Հայաստանի ընտրությունները. ճակատագրական փորձություն Երևանի համար հարևանների և Արևմուտքի գայթակղության խաչմերուկում
Հայաստանում խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքն առաջիկա տարիներին կարող է ազդել երկրի արտաքին քաղաքականության ուղղության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական հավասարումների վրա:
Հիմնական մրցակցությունը Նիկոլ Փաշինյանի՝ Եվրամիության հետ մերձեցման, Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագրի և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման քաղաքականության շարունակության շուրջն է. մի ուղի, որին Երևանը հետևում է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության մեջ Ռուսաստանի ավանդական դերի անկման հետ միաժամանակ:
Pars Today-ի փոխանցմամբ՝ եվրոպական լրատվամիջոցները այս ընտրությունները որակել են որպես փորձություն Հայաստանի տարածաշրջանային դիվանագիտության ապագայի համար: Այս գնահատականների հիման վրա՝ Փաշինյանի հաղթանակը կարող է արագացնել սահմանների բացման, հաղորդակցական նախագծերի մշակման և Բրյուսելի հետ համագործակցության ամրապնդման գործընթացը. մի գործընթաց, որը Եվրամիությունը աջակցում է ֆինանսական և քաղաքական աջակցությամբ:
Այնուամենայնիվ, վերջին տարիների զարգացումները ցույց են տվել, որ Ռուսաստանից հեռանալը մեծ ծախսեր է պարտադրում Հայաստանին: Մոսկվան մնում է երկրի ամենակարևոր տնտեսական և էներգետիկ խաղացողը՝ պահպանելով իր ազդեցությունը այնպիսի լծակների միջոցով, ինչպիսիք են առևտուրը, էներգետիկան, տրանսպորտային ենթակառուցվածքները և տարածաշրջանում անվտանգության ներկայությունը: Ռուսաստանյան որոշ ապրանքների ներմուծման վրա վերջերս կիրառված սահմանափակումները շատ դիտորդների կողմից նաև դիտվել են որպես քաղաքական ուղերձ՝ ուղղված Երևանին։
Մյուս կողմից, Եվրամիությունը փորձում է ամրապնդել իր դիրքերը Հայաստանում՝ տրամադրելով աջակցության փաթեթներ և ներդրումներ կատարելով սահմանային և թվային ենթակառուցվածքներում: Սակայն քննադատները կարծում են, որ Եվրոպան, Հայաստանի անվտանգությունը երաշխավորելու փոխարեն, ձգտում է ընդլայնել իր աշխարհաքաղաքական ազդեցությունը Հարավային Կովկասում, մի տարածաշրջանում, որի կարևորությունը մեծացել է Ուկրաինայի պատերազմից և Եվրոպայի նոր էներգետիկ և տարանցիկ ուղիների կարիքից հետո։
Այս ընտրություններում ընդգծված մեկ այլ խնդիր է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները կարգավորելու ջանքերը: Կառավարության կողմնակիցները այս գործընթացը համարում են լարվածությունը նվազեցնելու և տնտեսությունը խթանելու հնարավորություն, սակայն հակառակորդները զգուշացնում են, որ բանակցություններում չափազանց շատ զիջումներ անելը կարող է թուլացնել Հայաստանի դիրքերը տարածաշրջանային հավասարման մեջ։ Տարածաշրջանային տեսանկյունից ընտրությունների արդյունքը կարևոր է ոչ միայն Երևանի համար: Ռուսաստանը, Եվրամիությունը, Միացյալ Նահանգները,
Թուրքիան և Ադրբեջանը ուշադիր հետևում են Հայաստանում քաղաքական զարգացումներին։ Միևնույն ժամանակ, Արևմուտքի կողմից աջակցվող նախաձեռնությունները, այդ թվում՝ նոր տարանցիկ նախագծերը, դարձել են նաև Կովկասում իշխանության մրցակցության հիմնական առանցքներից մեկը։ Ի վերջո, Հայաստանի ընտրությունները ավելին են, քան պարզապես ընտրություն Արևելքի և Արևմուտքի միջև. դրանք փորձություն են տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական իրողությունների և տարածաշրջանային դերակատարների խոստումների միջև հավասարակշռությունը կառավարելու համար։ Վերջին տարիների փորձը ցույց է տվել, որ արտաքին ուժերից չափազանց կախվածությունը՝ առանց հարևանության և տարածաշրջանային հավասարակշռության պահանջները հաշվի առնելու, կարող է նոր մարտահրավերներ բերել Երևանին։