به یاد بانوی دانشمندی که زبان سغدی را زنده کرد
دکتر بدرالزمان قریب استاد زبانهای باستانی و عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی روز سه شنبه 28 جولای چشم از جهان فروبست.
به گزارش رادیو تاجیکی صدای خراسان، مرتضی قاسمی مدیر روابط عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی اعلام کرد: «صبح روز هفتم مردادماه ۱۳۹۹ دکتر بدرالزمان قریب عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، زبانشناس و استاد دانشگاه، در سن ۹۱ سالگی درگذشت و گویا ایشان هم از قربانیان کرونا بودند.»
بدرالزمان قریب مدرک دکتری زبانهای باستانی خود را از دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا با دفاع از رساله اش با عنوان "تحلیل ساختاری فعل در زبان سُغدی" دریافت کرده بود و در حوزۀ زبانهای باستانی ایران صاحب شهرت و اعتبار جهانی بود.
او در سال ۱۳۵۰ خورشیدی -1971 میلادی- نخستین کرسی آموزش زبان سغدی را در دانشگاه تهران تأسیس کرد.
بدالزمان قریب از زبان سغدی به "زبان فراموششده جاده ابریشم" یاد کرده و گفته است: «وقتی کار را شروع کردم سغدی نه متن داشت و نه دستور و نه واژهنامه، و من مجبور شدم همه کارها را خودم در کلاس انجام دهم.»
وی 20 سال از عمر خود را صرف تدوین "فرهنگ زبان سغدی" به سه زبان سغدی، فارسی و انگلیسی کرد و برای این کار، علاوه بر گردآوری واژههای مختلف سغدی از متون مختلف بودایی، مانوی و مسیحی، از نظر ریشهشناسی هم اطلاعاتی به آنها افزود.
دکتر بدرالزمان قریب یک بار برای تألیف کتاب فرهنگ زبان سغدی و یک بار نیز برای ترجمه کتاب زبان های خاموش اثر یوهان فریدریش، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شد.
تولد بودا به روایت سُغدی، تاریخچۀ گویششناسی در ایران، مطالعات سُغدی، و پژوهشهای ایرانی باستان و میانه از دیگر آثار این زبان شناس برجسته است.
رادیو تاجیکی صدای خراسان درگذشت این چهره ماندگار علمی و فرهنگی ایران و جهان را به تمامی فارسی زبانان و اهل فرهنگ و ادب تسلیت می گوید.