بزرگداشت روز مولوی در ایران
هشتم مهر برابر با سی ام سپتامبر در تقویم رسمی ایران به عنوان «روز بزرگداشت مولوی» ثبت شده است.
جلالالدین محمد بلخی معروف به مولوی ، مولانا و رومی در ششم ربیع الاول سال 604 هجری در شهر بلخ دیده به جهان گشود.
مولوی از مشهورترین شاعران ایرانیتبار پارسیگوی است. نام کامل وی «محمد ابن محمد بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلالالدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» معروف بوده است.
برخی از اشعارش نشان می دهد که مولوی در شعر «خاموش» ، «خَموش» و «خامُش» تخلص می کرده است.
مولوی که سالها مدرس علوم دینی بود و بیش از چهارصد شاگرد تربیت کرده بود، در تمام دوران حیات یک لحظه از تربیت خود غافل نشد، اما پس از آشنایی با شمس تبریزی که از عارفان بزرگ دورانش بود، حال مولانا تغییر یافت و درس و بحث را کنار گذاشت و تولدی دوباره مییابد.
هر چند که مولوی در زندگی شصت و هشت ساله خود با بزرگانی همچون محقق ترمذی، شیخ عطار و محی الدین عربی ارتباطاتی داشته و از هر کدام توشهای براندوخته، ولی هیچکدام از آنها مثل شمس تبریزی در زندگیش تاثیر گذار نبوده اند.
مثنوی معنوی، غزلیات شمس و فیه ما فیه از معروف ترین آثار مولوی است.
بالاخره روح ناآرام جلال الدین محمد مولوی در غروب خورشید روز یکشنبه پنجم جمادی الاخر سال 672 هـ قمری بر اثر بیماری ناگهانی که طبیبان از درمان آن عاجز ماندند به دیار باقی شتافت.