تفسیر - گسترش تعاملات سیاسی و اقتصادی ایران ؛ گام هایی فراتر از برجام

تهران در روزهای اخیر میزبان هیات ها و مقام هایی از عمان و الجرایر بوده است . مذاکراتی نیز با "ایلزه آیگنر،" Aylz·h Aigner,وزیر اقتصاد ایالت بایرن آلمان درتهران درحال برگزاری است .

یک هیأت 50 نفره اقتصادی وزیر اقتصاد بایرن را در این سفر همراهی می کنند .

امروز /دوشنبه /هم در ادامه این رایزنی ها ،«کلود بارتلون» "Claude Bartlvn"رییس مجلس ملی فرانسه برای دیداری 4 روزه، به تهران سفر می کند.

برخی محافل سیاسی با نگاهی از زوایه ای دیگر ، با اذعان به اینکه با اجرای برجام قدرت مانور ایران افزایش یافته است ؛ سعی در ارائه تحلیلی وارونه از واقعیت ها دارند .

این در حالیست که امریکا در محتوای برجام به نوعی مکانیسم بازگشت خودکار تحریمها را حفظ کرد و به تعهدات خود کامل عمل نکرده است .

یکی از ضعف های برجام بندی است که درآن «‌بازگشت خودکار تحریمها »‌ در صورت بروز تخلف از سوی ایران گنجانده شده است. البته در صورت فعالت شدن این بند ،‌ شرکتها به صورت مستقیم به علت وارد شدن در توافقنامه ها با ایران درزمان برچیده شدن تحریمها مجازات نخواهند شد؛ لذا آنها بدون نگرانی می توانند با ایران همکاری کنند . در واقع امریکا سعی کرده است در این جریان به نوعی از فشار های بین المللی در قبال محدود سازی تجارت آزاد جهانی بکاهد و به مخالفان تحریم های یکجانبه امریکا اطمینان دهد که از اقدامات امریکا علیه ایران زیانی نخواهند دید .

امریکا اما در حرکتی خزنده در دوران پسا برجام همچنان بازیگر اصلی در اعمال رژیم تحریمها بر ضد ایران است و سعی دارد اروپا و حتی سازمان ملل را با استفاده از اهرم ادعاسازی در مقوله نقض حقوق بشر و تهدید نمایی توان موشکی ایران ؛ سازو کار تحریم ها را به حوزه های فراتر از برجام انتقال دهد .

البته پس از انقضای برجام ( در حدود پانزده سال آینده ) تحریم های سازمان ملل و اروپا به طور کامل حذف خواهند شد و اعمال مجدد تحریمهای سازمان ملل در آن زمان منوط به رای گیری در شورای امنیت سازمان ملل خواهد بود. هر گونه اعمال مجدد تحریم های اروپا نیز مستلزم دستیابی به اجماع کامل کشورهای عضو اتحادیه اروپا خواهد بود. تحت این شرایط آمریکا تنها می تواند به صورت یکجانبه به اعمال تحریمهای ثانویه خود بر ضد ایران بپردازد و اگر بخواهد به صورت انفرادی چنین کاری را انجام دهد ،خود را منزوی و تنها خواهد دید.

نگاهی به تلاش های دیپلماتیک ایران در هر حال نشان می دهد تهران در حال تقویت همکاری ها در سطح منطقه ای و بین المللی است .

ناظران معتقدند راهبرد تهران درتوسعه مناسبات اقتصادی و سیاسی درراستای ورود به اقتصاد جهانی و نقش آفرینی موثر در عرصه تحولات سیاسی منطقه ای و بین المللی است .

در عرصه اقتصادی راهبرد کلان ایران جلب سرمایه گذاری خارجی برای بازسازی زیرساختهای داخلی با استفاده از سرمایه خارجی و تخصص داخلی و توسعه متوازن روابط است .دامنه توسعه مناسبات اقتصادی ایران اکنون ازاروپا و امریکای جنوبی تا آفریقا پیش رفته است .

در اینکه ایران مصصم است از فرصت های بعد از اجرای برجام در جهت تقویت زیر ساختهای اقتصادی خود استفاده کند ؛ شکی نیست .اما آنچه این محافل از آن عبور می کنند این واقعیت است که گام های ایران در جهت توسعه مناسبات سیاسی و اقتصادی نشان دهنده شکست پروژه تحریم های امریکا و بی اثر بودن فشارهای امریکا است که سال ها تلاش کرد با اعمال تحریم های گسترده ایران را به عقب نشینی و تسلیم واردار سازد . این محافل اکنون که ایران در حال بازگشت به عرصه همکاری گسترده و چشمگیر بین المللی است ، می کوشند با ارائه تصویری وارونه از برجام تحت عنوان کلاه ایران بر سر امریکا ؛ تقویت جایگاه ایران را به شکل دیگری تعبیر و تفسیر کنند . آنها اینگونه القاء می کنند که امریکا در چار چوب برجام امتیازهای پنهانی به ایران داده است .در حالیکه حرکت رو به جلو ایران با وجود ادامه تحرکات امریکا در دوران پسا برجام ، نشانه ناکارآمدی تحرکات علیه ایران است .