Հանուն գթած և ողորմած Աստծո: Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս » հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Հաջ սուրահի 7-րդ այա

وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لَّا رَیْبَ فِیهَا وَأَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَن فِی الْقُبُورِ

Եվ որ Ժամը հնչելու է: Այս մասին կասկածել պետք չէ: Աստված կյանք է տալիս այն աճյուններին, որոնք գտնվում են գերեզմաններում:

Նախորդ հաղորդման ընթացքում ծանոթացանք Հաջ սուրահի առաջին այաներին: Դրանք ներկայացնում էին աշխարհի ապագան, որը Ղուրանում ներկայացված է որպես դատաստան: Մարդիկ կասկածում են Դատաստանի օրվան, սակայն Ղուրանը ներկայացնում է օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս Աստծո անսահման ուժն ու կարողությունը: Արդյո՞ք Աստված, որ անշունչ հողը կենդանացնում է ու դրանից մարդ ստեղծում, որն ունի բազմաթիվ հրաշալիքներ, չի կարող մարդուն մահից հետո վերակենդանացնել: Այս այան ասում է. «Մի կասկածեք: Հավատացեք այս աստվածային հրաշքին և իմացեք, որ ձեր ավարտը գերեզմանում չէ: Հողը ձեզ ժամանակավոր պահում է  իր մեջ, մինչև Աստված կամենա: Հողը մոր պես պահում է  ձեզ իր գրկում, մինչև այն ժամանակ, որ ծլարձակեք և կանգնեք  Աստծո առաջ»:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Նա, ով մի բան է ստեղծել, կարող է այն կրկին ստեղծել: Ուրեմն չպետք է դրան կասկածել:

2. Աստված այն ինչ ժամանակավորապես հողին է հանձնել, դուրս կբերի հողից:

Հաջ սուրահի 8-10-րդ այաներ

وَمِنَ النَّاسِ مَن یُجَادِلُ فِی اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا کِتَابٍ مُّنِیرٍ

ثَانِیَ عِطْفِهِ لِیُضِلَّ عَن سَبِیلِ اللَّهِ لَهُ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَنُذِیقُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَذَابَ الْحَرِیقِ

ذَلِکَ بِمَا قَدَّمَتْ یَدَاکَ وَأَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِیدِ

Մարդկանց մի խումբ Աստծո մասին վիճում է առանց գիտության ջահով լուսավորված լինելու և առանց լուսավորող Գրքի։ 

Նրանք գոռոզամտորեն շրջում են իրենց գլուխները, որպեսզի իրենց նմաններին հեռացնեն ուղիղ ճանապարհից: Այսպիսի մարդիկ նախատինքով են ծածկվելու այս աշխարհում ու հարության օրը կրելու են պատիժները:

Նրանց ոճիրների վարձատրությունը սա է լինելու.Աստված բռնություն չի գործադրում իր ծառաների նկատմամբ:

Այս այաները մեկ անգամ ևս ասում են, որ այն անձինք, ովքեր գոռոզաբար ու առանց որևէ տրամաբանության վիճում են հավատացյալների հետ, նպատակ ունեն մարդկանց հեռացնել ճշմարտությունից և մոլորեցնել: Իսլամն իհարկե ընդունում է  ճշմարտություն գտնելու համար բանավեճը: Ուստի Աստված մարգարեին ասում է. «Ձեր հավատացյալներին խրատեք ու միևնույն ժամանակ նրանց հետ բանավեճի բռնվեք»: Իհարկե յուրաքանչյուր բանավեճ պետք է հիմնված լինի տրամանաբության վրա և ներկայացնի փաստեր, որ ընդունելի լինեն երկու կողմերի համար: Այս այաները դատապարտում են նրանց, ովքեր փորձում են մարդկանց մոլորեցնելու նպատակով նրանց հետ վեճի բռնվել: Այս այաներն ասում են, որ Աստված այս աշխարհում նրանց նվաստացնելու է ու խայտառակելու, իսկ հանդերձյալ աշխարհում նրանց սպասում է  դժոխքը:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Կրոնական հարցերի շուրջ բանավեճն այն ժամանակ կարող է կառուցողական լինել, եթե դրա հիքմում ընկած է բանականությունը և տրամաբանությունը:

2, Անշուշտ, աստվածային պատիժները համապատասխանում են մարդկանց արարքներին: Գոռոզամտության պատիժը խայտառակությունն ու նվաստացումն է:

Հաջ սուրահի 11-րդ այա

وَمِنَ النَّاسِ مَن یَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَیْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَةَ ذَلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ

Մարդկանց մեջ կան այնպիսիները, ովքեր Աստծուն պաշտում են միայն խոսքով: Երբ հաջողության են հասնում, հաստատակամ են  լինում, սակայն ամենափոքր դժբախտության ժամանակ երես են թեքում:Այսպիսի մարդը և՛ աշխարհիկ, և՛ հանդերձյալ կյանքում վնասարարներից է: Սա է այն վնասը,որ պարզ է բոլորի համար:

Այս այան ներկայացնում է  թույլ հավատքով մարդկանց, ասելով, որ նրանք կանգնած են անհավատության ձորի եզրին և ամեն պահ կարող են խորտակվել: Հավատքը նրանց սրտում խորը արմատներ չի ձգել և նրանք հավատացյալ են միայն խոսքով: Ուստի երբ նրանք հանգիստ կյանք ունեն, աղոթում են և փառաբանում Աստծուն: Իսկ երբ դժվարության են հանդիպում, բողոքում են Աստծուց: Այլ խոսքով, եթե աշխարհիկ կյանքն ապահով լինի, նրանք կլինեն կրոնավոր ու հավատացյալ: Հակառակ դեպքում, նրանք հրաժարվում են կրոնից: Դա այն դեպքում, երբ այս աշխարհի և' դժվար և' լավ օրերն աստվածային փորձություն են, իսկ աշխարհը` մարդու փորձության վայրը:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Չգոռոզանանք մեր հավատքով, քանի որ չգիտենք, թե ինչպես մեզ կդրսևորենք դժվար պայմաններում:

2. Այն դժբախտությունները, որ առաջանում են մարդու համար, նրան փորձելու համար են: Եթե մարդը համբերի, կարժանանա վարձատրության: Իսկ եթե նա անհավատ դառնա, կարժանանա Աստծո պատժին: