Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ, ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը,Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Ռում սուրահի 9-րդ  և 10-րդ այաներ

أَوَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ کَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَکْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّنَاتِ ۖ فَمَا کَانَ اللَّهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَلَٰکِنْ کَانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ

ثُمَّ کَانَ عَاقِبَةَ الَّذِینَ أَسَاءُوا السُّوأَىٰ أَنْ کَذَّبُوا بِآیَاتِ اللَّهِ وَکَانُوا بِهَا یَسْتَهْزِئُونَ

Մի՞թե նրանք չեն շրջել աշխարհի վրա ու չեն տեսել, թե ինչ վախճան են ունեցել նրանք, ովքեր եղել են ավելի վաղ (ժամանակներում): Նրանք իրենցից ավելի հզոր էին ու հողը շուռումուռ տվեցին և շենացրին: Մարգարեները ճշմարտությունը քարոզեցին նրանց: Աստված նրանց հետ երբեք անիրավությամբ չվարվեց, և նրանք իրենց կորստյան պատճառը դարձան:

Նրանք, լինելով ամբարիշտ, ուրանում էին Աստծու այաները և ծաղրուծանակի ենթարկում դրանք:  

Նախորդ հաղորդման ժամանակ ասացինք, որ Աստված երկնքի ու երկրի արաչագործության մասին չխորհողներին քննադատում է և հորդորում խորհել այդ մասին,  հասկանալու համար, որ դա աննպատակ չէ: Այան, դիմելով նրանց, ասում է . «Ինչո՞ւ դաս չեք քաղում անցյալից: Ինչո՞ւ ճամփորդելիս չեք տեսնում հին ազգերից մնացած ավերակներն ու դրանից դաս քաղում: Այն ազգերը, որ ունեին դաշտեր, այգիներ ու հարուստ ղեկավարներ, մոլորվելու պատճառով ոչնչացան ու նրանցից մնացին միայն ավերակներ: Սակայն ոչնչացումը միայն նրանց մեղքով էր, քանի որ իսլամական հասարակության մեջ չարիք գործելը և՛ ուրիշների և՛սեփական անձի նկատմամբ, անթույլատրելի է: Հակառակ հումանիզմի ուսմունքին, որն ասում է, թե մարդը կարող  է ամեն ինչ անել, միայն թե ուրիշներին  նեղություն չպատճառել, իսլամական գաղափարաոսության մեջ, մարդն անգամ իրեն իրավունք չունի վնասել: Ամենամեծ չարիքը, որ մարդը կարող է գործել ինքն իր նկատմամբ, այն է, որ նա հրաժարվի իր խղճից, մտքից և ժխտի այն ճշմարտությունը, որոնք մարդը պետք  էր մտքով ու խղճով հասկանա:

Այս  այաներից սովորում ենք.

1. Ղուրանում շատ է կարևորվում հատկապես ճամփորդությունը պատմական վայրեր, որպեսզի մարդը հին պատմությունից դասեր քաղի:

2. Պատմական իրադարձությունները տեղի են ունեցել հատուկ սկզբունքներով և կարելի է դրանցից դասեր քաղել:

3. Ժողովուրդների փրկությունը միայն ուժով և արտաքին զարգացմամբ հնարավոր չէ: Մարդու իսկական երջանկության հիմքը հավատքն է:

4. Շարունակելով մեղք գործել, մարդը չարիք է գործում ինքն իր նկատմամբ:

Ռում սուրահի 11-13-րդ այաներ

اللَّهُ یَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ ثُمَّ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ

وَیَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ یُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ

وَلَمْ یَکُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَکَائِهِمْ شُفَعَاءُ وَکَانُوا بِشُرَکَائِهِمْ کَافِرِینَ

Աստված սկսում է արարչագործությունը, ապա շարունակում այն: Այնուհետև Իր մոտ պիտի վերադառնաք:

Այն օրը, երբ գա ժամը, հանցավորները հուսահատվելու են:

Նրանց կուռքերը չեն կարողանալու օգնել և ուրանալու են իրենց:

Ղուրանի այաների համաձայն, մահը կյանքի ավարտն է այս աշխարհում, իսկ գերեզմանը դուռ է դեպի նոր աշխարհ: Ինչպես որ երբ ծնվում է երեխան, ավարտվում է նրա նախկին կյանքը մոր արգանդում ու սկսվում նրա կյանքն այս աշխարհում: Այս այաներն ասում են. «Այս աշխարհում արարումն ու մահը ձեր կամքով չեն լինում: Դուք աշխարհ եք եկել Աստծու կամքով  ու այս աշխարհից էլ Նրա կամքով կհեռանաք: Ձեր հանդերձյալ կյանքը նույնպես ձեզանից կախված չէ: Կամա թե ակամա, դուք հայտնվելու եք այնտեղ,  ուրեմն այնպես արեք, որ չզղջաք ձեր արարքների համար: Մի կապվեք այս աշխարհում անձանց, իրերի ու  երևույթների հետ: Հանդերձյալ կյանքում ձեզ ոչինչ չի օգնի: Նրանք, ովքեր ձեր կարծիքով կարող են դատաստանի օրը բարեխոս լինել, կտեսնեք, թե  որքան  անգործունյա են հանդերձյալ կյանքում: Կռապաշտները, որ կարծում էին, թե կուռքերը կարող են դատաստանի օրն իրենց  բարեխոսը լինել, հանդերձյալ կյանքում հասկանում են, որ այդ անշունչ էկաները ոչ մի բան չեն կարող անել: Եվ նրանք հուսախաբ են լինում, որովհետև նրանց առջև փակվում է փրկության դուռը:

Այս այաներից սովորում ենք.

1 . Արարչագործությունը սկսվում է Աստծուց և վերադառնում դեպի Նա: Այլ խոսքով, Նա  սկիզբն  ու վերջն է:

2. Մեղավորների ուրախությունն այս աշխարհում չպետք է ազդի մեզ վրա, քանի որ հանդերձյալ կյանքում նրանց կյանքը տխուր է լինելու:

3 .Աշխարհիկ անհիմն սերերը վերածվում են ատելության: Իսկ ենթադրյալ բարեխոսներն անիծվում են: