گزارش خبری- افغانستان و تکرار کشتار بی امان

داعش و افغانستان قصه ای پر رمز و رازی شده است که تاوان آن را بی گناهان و مظلومان افغانستانی پس می دهند .

چقدر بد است وقتی شنیدیم در جنبش اعتراضی موسوم به «روشنایی» که یک جنبش کاملا مردمی و مدنی بود، داعش دست به کار شد و بیش از 300 نفر بی گناه را در دهمزنگ به خاک و خون کشید .

 همه در این روز، رو به محکومیت لفظی آوردند و از کثیفی جنایت داعشی ها گفتند. در همین سال عزاداران زیارتگاه کارته سخی در کابل به خاک و خون کشیده شدند و 70 بی گناه قربانی شدند و زخم برداشتند.

باز هم جنایتکاران تروریستی که فعلا به نام داعش از آنها یاد می شود مسوولیت آن را بر عهده گرفتند.

وقتی به میرزا اولنگ و تراژدی تلخ این منطقه محروم با صدها کشته و زخمی می رسیم باز هم داعش و دستهای جنایتکار آن را دخیل در امر کشتار بی گناهانی می بینیم که فدا شدند؛ کشتار بی رحمانه ای که در هیاهوی طالب و داعشی گم شد.

هرات و مسجد جوادیه هم قصه تلخ دیگری است؛ قصه تلخی که ده ها نمازگزار تکه تکه شدند.

اما بعد از جوادیه و مسجد الزهرا و جنایت دهمزنگ و کارته سخی می رسیم به مساجدی در دشت برچی و غور؛ مسجد امام زمان در غرب کابل و مسجدی در غور.

 از زخم این دو مسجد هنوز خون می چکد.

صدها کشته و زخمی آن هم در بین نمازگزاران جای تعجب دارد؛ تعجبی که همه از خود می پرسند مگر داعش و داعشیان چگونه موجوداتی هستند که به هیچ خط قرمز اخلاقی، عرفی، وجدانی و دینی پایبند نیستند و در هر جا و به هر نحوی برای رسیدن به مطالبات غیرمشروع خود تلاش می کنند.

موجودات خطرناکی که بساط آنها در سوریه و عراق پس از حدود شش سال جنایت برچیده شده و به زوال ابدی خود رسیده اند.

 داعش تروریست های جانی قرن هستند که از قلب اروپا به عنوان نماد مدرنیته تا قلب کابل به عنوان نماد محرومیت و فقر، جنایت مرتکب می شوند.

به راستی چه کسی پشت این جانیان خطرناک است.

مقصد و خواسته، هر چه بزرگ و با ارزش هم باشد نمی تواند تاوانش این جنایت ها باشد و بدتر اینکه هر چه فریاد زده می شود که افغانستان و کشورهایی دارای شرایطی همچون افغانستان در معرض خطرند و باید کمک شوند تا جولانگاه تروریستها نشود کمتر گوش هایی هستند که این فریاد را بشنوند.

خیلی ها از خودشان می پرسند آمریکا در افغانستان چکاره است و چه مسوولیتی دارد.

آنها بیش از 16 سال در این کشور چه کردند و حالا هم که یک پیمان عریض و طویل با این ملت امضا کرده اند، چه می کنند.

قرار بود در پیمان امنیتی کابل – واشنگتن هر وقت امنیت افغانستانی ها در خطر افتاد آمریکا به میدان بیاید؛ ولی دریغ و افسوس که نه تنها در هیچ میدان ظلم و بیداد و جنایتی که علیه مظلومان افغان می شود، آمریکا حاضر نمی شود که حتی بعضا خودش در جایگاه متهم می نشیند.

از جمله این اتهامات همین سخن گاه و بیگاه مقامات افغانستانی آنهم در سطح جناب کرزی صاحب است که صراحتا اعلام می کند بالگردهای ناشناس در برخی مناطق فرود می آیند.

باید پرسید چرا و به چه منظور این بالگردهای ناشناس رفت و آمدهای مشکوک دارند؟

در این رفت و آمدها قرار است به چه گروه هایی کمک شود؟

آسمان بی در و پیکر افغانستان چرا کنترل نمی شود؟

آمریکا و اینهمه لاف و ادعای همکاری اش با افغانستان کجاست؟

با فرض اینکه این بالگردها از جانب آمریکائی ها به پرواز در نمی آیند، چرا با امکانات آنها مهار و کنترل و شناسایی نمی شوند ؟

اینها و صدها سوال بی جواب دیگر است که باز هم ما را به سمت ضرب المثل قدیمی می کشاند که می گوید " سگ زرد برادر شغال است "

رفتارهای آمریکا ما را به سمت اینگونه قضاوت می کشاند.

رفتارهایی که وقتی داعش را در ذهن تجسم می کنید نمی توانید از نقش آمریکا در حمایت از این گروه و در نهایت مماشات کاخ سفید با این گروه به سادگی بگذرید.

ائتلاف پرطمطراق آمریکا برای مقابله با داعش در سوریه و عراق چه کرد که بخواهیم انتظار عمل مثبت را از آنها در افغانستان داشته باشیم.

این ائتلاف بدنام به جای ضربه زدن به داعش بر سر کاروانیان مقابله با این گروه بمب می ریخت.

امروز در افغانستان هم داعش حضور دارد و هم آمریکا و این در حالی است که افغانستان قوای امنیتی بی بضاعتی دارد.

از سویی درد تقابل با مخالفین مسلح را دارند و از طرفی هم اسیر توطئه های داعشی ها هستند.

به راستی آنان دلخوش به که باشند برای نجات کشورشان؟

صد البته که تجربه تاریخی نشان داده برای افغانستان راهی جز ایستادن بر روی پای خود و مقابله با سیاستهای کهنه استعمار نو ندارد.

امروز این استعمار نو آمریکا و وعده های دلخوش کننده آن است.

امروز که افغانستان نیاز به حمایت دارد اثری از آمریکا و تحقق وعده هایش نیست پس کی قرار است به داد این ملت رسیده شود.

حتما چشم همه طماعان به ذخایری است که جنگ ها به افغان ها فرصت بهره برداری از آن را نداده است.

این حرکات رذیلانه محکوم است و همانطور که سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران اسلامی اعلام کرد ما این جنایت را به شدت محکوم می کنیم و برغم خواست برخی قدرت ها در کنار ملت و دولت افغانستان تا ریشه کنی تروریست ایستاده ایم.