تفسیر- حضور پر شور مردم در انتخابات، عزت، اقتدار و آبروی ایران
برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان رهبری و انتخابات شوراهای شهر و روستا حاکی از اهمیت مقوله انتخابات در نظام جمهوری اسلامی ایران است.
اهمیت انتخابات از این جهت است که اول؛ میزان مقبولیت مردمی یک نظام را نشان می دهد و دوم؛ در اثر انتخابات مدیریت کشور برای یک دوره چهار ساله به شخصی واگذار می شود که تشکیل کابینه خواهد داد. در واقع؛ مردم با انتخاب رئیس جمهور سرنوشت کشور و خودشان را برای یک دوره چهار ساله به وی خواهند سپرد.
جمهوری اسلامی ایران از جمله کشورهایی است که به مقوله انتخابات اهمیت زیادی داده است. در این میان، انتخابات ریاست جمهوری به دلیل اینکه انتخاب دومین شخص کشور پس از رهبری است، جایگاه و اهمیت به مراتب ویژه ای دارد. طی 38 سالی که از عمر پربرکت انقلاب اسلامی گذشته، یازده دوره انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد و در سی ونهمین سال پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی نیز زمان زیادی به برگزاری یکی از مهم ترین انتخابات ریاست جمهوری ایران باقی نمانده است.
29 اردیبهشت (19 مه) روزی است که مردم ایران برای مشارکت در دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری به پای صندوق های رأی خواهند رفت. مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) در اولین روز سال 1396 در اجتماع عظیم زائران و مجاوران حرم رضوی (علیه السلام) مسائل معیشتی و اقتصادی و انتخابات را دو موضوع اصلی سال جدید عنوان کردند. خواسته اصلی مقام معظم رهبری درباره انتخابات، شرکت عمومی و مشارکت حداکثری مردم بوده و فرمودند :«حضور پرشور همه واجدان شرایط در انتخابات، بر عزت و اقتدار و آبروی ایران خواهد افزود.»
29 اردیبهشت 1396 را می توان یکی از مهم ترین روزهای سپهر سیاسی جمهوری اسلامی ایران در سال 1396 دانست. زیرا پای انتخاب رئیس جمهور در میان است. در این روز مشخص خواهد شد که حسن روحانی 4 سال دیگر در ساختمان پاستور حضور خواهد داشت و یا اینکه وی جای خود را به شخصی دیگری خواهد داد و عنوان نخستن رئیس جمهور یک دوره ای جمهوری اسلامی ایران را به نام خود ثبت خواهد کرد.
ثبت نام از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری از روز 22 فروردین آغاز شد و تا پایان روز 26 این ماه نیز ادامه داشته است. شخصیت های سیاسی نیز برای ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری گوی سبقت را از همدیگر ربودند. ثبت نام شمار زیادی از شخصیت های سیاسی سبب طرح سوال های متعددی شد؛ از جمله این که علت ثبت نام شمار زیادی از شخصیت ها در انتخابات ریاست جمهوری چیست؟ آیا این اشخاص برای رئیس جمهور شدن برنامه دارند؟ آیا عرصه دیگری برای نقش آفرینی این اشخاص وجود ندارد که بر تصدی پست مهم ریاست جمهوری تمرکز کردند؟ آیا شورای نگهبان می تواند در یک فرصت کوتاه سوابق و صلاحیت این تعداد از اشخاص را رسیدگی کند؟ پاسخ دادن به این سوال های مهم البته در این مجال نمی گنجد و نیازمند تحقیقی جامع تر از زوایای مختلف است.
صرف نظر از اینکه چه کسی یا چه جریانی پیروز انتخابات اردیبهشت ماه خواهد شد، حضور و مشارکت حداکثری مردم با هر گرایش سیاسی در پای صندوق های رأی یک ضرورت است. مشارکت گسترده مردم ضمن این که ضریب امنیتی و پشتوانه مردمی حکومت را افزایش می دهد، پیام مهمی برای مخالفان جمهوری اسلامی ایران دارد؛ مبنی بر اینکه مردم با وجود اینکه برخی مشکلات به خصوص در حوزه معیشت را لمس می کنند، اما بر تقویت نظام جمهوری اسلامی تاکید دارند. واقعیت این است که هیچ گزاف و اغراق نیست که گفته شود چشم های کشورهای مختلف به انتخابات ریاست جمهوری ایران اسلامی دوخته شده است.