Համաքայլ՝ գիտական, տեխնիկական ու բժշկական նորությունների հետ (77)
Հարգելի ունկնդիրներ, ներկայացնում ենք «Համաքայլ գիտական, տեխնիկական ու բժշկական նորությունների հետ» հաղորդաշարի հերթական թողարկումը, որի ընթացքում կխոսենք վերջին շաբաթվա ընթացքում այս ոլորտում արձանագրված ձեռքբերումների մասին:
Իրանցի գիտնականներին հաջողվել է արտադրել բժշկական սավան և հագուստ, որն ունի հակաբակտերիալ և հանգստացնող հատկություն: Հաղորդումների համաձայն, սավանի և հագուստի կտորը կարվում է նանոտեխնոլոգիայի միջոցով, օգտագործելով էվկալիպտի մզվածքը: Այս արտադրանքը կնվազեցնի հիվանդանոցներում վիրուսների տարածման և ինֆեկցիաների և մեկ անձից մյուսին շփման միջոցով վարակների փոխանցման հավանականությունը: Այս տեխնոլոգիայով արտադրված սավանն ու հագուստն օգնում են նաև ցավերի մեղմացմանը և ավելի հարմարավետ են դարձնում հիվանդանոցում անցկացրած ժամանակը: Բացի այդ, այս սավանն ունի հակաբորբոքային հատկություններ, ինչը հնարավոր է դրանում օգտագործված պղնձի նանոպլաստիկի և էվկալիպտի մզվածքի պատճառով: Այս սավանի օգտագործումը կարող է նպաստել վարակների ու բորբոքային պրոցեսների նվազմանը, ինչպես նաև հիվանդներին օգնել իրենց ավելի հանգիստ զգալ: Մասնակի ցավազրկումը, հիվանդանոցնրում կիրառվող տեքստիլ ապրանքների որակի բարելաուվումը, բորբոքային պրոցեսների նվազումը, առողջապահական ծախսերի նվազումը, այս արտադրանքի դրական կողմերից են:
Իրանի գիտահետազոտական ընկերություններից մեկի հետազոտողները հաջողություն են արձանագրել քաղցկեղի և MS տեսակի հիվանդության համար կիրրառվող վեց տեսակ դեղերի հումքի արտադրության ոլորտում: Ինչպես նշել է հետազոտական խմբի անդամներից մեկը, բարձր տեխնոլոգիաների փոխանցումը արևմտյան երկրներից Իրանին ու զարգացող այլ երկրներին, իրականացվում է շատ դժվար: Հենց այդ պատճառով, այս ընկերությունները տրամադրում են միայն ֆորմուլյացիան և վաճառում միայն սպիտակուց պարունակող նախնական նյութերը, որոնք մեծ շահույթ ունեն: Իսկ քանի որ Իրանը զարգացել է բիոտեխնոլոգիայի արդյունաբերության ոլորտում, ունի համապատասխան աշխատուժ ու մեծ շուկա, կարելի է ասել, որ հենց այս գործոնների պատճառով, այդ տեխնոլոգիան Իրանում զարգացել է: Հետազոտողը հավելում է , որ ընկերության կարևոր նպատակն է նոր հետազոտություններ կատարել բիոտեխնոլոգիայոի ոլորտում և հնարավորություն ստեղծել այս ոլորտի զարգացման համար, որպեսզի հնարավոր լինի բավարարել տարածաշրջանի շուկայի պահանջարկը: Ընկերությունը նպատակ ունի զարգացնել նաև բիոսիմիլար հետազոտությունները`չբերության, հորմոնային խախտումների ու քաղցկեղի բուժման համար: Ընկերությունն արտադրել է Ինտերֆրոմբետա, Պարաթիրոիդ հորմոն, աճի հորմոն, Ադալիմումբ և Սինալեֆ: Գիտնականների կարծիքով, այս նյութերը կարող են կիրառվել քաղցկեղն ու MS-ը բուժելու նպատակով: Նոր դեղերի սպիտակուցների արտադրությունն իրականացվել է նորարարական տեխնոլոգիայի և միջազգային ստանդարտների հիման վրա: Այս կապակցությամբ հատկապես մեծ համագործակցություն է իրականացվել այս ոլորտի մասնագեների միջև: Ներկայումս այս դեղերը մուտք են գործել շուկա և հիվանդները կարող են դրանք ձեռք բերել: Ընկերությունն արտադրել է նաև այլ դեղեր, ինչը պատճառ է դարձել, որ երկրից տարադրամ դուրս չգա: Իսկ դա իր հերթին նպաստել է որպեսզի հվանդները երկրից դուրս չգան ու ավելի գնողունակ լինեն:
Սովորական մրսածությունը տարածվում է հատուկ խմբի վիրուսների կողմից: Այս վիրուսները զարգանում են մեծ արագությամբ ու կարողանում են իմունիտետ ձեռք բերել դեղերի նկատմամբ: Այս վիրուսների համար պատվաստանյութեր չկան: Ներկա դրությամբ, մրսածության վիրուսը ոչնչացնող դեղ գոյություն չունի: Իսկ նրանք, որ նշանակվում են, ավելի շուտ ցավազրկողներ են, որոնք մեղմացնում են կոկորդացավն ու իջենցում ջերմությունը: Սակայն մրսածության բոլոր վիրուսները հիմնված են մի սպիտակուցի վրա, որը կոչվում է N-myristoyltransferase: Այն կարողանում է բազմացնել իր տեսակներին: Այս սպիտակուցն օգտագործվում է որպես պահպանող շերտ` ԴՆԹ-ի համար: Հետազոտողների ասելով, նոր մոլեկուլը վնասում է հենց այս սպիտակուցին: Նրանք համոզված են, որ այս մոլեկուլը կարող է հզոր դեղամիջոց դառնալ մրսածությունը բուժելու համար: Այս մոլեկուլը կարող է պայքարել նաև այնպիսի վիրուսների դեմ, որոնք մրսածության պատճառ են դառնում: Իսկ դրանց հետ կապված կան նաև շատ այլ վիրուսներ, ինչպես` երեխաների հաշմանդամության, բերանի խոռոչի ու ատամների հիվանդությունների վիրուսները: Նախորդ մոլեկուլներն ունեին հետևանքներ: Սակայն հետազոտողներն ասում են, որ նոր մոլեկուլն այդ տեսակետից ապահով է, չնայած հետազոտությունները դեռևս շարունակվում են: