تفسیر- تشدید مشکلات آوارگان مسلمان روهینگیا

سازمان ملل ایجاد اردوگاه با تراکم جمعیت زیاد برای آورگان مسلمانان روهینگیا در بنگلادش را بسیار خطرناک دانست و تاکید کرد این اقدام پیامدهای غیرقابل جبرانی را همچون شیوع بیماری های واگیر دار به دنبال دارد.

دولت بنگلادش اعلام کرده است درنظر دارد برای پناهجویان مسلمان روهینگیا که از میانمار گریخته اند یک اردوگاه با ظرفیت انسانی 800 هزار نفر بسازد. پیشتر نیز دولت داکا اعلام کرده بود تصمیم دارد بخشی از آوارگان را به جزیره ای دور افتاده منتقل کند. مسلمانان روهینگیا از بیم جان خود به دلیل کشتار آنان از سوی نیروهای ارتش میانمار که در چارچوب سیاست نسل کسی و ایجاد زمین سوخته صورت می گیرد از خانه و کاشانه خود در استان راخین درغرب میانمار گریخته و در کشورهای همسایه به خصوص بنگلادش به شکل آواره زندگی می کنند.

جنایات نظامیان ارتش میانمار ضد مسلمانان روهینگیا ابعاد پنهانی بسیاری دارد که در صورت توجه دقیق به آنها برای جهانیان ثابت خواهد شد که یک نسل کشی به تمام معنا در میانمار در حال رخ دادن است.

تاکنون هزاران نفر براثر این حملات کشته شده و دهها هزار نفر  مجروح شده اند و خانواده های بسیاری داغدار و بی سرپرست شده اند، آواره شدن مسلمانان روهینگیا در دریا و جنگل بیش از پیش جان آنها را تهدید می کند. در اردوگاه ها نیز کمترین امکان زیستی وجود ندارد وسوء تغذیه، نبود امکانان بهداشتی و پزشکی نه تنها جان آوارگان را تهدید می کند بلکه جان تعداد بسیاری از مادران باردار و کسانی که فرزند شیر خوار دارند نیز تهدید می شود. عدم دسترسی کودکان به مراکز آموزشی و عقب افتادن آنها از تحصیل ضایعه ای دیگری است که آینده کودکان مسلمان روهینگیا را تهدید می کند.     

پروفسور«ساسکیا ساسن» (Saskia Sassen)، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه کلمبیا در نیویورک می گوید،" اخراج و بیرون راندن مسلمانان روهینگیا ، شیوه‌ای برای آزاد کردن زمین‌ها و منابع آبی است. سوزاندن خانه‌های آن‌ها نیز این فرآیند را غیرقابل بازگشت می‌کند چراکه آنان  مجبور به فرار و ترک اراضی خود  می‌شوند که مصیبت های بسیاری را برای آنان به همراه  دارد".

دولت بنگلادش با طرح اتهام های مختلف ضد مسلمانان روهینگیا از جمله ایجاد مشکلات امنیتی و اجتماعی می کوشد به گونه ای آوارگان مسلمان را بیش از پیش تحت فشار قرار دهد. دولت داکا از این اقدام دو هدف را دنبال می کند اول آنکه تلاش دارد مسلمانان آواره روهینگیا را از بنگلادش فراری دهد و یا با ایجاد تهدید و ترس مانع از ورود آوارگان جدید شود و دوم اینکه با عمده کردن مشکلات آوارگان مسلمان روهینگیا ،ضمن جلب توجه جامعه جهانی ،کمک هایی را بابت اسکان آنان دریافت کند.

"مارک پیرس"، کارشناس بنگلادشی سازمان ملل در امور پناهندگان می گوید،  "بسیاری از پناهندگان روهینگیایی گرسنه و خسته اند و آب و غذا ندارند. این در حالی است که درخواست ها برای تامین غذا، مسکن، آب و بهداشت آوارگان به دلیل شمار بالای آنان برآورده نشده است و چنانچه  نیازهای اساسی آنان برآورده نشود رنج مسلمانان آواره روهینگیا بدتر شده و این مسئله می تواند به یک فاجعه انسانی منجر شود.

درهرحال، هر چند جامعه جهانی کشتار مسلمانان روهینگیا را محکوم و درباره وضعیت بسیار بد زیستی آنان ابراز تاسف می کنند اما تاکنون جامعه جهانی اقدام جدی برای اعمال فشار بر دولت میانمار برای به رسمیت شناختن هویت و حق شهروندی مسلمانان روهینگیا به عمل نیاورده است تا مشکلات آنها به طور اساسی حل شود.