Նեթանյահուն և Հայաստանի խաղաքարտը
https://parstoday.ir/hy/news/armenia-i247898-Նեթանյահուն_և_Հայաստանի_խաղաքարտը
«Հաարեց» պարբերականի հրապարակած տեղեկությունն այն մասին, որ Իսրայելի Քնեսեթում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման վերաբերյալ քվեարկությունը հետաձգվել է, կրկին ցույց է տալիս, որ Բենիամին Նեթանյահուի կառավարությունը պատմական և հումանիտար հարցերին չի մոտենում սկզբունքային կամ բարոյական տեսանկյունից, այլ Հայաստանը դիտարկում է բացառապես որպես իր աշխարհաքաղաքական շահերն ապահովելու գործիք։
(last modified 2026-07-20T14:19:21+00:00 )
Հուլիս 20, 2026 17:32 Asia/Tehran
  •  Նեթանյահուն և Հայաստանի խաղաքարտը

«Հաարեց» պարբերականի հրապարակած տեղեկությունն այն մասին, որ Իսրայելի Քնեսեթում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման վերաբերյալ քվեարկությունը հետաձգվել է, կրկին ցույց է տալիս, որ Բենիամին Նեթանյահուի կառավարությունը պատմական և հումանիտար հարցերին չի մոտենում սկզբունքային կամ բարոյական տեսանկյունից, այլ Հայաստանը դիտարկում է բացառապես որպես իր աշխարհաքաղաքական շահերն ապահովելու գործիք։

Եթե այս տեղեկությունը համապատասխանում է իրականությանը, ապա բավական է եղել, որ Բաքուն արտահայտի իր դժգոհությունը, որպեսզի Իսրայելի կառավարության կողմից նախկինում հավանության արժանացած որոշումը հեշտությամբ հանվի օրակարգից։

Այս իրադարձությունը հստակ ուղերձ է Երևանի համար. Թել Ավիվի հետ հարաբերությունները հիմնված չեն Հայաստանի շահերի նկատմամբ հանձնառության կամ հարգանքի վրա, այլ կախված են Նեթանյահուի կառավարության ընթացիկ հաշվարկներից և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռությունից։ Ամեն անգամ, երբ դա բխում է Իսրայելի շահերից, նույնիսկ Հայոց ցեղասպանության նման զգայուն հարցը կարող է վերածվել քաղաքական սակարկության գործիքի։

Մյուս կողմից, Իսրայելի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների պատմությունը, հատկապես ռազմական և անվտանգության ոլորտներում լայնածավալ համագործակցությունը, ցույց է տալիս, որ Թել Ավիվը Հարավային Կովկասում առավելապես ձգտում է պահպանել իր ազդեցության լծակները, քան նպաստել տարածաշրջանի անվտանգությանը և կայունությանը։ Այդ համատեքստում Հայաստանի հետ ժամանակավոր մերձեցումը նույնպես կարող է լինել ընդամենը մարտավարական խաղի մի մաս։

Հետևաբար, այս իրադարձությունը կարելի է դիտարկել որպես նախազգուշացում հայ քաղաքական գործիչների համար՝ Նեթանյահուի կառավարության խոստումներին զգուշավորությամբ վերաբերվելու անհրաժեշտության մասին։ Վերջին փորձը ցույց է տալիս, որ երբ Իսրայելի ռազմավարական շահերը դա պահանջում են, Երևանը և հայ ժողովրդի պատմական պահանջները հեշտությամբ կարող են զոհ դառնալ քաղաքական պայմանավորվածություններին և Թել Ավիվի տարածաշրջանային հաշվարկներին։

Շատ դիտորդների գնահատմամբ՝ այս մոտեցումը վկայում է Հայաստանի նկատմամբ Իսրայելի գործիքային վերաբերմունքի, այլ ոչ թե փոխադարձ վստահության և հարգանքի վրա հիմնված գործընկերության մասին։