نگرانی سران تاجیکستان و قرقیزستان درخصوص درگیری های مرزی 

"امامعلی رحمان" رئیس جمهوری تاجیکستان و "سورنبای جین بیک اف" رئیس جمهوری قرقیزستان در گفتگوی تلفنی، آخرین وضعیت مرزی دوکشور را بررسی کردند.

دراین گفتگوی تلفنی، طرفین ضمن تاکید بر ادامه روند مذاکرات درباره مسائل مرزی ، به منظور جلوگیری از وخیم تر شدن اوضاع در مناطق مرزی توافق کردند.

درگیری های مرزبانان تاجیک و قرقیز که پس از سال های استقلال دوکشور درسال 1991 میلادی رخ داد ، طی چند سال اخیر شدت گرفته است. دور اخیر درگیری های مرزی تاجیکستان و قرقیزستان از روز نهم ماه جاری میلادی (ژانویه) درمناطق مرزی استان های "سغد" (Sughd) تاجیکستان و "باتکن" ( (Batkenقرقیزستان رخ داد. در پی این درگیری ها، مقام های دوکشور یکدیگر را به آغاز درگیری ها در این دواستان متهم  کرده اند.

تجربه نشان داده است درپی هر مورد درگیری مرزی ، مقام های بلندپایه دوشنبه و بیشکک یا نمایندگان مرزبانی تاجیکستان و قرقیزستان یک نشست مشترک برگزار می کنند. این درحالی است که طی نزدیک به سه دهه گذشته تاکنون ، درگیری های مرزی بر مناسبات اقتصادی و همکاری های مشترک دوکشور مسلمان سایه افکنده است. تاجیکستان و قرقیزستان 976 کیلومتر مرز مشترک دارند که 457 کیلومتر ازاین مرز، به توافق مقام های دوکشور رسیده است. در واقع ، محدوده توافق شده مرزهای مشترک تاجیکستان و قرقیزستان ، دلیلی برای درگیری های مرزی ملت های دوکشور دراین محدوده ها وجود ندارد. درحالی که 519 کیلومتر از مرزهای دوکشور همسایه علامتگذاری نشده و همچنان مورد اختلاف دولت ها و ملت های دوکشور همسایه است. درحقیقت ، این مناطق علامتگذاری نشده شامل آن بخش هایی ازاراضی دوکشور است که مناطق حاصلخیز برای کشاورزی و تولید علوفه درآن مناطق واقع شده اند.

درهمین ارتباط ، باید گفت: طی سال های پس از استقلال تاجیکستان و قرقیزستان ، رایزنی های مقام های دولت های دوشنبه و بیشکک همواره به عنوان مسکن موقتی عمل کرده ، اما نتوانسته است از خشونت های مرزی دوطرف بکاهد. به منظور حل اختلاف های دوکشور همسایه ، تاکنون طرح های متعددی ارائه شده است. با وجود این، بدیهی است تا زمانی که روند علامت گذاری مناطق مورد اختلاف این دوکشور پایان نیابد ، هیچ طرحی مانع ازبروز منازعات میان ساکنان روستاهای مرزی نخواهد شد. در زمینه پایان دادن به اختلاف های مرزی دوکشور طی چندسال گذشته ، طرح های مختلفی ارائه شده است. ازجمله می توان به یک طرح سازمان ملل در این زمینه اشاره کرد. "الکساندر زوی‌اف" (Alexander Zuyev) کارشناس امور آسیای مرکزی درسازمان ملل ، گفته است: "فراهم کردن اشتغال برای جوانان ، ساخت و اجرای طرح های زیربنایی نظیر احداث شبکه‌های آبرسانی ، از راهکارهای پیشنهادی سازمان ملل است که ازتشدید نزاع میان روستاییان دوکشور بر سر استفاده ازمنابع آب و زمین جلوگیری خواهد کرد".

این طرح سازمان ملل در شرایطی ارائه شده است که اختلاف های ساکنان روستاهای مرزی تاجیکستان و قرقیزستان بر سر نحوه استفاده ازمنابع آب ، چراگاه‌ها و راه های ارتباطی ، اختلاف هایی ریشه دار هستند که از دوران شوروی باقی مانده و تا زمانی که روند علامت گذاری مناطق مورد اختلاف این دوکشور پایان نیابد، هیچ طرحی مانع از بروز منازعات میان ساکنان روستاهای مرزی نخواهد شد.