Հունիս 03, 2021 04:33 Asia/Yerevan

Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս » հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Հաջ սուրահի 22-րդ այա

کُلَّمَا أَرَادُوا أَن یَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِیدُوا فِیهَا وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ

Ամեն անգամ, երբ ցավը նրանց կրակից դուրս նետի,  կրկին այնտեղ են ընկնելու, և նրանց ասվելու է. «Ճաշակե՛ք կրակի պատիժը»:

Այս այան ասում է. «Դժոխքն այն վայրն է, որտեղ հայտնվողները զղջում են իրենց արածների համար: Սակայն դա այլևս օգուտ չունի: Նրանց չարչարանքն այդպիսով չի նվազելու և նրանք չեն ներվելու: Աշխարհը գործողությունների վայրն է, իսկ հանդերձյալ կյանքը` պատիժների»

Այս այայից սովորում ենք.

1. Դժոխքում ֆիզիկական չարչարանքից ավելի ծանր, հոգեկան տանջանքներն են, որոնցից չի կարելի խուսափել:

2. Նրանք, ովքեր կրոնի դեմ պայքար սկսեցին և մինչև իրենց կյանքի վերջ շարունակել են այդպես վարվել, նրանց համար դժոխքի չարչարանքները կլինեն մշտական:

 

Հաջ սուրահի 23-րդ այա

إِنَّ اللَّهَ یُدْخِلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ یُحَلَّوْنَ فِیهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِیهَا حَرِیرٌ

Աստված առաքինի հավատացյալներին մտցնելու է գետերով ոռոգված պարտեզների մեջ: Նրանք զարդարվելու են մարգարտաշար ոսկե ապարանջաններով ու մետաքսյա զգեստներ են հագնելու:

Այս այան ներկայացնում է բարեգործ հավատացյալների տեղը դրախտում, ասելով, որ այն, ինչի համար աշխատում են անհավատները, Աստված հանդերձյալ կյանքում նվիրելու է հավատացյաներին: Գեղեցիկ այգիները, լավագույն հագուստները, լավագույն  զարդերը, որոնք նյութապաշտ մարդկանց ցանկությունն են, նվազագույն վարձատրությունն են լինելու դրախտում` բարեգործների համար: Իսկ որպեսզի հավատացյալ տղամարդիկ գոռոզամտությամբ չտառապեն այս աշխարհում, նրանց արգելվում է  հագնել մետաքսե հագուստներ, կրել զարդեր, հատկապես` ոսկի: Ուստի Աստված հանդերձյալ կյանքում նրանց տալու է այս ամենը: Իհարկե, կյանքի ընթացքում, թերևս նյութապաշտ մարդկանց մի խումբը ձեռք բերի այն, ինչ ցանկանում է: Սակայն նրանց մեծ մասը չի հասնում իր նպատակին և մշտապես ապրում է  ափսոսանքի մեջ և՛ աշխարհիկ և՛ հանդերձյալ կյանքում։

Այս այայից սովորում ենք.

1. Կանաչ տարածքում լինելը լավագույն հաճույքներից է, որ Աստված, որպես առաջին վարձատրություն, տալու է առաքինի մարդկանց:

2. Ղուրանը վախի ու հույսի և նախազգուշացման ու ավետիսի միջև հավասարակշռություն է  ստեղծել: Ուրեմն մենք է պետք է մեր երեխաներին դաստիարակելու հարցում պահպանենք հավասարակշռությունը:

Հաջ սուրահի 24-րդ այա

وَهُدُوا إِلَى الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَهُدُوا إِلَى صِرَاطِ الْحَمِیدِ

Որովհետև նրանք առաջնորդվեցին` լսելու բարի խոսքեր, ու քայլեցին փրկության ճանապարհով:

Այս այան ներկայացնում է  դրախտի հաճույքները, նշելով, որ դրախտի բնակիչների սրտառուչ զրույցը մեծ հաճույք է պատճառում նրանց: Իսկ հավատացյալների ամենամեծ նպատակն աշխարհիկ և հանդերձյալ կյանքում, Աստծո գոհունակությունը ձեռք բերելն է: Իսկ դրան կարելի է հասնել միայն  Աստծո ճանաարհով ընթանալով: Այդ ճանապարհի ընթացքում մարդը հոգեպես մերձենում է  Աստծուն և հասնում  մարդկային կատարելագործության:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Դրախտը միայն ֆիզիկական հաճույքների համար չէ: Աստված այնտեղ ստեղծել է բոլոր հնարավորությունները` հոգեկան և բարոյական հաճույքների համար:

2. Նրանց ավարտն է  լինելու բարի, ովքեր աշարհիկ կյանքում հանուն Աստծո և Աստծո ճանապարհին որևէ ջանք չեն խնայել:

Հաջ սուրահի 25-րդ այա

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَیَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللَّهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِی جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاء الْعَاکِفُ فِیهِ وَالْبَادِ وَمَن یُرِدْ فِیهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ

Այն անհավատները, ովքեր հավատացյալներին հեռացնում են Աստծո ճանապարհից ու նվիրական տաճարից, ուր պետք է այցելեն բոլոր մարդիկ՝ լինեն Մեքքայից, թե օտարական, եվ բոլոր նրանք, որ նպատակ ունեն այնտեղ չարիք գործել, կրելու են մեր խիստ պատիժները:

 

Այս այան անդրադառնում է նրանց ճակատագրին, ովքեր մարդկանց արգելում են կատարել հաջի ուխտագնացությունը և այցելել Ալ- Հարամ մզկիթ: Որովհետև Մեքքան և հատկապես Ալ -Հարամ մզկիթը պատկանում են բոլոր մարդկանց և ոչ ոք, նույնիսկ Մեքքայի բնակիչները,  դրանց վերաբերյալ արտոնություն չունեն։

Այս այայից սովորում ենք.

1.  Կրոնական սրբավայրերի հարգանքը պետք է պահպանվի և որևէ կոպիտ վերաբերմունք չպետք է ցուցաբերվի նրանց դեմ, ովքեր այցելում են այս վայրեր:

2. Մեքքան աստվածային քաղաք է և ոչ մի խմբի կամ անձի չի պատկանում: Աստծո տունը ոչ մի երկրի սեփականությունը չէ: Այս սուրբ վայրը պետք է ազատ լինի որևէ խմբի ճաշակից ու ցանկություններից: