայն Աստված է որ կարող է ճշմարտությունը փնտրողին հնարավորություն տալ դառնալ հավատացյալ:  

Յունես սուրահի 43-րդ այան ասում է. «Արդյոք դու կարող ես առաջնորդել կույրերին, եթե նրանք չեն տեսնում»:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Մարգարեները պետք է մարդկանց փոխանցեն աստվածային ճշմարտությունը, սակայն չեն կարող մարդկանց ստիպել դառնալ հավատացյալ:

2. Աստծու կամքը հիմնված է իր գիտության և իմաստության վրա: Աստված ում կամենա և արժանի համարի, հնարավորություն կտա գնալ ճշմարիտ ճանապարհով:

Ղեսաս սուրահի 57-րդ այա

وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا ۚ أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ

(Մեքքայի բնակիչներն) ասացին. «Երբ քո հավատն ընդունենք, մեր երկրից  պիտի վտարվենք»: Բայց մի՞թե մենք չհաստատեցինք նվիրական ու ապահով մի վայր, ուր ամեն տեսակի պտուղներ և ուտեստ ենք հավաքել նրանց համար: Բայց նրանց մեծ մասը չի հասկանում:

Այս այան Մեքքայի բնակիչների մասին է, ովքեր հասկացել էին Ղուրանի և մարգարեի ճշմարտացիությունը, սակայն անձնական շահերից ելնելով, պատրաստ չեղան դառնալ հավատացյալ: Նրանց պատրվակն այն էր, որ ուժ  և հարստություն ունեցող Մեքքայի մեծամեծներն իրենց կվտարեն քաղաքից: Ղուրանը հարցնում է . «Արդյոք Աստծու ուժն է  ավելի մեծ, թե՝ նրանցը: Աստված, որ ձեզ բարիքներ է ուղարկել ու Մեքքայում հաստատել ապահովություն: Արդյոք նա հնարավորությունի չունի՞ ձեզ պաշտանել կռապաշտներից»:

Չնայած մուսուլմանները սկզբում խոշտանգվում էին կռապաշտների կողմից, սակայն Աստծու կամոք, նրանց ուժը մեծացավ ու նրանք գրավեցին Մեքքան:

Այս այայից սովորում ենք.

1.Անհավատներից շատերն այդպիսին են նյութական կամ անձնական շահերի պատճառով:

2. Ապահովությունը շատ կարևոր է: Միայն անվտանգության ու խաղաղության լույսի ներքո է հնարավոր, որ հասարակությունը զարգանա:

Ղեսաս սուրահի 58-րդ այա

وَکَمْ أَهْلَکْنَا مِنْ قَرْیَةٍ بَطِرَتْ مَعِیشَتَهَا ۖ فَتِلْکَ مَسَاکِنُهُمْ لَمْ تُسْکَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِیلًا ۖ وَکُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِینَ

Քանի-քանի քաղաքներ ու շեներ կործանեցինք, որոնք ապրում էին շվայտության ու շռայլության մեջ: Նրանք մեծ մասամբ այլևս անբնակ են, ու նրանց ժառանգությունը մենք վերցրել ենք:

Այս այան, դիմելով Մեքքայի կռապաշտներին, ասում է. «Դուք, ձեր հարստությունը պահպանելու համար, չդարձաք հավատացյալ: Արդյոք մոռացա՞ք որ ձեզանից առաջ եղած ժողովուրդները, որ արբած էին իրենց հարստությամբ ու չէին հնազանդվում Աստծուն, ինչպես ոչնչացվեցին: Արդյոք չե՞ք մտածում, որ կարող եք արժանանալ նույն ճակատագրին»:

Ադ և Սամուտ ցեղերի բնակավայրը գտնվում էր Մեքքայից  Լևանտ ընկած արաբական առևտրական քարավանների ճանապարհին:  Եվ այդ ընթացքում, առևտրականները տեսնում էին այդ շրջանների ավերված տները, սակայն դաս չէին առնում:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Միշտ չէ, որ հարստությունը կարող է  երջանկացնել մարդուն: Երբեմն այն մարդուն գոռոզամիտ է դարձնում ու մոլորեցնում:

2. Անցած քաղաքակրթությունների ճակատագրերը դպրոց են մարդու համար: Ուստի պետք է դրանք պահպանել, որպեսզի դաս լինեն մարդու համար:

3. Աշխարհիկ կյանքն անցողիկ է, ուրեմն թող մարդիկ չհիանան իրենց հարստությամբ, քանի որ դա ժամանակավոր է: