آن چه بود؟ آن دوست، دشمن داشتن؟

این روزها خبرهای خوشی از روابط دو کشور همزبان و هم فرهنگ ایران و تاجیکستان به گوش می رسد که کام هواداران مناسبات استوار و گرم دو کشور را شیرین می‌کند.

در هفته‌های اخیر مقام های دو کشور ایران و تاجیکستان تصمیم گرفته اند با برطرف کردن سوءتفاهم های چهار ساله، فصل نویی را در روابط دو کشور رقم زنند.

محمد تقی صابری سفیر تازه تعیین ایران در جمهوری تاجیکستان در نخستین روزهای ژوئن با جمشید آروم بیک زاده وزیر فرهنگ تاجیکستان دیدار کرد و مأموریت خویش را بهبود و ارتقای مناسبات دو کشور هم فرهنگ، هم دین و هم‌زبان ایران و تاجیکستان، دانست.

صابری با اشاره به سخنان رهبر انقلاب اسلامی که مردم ایران و تاجیکستان را "قوم و خویش" خوانده اند ابراز امیدواری کرد میان دو ملت و کشور ایران و تاجیکستان فاصله و دوری نباشد.

سخنان نظام الدین زاهدی سفیر جمهوری تاجیکستان در تهران در نشست خبری به مناسبت برگزاری اجلاس سیکا در دوشنبه که گفته بود "همواره گرمی ها پس از سردی ها می آیند" دل دوستداران ایران و تاجیکستان را شاد کرد و دیدار گرم رییسان جمهور دو کشور براین شادی افزود.

امامعلی رحمان رییس جمهوری تاجیکستان در دیدار با حسن روحانی رییس جمهوری ایران که برای شرکت در اجلاس سیکا به دوشنبه سفر کرده بود، حضور روحانی را در "وطن دومش" خوش آمد گفت و روحانی نیز پاسخ داد که خود را در وطن احساس می‌کند و آماده بهبود مناسبت‌های دو جانبه است.

رییس جمهوری اسلامی ایران روز دوشنبه 17 ژوئن نیز هنگام دریافت استوارنامه سفیر تاجیکستان در تهران تأکید کرد ایران از همکاری با تاجیکستان در همه عرصه های اقتصادی، فرهنگی و بین المللی استقبال می کند.

دوره سردی و تنش‌های گاه به گاه در روابط تاجیکستان و ایران هرچند با خواست و اراده مسوولان دو کشور رو به پایان است اما مسوولان ایرانی و تاجیک باید از آنچه گذشت درس بگیرند و بدانند روابط ایران و تاجیکستان در تاریخ و فرهنگ و زبان مشترک ریشه دارد و با مذاکرات سیاسی به وجود نیامده است که با اختلافات سیاسی از بین برود.

سیاستمداران ایرانی و تاجیک باید همواره به این نکته توجه کنند که دور شدن تهران و دوشنبه از هم، زنگ خطر را برای فرهنگ و زبان مشترک به صدا درمی‌آورد و راه را برای شیطنت‌ طرف‌هایی که آرزویشان جدا کردن ایرانیان و تاجیکان است هموار می کند.