تفسیر- پایان تنش مرزی قرقیزستان و قزاقستان
تنش مرزی میان قرقیزستان و قزاقستان با امضای یک توافقنامه و نقشه راه همکاری میان معاونان اول نخست وزیران دو کشور پایان یافت .
این توافقنامه در جریان سفر " تلکونبیک آبدوکولوف "Teleconia Abdukulov معاون اول نخست وزیر قرقیزستان به آستانه، میان وی و"آسکار مامین" Ashkar Mamyn معاون نخست وزیر قزاقستان امضا شد .
بر اساس این توافقنامه، گذرگاه های مرزی دو کشور از روز یک شنبه سوم نوامبر در حالت عادی فعالیت می کنند.
سفر معاون اول نخست وزیر قرقیزستان به آستانه در پی دیدار و مذاکره " سورنبای جینبیکاف Sooronbai Jeenbekov" رییس جمهوری جدید قرقیزستان با نورسلطان نظربایف همتای قزاقستانی خود در حاشیه اجلاس اخیر سران کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت عمومی در مینسک صورت گرفت .
تنش در روابط قزاقستان و قرقیزستان سابقه دیرینه دارد ولی این تنش درماه گذشته تشدید شده بود. به گونه ای که در 10 اکتبر سال جاری میلادی دولت «قزاقستان » رژیم عبور مردم و کالا در مرز با قرقیزستان را محدود کرد که این امر منجر به تشکیل صف های طولانی افراد و کامیون های حامل کالا از سمت این کشور به طرف قزاقستان شد. در پی این تنش قرقیزستان به سازمان تجاری جهانی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا از قزاقستان شکایت کرده بود.
منطقه آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی به یکی از مناطقی تبدیل شدن که اختلافات مرزی حل نشده از مهمترین موضوعات آن است. در طول یک دهه گذشته تمامی کشورهای این منطقه درگیر مذاکرات مختلف برای حل و فصل اختلافات مرزی خود بوند، مذاکراتی که به کندی پیش میرود و حتی گاهی با اقداماتی رو به رو میشود که قدم به عقب برداشتن است.
گاهی این اختلافات مربوط به تعیین نقاط مرزی است و گاهی نیز مربوط به اختلاف بین دو کشور است که کارکرد مرزهای فی مابین را با اختلال رو به رو میسازد. به دنبال تنش شکل گرفته دو کشور دست به توافقی زدند که با نظارت کمیسیون اقتصادی اوراسیا اجرایی میشود و بر اساس آن دو کشور توافق کردند که عبور و مرور کالا و افراد از طریق مرزهای مشترک آنها به صورت آزادانه جریان بیابد.
روی همرفته باید گفت برای حل مسائل مرزی مابین کشورهای آسیای مرکزی دانستن این نکته ضروری است که با افزایش اهمیت اقتصادی این منطقه لزوم توجه به منافع مشترک بین این کشورها به امری ضروری تبدیل شده است. توجه به منافع مشترک برای این کشورها به معنای افزایش سودمندی در بلند مدت و حفظ ثبات منطقه ای است، امری که روند رشد اقتصادی این منطقه را تضمین خواهد کرد.