خروج امریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل و پیامدهای آن
امریکا از یک نهاد بین المللی دیگر خارج شد. این بار نوبت به شورای حقوق بشر سازمان ملل، اصلی ترین نهاد رسیدگی به موضوعات حقوق بشر زیر نظر بزرگترین سازمان جهانی رسید تا دولت امریکا از آن خارج شود.
نیکی هیلی، نماینده امریکا درسازمان ملل در توجیه چنین برخوردی با شورای حقوق بشر سازمان ملل مدعی شد که سکوت این شورا در برابر آنچه وی نقض حقوق بشردر کشورهایی همچون ایران و ونزوئلا خواند، واشنگتن تصمیم به خروج از این شورا گرفته است. وی همچنین اعلام کرد انتقادات مکرر شورای حقوق بشر سازمان ملل از نقض حقوق بشر توسط رژیم صهیونیستی در قبال فلسطینیان مبنای دیگری برای اتخاذ چنین تصمیمی بوده است.
البته دولت امریکا، درسال های اخیر بارها تلاش کرده بود که جهت گیری های شورای حقوق بشر سازمان ملل را مانند بسیاری دیگر از نهادهای حقوق بشری در راستای منافع خود قرار دهد و از آنان به عنوان ابزار سیاست خارجی در جهت تشویق متحدان و تنبیه دشمنان استفاده نماید. با این حال، سواستفاده امریکا از موضوع حقوق بشر، بویژه درقبال جنایات و نقض کتمان ناپذیرحقوق بشر از سوی صهیونیست ها موجب مقاومت اغلب کشورهای جهان شده است. از این رو، پس از ناکامی دولت امریکا در ادامه سوءاستفاده این کشور از نهادی همچون شورای حقوق بشر سازمان ملل ، راه خروج از آن در پیش گرفته شد؛ همانگونه که امریکا ازپیمان آب وهوایی پاریس، پیمان تجاری ترانس - پاسفیک ، سازمان یونسکو و توافق هسته ای با ایران خارج شده است.
این رویکرد خصمانه با عالی ترین نهاد حقوق بشری سازمان ملل، در حالی از سوی واشنگتن اتخاذ شده است که جداسازی اجباری کودکان از والدین مهاجرغیرقانونی و بازداشت آنان در جنوب امریکا، توفانی از خشم و نفرت جهانی را در پی داشته است. در داخل و خارج از امریکا، شخصیت های حقیقی و حقوقی چنین رویکری را نقض آشکار حقوق بشر، انسانیت و اخلاق عنوان کرده و آن را عملی ظالمانه و مشابه رفتار نازی ها در دوران جنگ جهانی دوم توصیف کرده اند.
زید رعد الحسین، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل می گوید : از امریکا می خواهیم سیاست نامعقول جدا کردن اجباری کودکان از والدین مهاجری را که از مکزیک وارد آمریکا می شوند، متوقف کند.
این در حالی است که نقض حقوق بشر توسط دولت امریکا فقط به بازداشت و زندانی شدن کودکان خردسال محدود نیست، بلکه حداقل در دو دهه گذشته موارد متعددی از چنین رفتاری از سوی دولت امریکا در داخل و خارج از این کشور دیده شده است. راه اندازی زندان های بدنام در گوانتاناموی کوبا، ابوغریب عراق و بگرام افغانستان، اعمال شکنجه هایی همچون غرق مصنوعی، ایجاد زندان های مخفی، نادیده گرفتن حق حیات برخی از جوانان سیاه پوست در امریکا، سیاست های غیرانسانی مهاجرتی، جاسوسی های فله ای از شهروندان در اقصی نقاط جهان و نهایت همراهی با کشورهای ناقض حقوق بشرهمچون بحرین، عربستان و رژیم صهیونیستی تنها نمونه هایی از موارد حقوق بشر از سوی دولت امریکا به شمار می آید. از این رو چندان تعجب برانگیز نخواهد بود که اصلی ترین کشور ناقض حقوق بشر در جهان که اتفاقا تلاش دارد نقش بازرس ، دادستان و قاضی را در قبال دیگر کشورهای جهان در موضوع حقوق بشر ایفا نماید، از فراگیرترین نهاد حقوق بشری سازمان ملل خارج شود. با چنین تصمیمی، دست دولت امریکا در نقض گسترده تر حقوق بشر و حمایت قاطع تر از کشورهای ناقض حقوق بشر باز تر خواهد شد.