دیدار وزرای خارجه تاجیکستان و قرقیزستان

وزرای امور خارجه تاجیکستان و قرقیزستان در حاشیه نشست وزرای امور خارجه کشورهای آسیای مرکزی با یکدیگر دیدار و گفتگو کردند.

"سراج الدین مهرالدین" و "ارلان عبدالدایف " روز 23 ژوئیه در استان ایسیک‌کول Issyk-Kul قرقیزستان درباره راه‌های گسترش همکاری‌های سیاسی و روابط دو جانبه و افزایش تعاملات منطقه‌ای و بین‌المللی  گفت‌وگو کردند.

وزیران امور خارجه دو کشور در این دیدار به بحث و گفتگو درباره ی مشخص کردن نوار مرزی دو کشور و حل اختلافات پیرامون آن پرداختند. این مسئله از آن رو اهمیت دارد که حوادث مرزی و تیراندازی مرزبانان به صورت مکرر تکرار شده و موجب بروز نگرانی میان دو کشور میشود.

درهمین رابطه در ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ نظام بین مرزبانان تاجیکستان و قرقیزستان موجب شد که مرزبانان قرقیزستان سه نیروی مسلح تاجیکستان را به اسارت بگیرند. همچنین در یک رویداد مشابه پس از آن که یکی از شهروندان قرقیزستان تلاش کرد تا در حیاط خانه خود که در منطقه  مورد مناقشه قرار دارد اقدام به ساخت حصار کند بین مردم منطقه مرزی درگیری رخ داد که این امر موجب زخمی شدن چندین تن شد.

مسئله مرزهای کشورهای آسیای مرکزی مسئله قدیمی و بخشی از میراث شوروی سابق است.  کشورهای منطقه دشواری بسیار زیادی را برای حل مسائل مرزی خود تحمل کردند. به صورتی که گاه به گاه نوار مرزی این کشورها شاهد بروز خشونت های محدود و همچنین تلاش سیاستمداران برای حل اختلافات مرزی است.

پیش از این پائول گوبل Paul Goble پژوهشگر موسسه جیمزتون در تحلیلی نوشته بود که " اختلاف مرزی میان تاجیکستان و می‌تواند موجب بی ثبات شدن منطقه شود.  یکی از جدی‌ترین اختلافات باقی مانده در منطقه آسیای مرکزی اختلاف میان تاجیکستان و قرقیزستان است. اختلاف در سال ۲۰۱۴ موجب بروز درگیری مسلحانه در مرز دو کشور شد."

آن چیزی که تا حد زیاد مشخص کردن خط مرزی بین دوکشور را دشوار می سازد فشردگی توزیع اقوام میان دو کشور است. به صورتی که در این منطقه اقوام دو کشور در فاصله بسیار نزدیکی به یکدیگر زندگی می‌کنند و همین امرجدا کردن آنها و از سوی دیگر حل اختلاف میان آنها را با دشواری روبرو می سازد. از همین رو باید گفت که بحران میان تاجیکستان و قرقیزستان یک مسئله قومی است.

این کارشناس در این باره گفت،  " توافقات صورت گرفته بین 2 کشور به کندی پیش می رود. بخش عمده ای از این توافق صورت گرفته است شامل مناطقی است که غیر مسکونی بوده و فرد آن نزاع قومی بزرگ کشور امکان داده است تا مرز خود را مشخص کنند. در حالی که در نقاطی که جمعیت قومی دو کشور در یکدیگر تلفیق شده اند امکان دست یافتن به توافق بسیار دشوار بوده است. چرا که خطوط مرزی عمدتا از میان مزارع یا خانه های افراد عبور می کنند و این امر موجب نارضایتی ساکنان این نواحی می شود."

در چنین شرایطی منطقی ترین اقدام برای سیاستمداران دو کشور این است که در نواحی مشترک مرزی خود که از تمرکز جمعیت قومی برخوردار است ساز و کاری را اتخاذ کنند که کمترین آسیب به شرایط معیشت مردم وارد شود و اقوام دو کشور بتوانند در کنار یکدیگر به صورت صلح آمیز به زندگی ادامه دهند.