Ուլտիմատումից մինչև բանակցություններ. ինչո՞ւ Իրանին ուղղված Թրամփի սպառնալիքները արդյունք չտվեցին
Դոնալդ Թրամփի կողմից Իրանի դեմ ուղղված վերջնագրերի և սպառնալիքների կրկնությունը, ինչպես նաև Վաշինգտոնի՝ դիվանագիտական ուղուն բազմակի վերադարձը, բազմաթիվ դիտորդների գնահատմամբ վկայում են, որ զսպման գործոնը և ցանկացած ռազմական առճակատման հնարավոր հետևանքները կարևոր տեղ են զբաղեցնում ԱՄՆ-ի հաշվարկներում։
Pars Today-ի հաղորդմամբ՝ Դոնալդ Թրամփը տարբեր ժամանակահատվածներում, սահմանելով վերջնաժամկետներ, սպառնալով ռազմական գործողություններով և ցուցադրելով ուժ, փորձել է Իրանին ստիպել փոխել իր դիրքորոշումը։ Սակայն բազմաթիվ դեպքերում հայտարարված ժամկետների ավարտից հետո Սպիտակ տունը խոսել է ժամկետների երկարաձգման, տարածաշրջանի երկրների միջնորդական ջանքերին աջակցելու կամ խնդրի դիվանագիտական լուծումների անհրաժեշտության մասին։
Այս վերլուծության համաձայն՝ վերջին ամիսներին Իրանը, հայտարարելով իր պաշտպանական պատրաստակամության և պատասխան հարված հասցնելու կարողության մասին, միաժամանակ խուսափել է հապճեպ արձագանքներից։ Հեղինակի կարծիքով՝ այս մոտեցման արդյունքում ԱՄՆ-ի համար ցանկացած հնարավոր ռազմական գործողություն ուղեկցվել է անվտանգության, տնտեսական և տարածաշրջանային ծախսերի մանրակրկիտ հաշվարկով։
Հորմուզի նեղուցի ռազմավարական նշանակությունը տարածաշրջանի անվտանգության և էներգետիկ հավասարակշռության համար նշանակում է, որ այդ ջրային ուղում լարվածության ցանկացած սրացում կարող է ազդել համաշխարհային էներգետիկ շուկայի, ծովային փոխադրումների և ԱՄՆ-ի դաշնակիցների շահերի վրա։ Այդ պատճառով տարածաշրջանի մի շարք երկրներ նույնպես կոչ են արել կանխել հակամարտության ընդլայնումը և շարժվել քաղաքական լուծումների ուղղությամբ։
Հաշվի առնելով տարածաշրջանի երկրների միջնորդական ջանքերը՝ կարելի է եզրակացնել, որ «սպառնալիք – վերջնագիր – վերադարձ բանակցություններին» շղթայի կրկնությունը ցույց է տալիս, որ ռազմական ճնշման միջոցով քաղաքական նպատակների իրականացումը բախվում է լուրջ սահմանափակումների, իսկ զսպման գործոնը շարունակում է մնալ Իրան–ԱՄՆ հարաբերությունների կարևոր ազդակներից մեկը։