Հայաստանը Բրյուսելի և Մոսկվայի միջև. Փաշինյանի զգուշավոր խաղը ռազմավարական երկընտրանքում
Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարությունները Եվրասիական տնտեսական միությունից դուրս գալու կամ Եվրամիությանը միանալու վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու անհրաժեշտության բացակայության մասին ցույց են տալիս, որ Հայաստանի կառավարությունը չի մտադրվում շտապ որոշում կայացնել իր ամենակարևոր ռազմավարական գործերից մեկի վերաբերյալ։ Չնայած վերջին տարիներին Երևանը ձգտել է ընդլայնել հարաբերությունները Արևմուտքի հետ, սակայն դեռևս փորձում է օգտվել Եվրասիական տնտեսական միությանը անդամակցության տնտեսական և առևտրային առ
Pars Today-ի տվյալներով՝ Փաշինյանի խոսքերը կարելի է դիտարկել որպես երկու տարբեր ուղիների միջև հավասարակշռություն պահպանելու փորձի նշան։ Մի կողմից, Հայաստանի կառավարությունը չի թաքցնում իր հետաքրքրությունը Եվրամիության հետ ավելի սերտ կապերի նկատմամբ, իսկ մյուս կողմից, երկրի տնտեսական իրողությունները դեռևս կապված են եվրասիական շուկայի, մասնավորապես Ռուսաստանի հետ։ Տնտեսական վիճակագրությունը նաև ցույց է տալիս, որ Եվրասիական տնտեսական միությունը վերջին տարիներին զգալի աճ է գրանցել՝ Հայաստանին բերելով շոշափելի օգուտներ։
Միևնույն ժամանակ, Եվրասիական միության որոշ անդամների կողմից քաղաքական ճնշում է գործադրվում՝ Հայաստանի ապագա ուղին պարզաբանելու համար։ Ռուսաստանը նաև պնդում է, որ Երևանի դիրքորոշումը պարզաբանվի ԵՄ-ին հնարավոր անդամակցության վերաբերյալ։ Սակայն, Փաշինյանը, կարծես, նախընտրում է խուսափել մեծածախս քաղաքական հանրաքվեից, մինչև ԵՄ անդամակցության տարբերակը գործնական և պաշտոնական բնույթ կրի։
Այս մոտեցումը ենթադրում է, որ Հայաստանն այժմ վարում է «անխափան կոնվերգենցիայի» քաղաքականություն, որը նպատակ ունի պահպանել կապերը Ռուսաստանի և Եվրասիայի հետ՝ միաժամանակ զարգացնելով կապերը Արևմուտքի հետ։