Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Հաջ սուրահի 72-րդ այա

وَإِذَا تُتْلَى عَلَیْهِمْ آیَاتُنَا بَیِّنَاتٍ تَعْرِفُ فِی وُجُوهِ الَّذِینَ کَفَرُوا الْمُنکَرَ یَکَادُونَ یَسْطُونَ بِالَّذِینَ یَتْلُونَ عَلَیْهِمْ آیَاتِنَا قُلْ أَفَأُنَبِّئُکُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِکُمُ النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَبِئْسَ الْمَصِیرُ

Երբ անհավատները լսեն մեր լուսավոր այաները, կզայրանան: Նրանք պատրաստ են նետվել ընթերցողի վրա: Ասա՛՝ ձեզ ներկայացնե՞մ  ավելի ահավոր բան՝ Աստված անհավատների համար պահել է դժոխքի կրակը: Վայ նրանց որ դրա մեջ են գահավիժելու:

Նախորդ այայում  նշվեց, որ Աստված, քննադատելով որոշ խմբերի կռապաշտությունը, դա բնութագրել է որպես մի արարք, որը դեմ է բանականությանը: Այս այան ասում է. «Նրանք այնքան էին խորացել տգիտության մեջ, որ պատրաստ չէին անգամ լսել Ղուրանի այաներն ու մտածել դրանց մասին: Իսկ երբ Ղուրանից որևէ այա էր ընթերցվում նրանց համար, նրանք այնքան էին զայրանում, որ անմիջապես փորձում էին դադարեցնել ընթերցանությունը: Դա այն դեպքում, երբ բանական մարդն ունի ցանկություն` լսել ուրիշների կարծիքները և եթե դրանք տրամաբանական են` ընդունել: Հակառակ դեպքում, մարդը, ներկայացնելով փաստարկներ, կարող է մերժել դրանք»: Այսօր էլ նման մարդիկ կրոնական ուսմունքների վերաբերյալ կարծիք հայտնելիս, մտավորականի ժեստ են ընդունում, մերժելով մարգարեին ու նրա ուսմունքը: Նման մարդկանց մտքում ու հոգիներում այնքան թշնամանք կա հավատքի նկատմամբ, որ ոչ մի տրամաբանությամբ, նրանք պատրաստ չեն ընդունել ճշմարտությունը և փորձում են ճնշել հավատացյալներին: Պետք է ասել, որ նրանց աշխարհը սահմանափակվում է նյութականով և նրանք հանդերձյալ կյանքում արաժանանալու են խիստ պատժի: Եթե նրանք այս աշխարհում պատրաստ չեն լսել Աստծո այաները, հանդերձյալ կյանքում նրանց աղաչանքները չեն լսվելու:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Երբ մարդը սկսում է  ժխտել ճշմարտությունը, նշանակում է, որ սկսել է մոլորվել ու բռնել անհավատության ճանապարհը:

2. Նա, ով զուրկ է բանականությունից, իր անտրամաբանական մտքերը պաշտպանելու համար, ագրեսիվ քայլի է դիմում, ինչը  ցույց  է տալիս նրա թուլությունը:

Հաջ սուրահի 73 և 74-րդ այաներ

یَا أَیُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَن یَخْلُقُوا ذُبَابًا وَلَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَإِن یَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَیْئًا لَّا یَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ

مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ

Ո՛վ մարդիկ, լսեք այս առակը. ձեր պաշտած կուռքերն անգամ մի ճանճ չեն կարող ստեղծել: Նրանք իզուր են փորձում: Եվ եթե անգամ մի փոքրիկ ճանճ հափշտակի ամենափոքր առարկան, նրանց համար անհնար է այն հետ վերցնել: Կռապաշտն ու կուռքը հավասարապես անկարող են (որևէ բան անել):

(Մարդիկ) Աստծուն իսկապես չեն գնահատում: Նա հզոր ու կարող է:

Այս այաները ցույց են տալիս, որ կուռքերը, լինեն դրանք քարից կամ փայտից, մարդ կամ կենդանի, չունեն ոչ մի կարողություն: Այան ասում է. «Նրանք, որ ձեր կարծիքով ձեր կյանքում ազդեցիկ դեր ունեն և կարող են ձեզ որևէ օգուտ տալ, անգամ մի ճանճ չեն կարող արարել: Ապա  ինչպես կարելի է դրանց  հավասար դասել Աստծո հետ, որը ստեղծել է երկինքը, երկիրն ու բազմաթիվ երևույթներ»: Այայի վերջում նշվում է. «Եվ կռապաշտներն են անկարող և նրանց կուռքերը»:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Աստծո ստեղծածները չի կարելի  թերագնահատել: Լինի դա մի մոծակ թե` ճանճ:

2. Ապերախտ չլինենք, մոռանալով Աստծո բարիքները:

Հաջ սուրահի 75 և 76-րդ այաներ

اللَّهُ یَصْطَفِی مِنَ الْمَلَائِکَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ

یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

Աստված իր առաքյալներին ընտրում է հրեշտակների ու նաև մարդկանց միջից: Նա ամեն բան տեսնում և լսում է:

Նա ճանաչում է անցյալը և ապագան: Ամեն բանի վախճանն է Նա:

Մեքքայում կային մարդիկ, ովքեր կռապաշտ էին: Ոմանք էլ հետևում էին երկնային գրքին: Նրանք պաշտում էին Գաբրիելին, կամ Հիսուսին: Այս այան, դիմելով նրանց, ասում է. «Եվ հրեշտակները և մարգարեները, ստեղծված են Աստծո կողմից և միայն առաքյալներ են: Պետք է պաշտել միայն Աստծուն և ոչ թե մարգարեի կամ հրեշտակի: Աստված ոչ միայն հսկում է իր արարածների, այլ նաև իր առաքյալների գործերը: Նրանք պատասխանատու են Աստծո առաջ»:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Հրեշտակների մի խումբ միջնորդ  է հանդիսանում Աստծո ու մարդկանց միջև:

2. Աստված լսում է մարդկանց խոսքերն ու տեսնում նրանց արարքները:

3. Ամեն ինչ սկսվում է Աստծով ու ավարտվում նրանով: Ոչինչ չի կարող դուրս մնալ Աստծո իշխանությունից: