Հանուն գթած և ողորմած Աստծո:Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Հաջ սուրայի 77-րդ այա

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ارْکَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّکُمْ وَافْعَلُوا الْخَیْرَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ

Ո՛վ հավատացյալներ, ծնկի իջեք ու պաշտեք Աստծուն: Բարիք գործեք ու երջանիկ կլինեք:

Այս այան ներկայացնում է այն պատվիրանները, որ պետք է կատարեն հավատացյալները: Այայի սկզբում խոսվում է նամազի երկու կարևոր կարգերի մասին, որոնք կոչվում են ռոքու  և սոջուդ: Ռոքու նշանակում է  խոնարհում, իսկ սոջուդ` գլուխը հպել գետնին: Այնուհետև այան խոսում է  Աստծուն պաշտելու մասին: Պաշտամունքը Ղուրանում երկու իմաստով  է ներկայացված: Առաջին դեպքում նամազն է, պահք պահելը և ուխտագնացությունը, որոնք կարևոր են և բոլոր հավատացյալները դրանք պարտավոր են կատարել: Սակայն Աստծուն ծառայելը միայն հատուկ տեղով ու վայրով չի սահմանափակվում: Դա պետք է լինի մարդու կյանքում մշտապես: Նա, ով հավատում է  Աստծուն, իր աշխատանքի ժամանակ էլ պետք է նրան հիշի: Ընդհանրապես, իսլամի տեսակետից Աստծո տեղը միայն մզկիթում չէ: Աստված ամենուր է, մեր կողքին, և՛ աշխատավայրում և՛ շուկայում: Մուսուլման ուսանողը կրթության ժամանակ պետք է լսարանում, իր կողքին, զգա Աստծո գոյությունը: Նա պետք է ձեռք բերի այն կրթությունը, որն օգտակար է իր և հասարակության համար: Նա պետք է հետևի կրոնական ու բարոյական արժեքներին: Իսկ մուսուլման կնոջ համար կարևոր է արժանապատվությունն ու ինքնասիրությունը: Մուսուլման կինը հեռու է սպառող լինելուց: Նա պետք  է իրեն զուսպ պահի և՛ արտաքուստ և՛ ներքուստ:

Աստծուն պետք է միշտ հիշել և ոչ թե միայն աղոթքի ժամանակ: Հենց այդ պատճառով, այս այայում ասվում է. «Հավատացյալ մարդը պետք է բարի գործ կատարի ու ծառայի ուրիշներին: Նա, ով հետևելով իր կրոնական ուսմունքներին բարի գործ կատարի, երջանիկ կլինի»:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Անշուշտ նամազը կրոնի ամենակարևոր սկզբունքներից է, սակայն դա հավատքի միայն մի մասն է:

2. Աստծուն հավատալու հետ միասին, հավատացյալը պետք  է ծառայի նրա արարածներին, որպեսզի այդպիսով երջանիկ լինի:

Հաջ սուրահի 78-րդ այա

وَجَاهِدُوا فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاکُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْرَاهِیمَ هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمینَ مِن قَبْلُ وَفِی هَذَا لِیَکُونَ الرَّسُولُ شَهِیدًا عَلَیْکُمْ وَتَکُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّکَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاکُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِیرُ

Քաջությամբ պայքարեք Աստծո դրոշի տակ: Դուք Նրա ընտրյալներն եք: Նա ձեր կրոնի մեջ դժվար պատվեր չի տվել: Ձեր հոր`Աբրահամի կրոնն է, որ դավանում եք: Նա է, որ ձեզ սրանից առաջ մուսուլման անվանեց: (Ղուրանը հաստատում է սա): Որպեսզի Իմ առաքյալը ձեր առաջ վկա լինի, դուք էլ վկայություն պիտի տաք մարդկային ցեղի առաջ: Ուրեմն աղոթեք, ողորմություն տվեք, ապավինեք Աստծուն: Աստված ձեր Տերն է,և ինչպիսի՜ Տեր ու ինչպիսի՜ պաշտպան:

Այս այան, որ Հաջ սուրայի վերջին այան է, դիմելով հավատացյալներին. ասում է. «Այժմ, երբ Աստված ընտրել է ձեզ ու մարգարեի միջոցով առաջնորդել, պետք է ընթանաք նրա ճանապարհով ու կատարեք ձեր կրոնական պարտականությունները: Իհարկե առաջին հերթին պետք է բարի գործ կատարել ու ազնիվ լինել: Իսկ կատարած գործը պետք է արվի Աստծո գոհունակությունը ձեռք բերելու նպատակով»: Այս այայում ջիհադ բառը նշանակում է  սրբազան պատերազմ անհավատների և  իր սեփական արատների դեմ: Ինչպես նշվում է, իսլամի մարգարեն, մի պատերազմից վերադառնալիս, իր հետևորդներին ասում է. «Փոքր ջիհադից անցանք մեծ ջիհադի»: Երբ նրան հարցնում են, թե ո՞րն է մեծ ջիհադը, նա պատասխանում է. «Մարդու Պայքարը իր ցանկասիրության դեմ»: Այնուհետև այան ասում է. «Աստված ձեզ ընծայեց իսլամ կրոնն ու Աբրահամի ուսմունքը, որի սկզբունքները կատարելիս մեծ դժվարության չեք հանդիպում, քանի որ այդ կրոնի սկզբունքները համապատասխանում են մարդու կարողություններին»: Որպես օրինակ, նամազի հարցով շատ ճկուն վերաբերմունք գոյություն ունի: Այսպես` հիվանդ մարդը կարող է առանց հատուկ ծեսին հետևելու, անկողնում իրականացրել իր նամազը: Կամ օրինակ անկարող մարդիկ, հիվանդները, կարող են պահք չպահել: Իսկ ուխտագնացությունն անհրաժեշտ է միայն նրանց համար, ովքեր ունեն ֆիզիկական ու ֆինանսական համապատասխան կարողություններ: Բնականաբար, նրանք, որ հետևում են իսլամին, մշտապես պետք է նամազ անեն, մուծեն զաքաթը, իրենց համարեն Աստծո արարած, իսկ նրան ծառայելն իրենց կյանքի իմաստը:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Աստվածային պատվիրաններն իրականացնելու համար պետք է հրաժարվել ծուլությունից:

2. Կրոնական պարտավորությունները կատարելու հարցում պետք է ճկուն լինել:

3. Հավատքն առանց բարի գործի, չի կարող արդյունավետ ու գեղեցիկ լինել: