Սիոնիստական ռեժիմի պետական ահաբեկչությունը(8)
Ապրիլ 30, 2023 05:02 Asia/Tehran
Բարև Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ: Ներկայացնում ենք «Սիոնիստական ռեժիմի պետական ահաբեկչությունը» հաղորդաշարի հերթական թողարկումը, որի ընթացքում անդրադառնալու ենք որպես պետական ահաբեկչություն Սիոնիստական ռեժիմին միջազգային հետապնդման ենթարկելու անհրաժեշտությանը:
Մոսադի և Սիոնիստական ռեժիմի գործակալների մասնակցությունն Իրանի և աշխարհի միջուկային գիտնականների սպանությանը գաղտնիք չէ։ Իրավական փաստաթղթերը ցույց են տալիս Մոսադի և Սիոնիստական ռեժիմի գործակալների մասնակցությունը Իրանում և այլ իսլամական երկրներում միջուկային գիտնականների սպանությանը։ Դատապարտելով իսրայելական ռեժիմի կողմից իրանցի գիտնականների սպանությունը՝ Թեհրանը բազմիցս միջազգային կառույցներին կոչ է արել վճռականորեն գործել նման հանցագործությունները դատապարտելու հարցում և խիստ բանաձևեր ընդունել այս ռեժիմի դեմ ։ Նաև բոլոր այն երկրները, որոնց գիտնականները սպանվել են իսրայելական գործակալների կողմից, կարող են դիմել միջազգային կառույցներին և վկայակոչելով իրավական սկզբունքներն ու դատական ընթացակարգերը, պահանջել պատժել միջուկային գիտնականների սպանության մեջ ներգրավված գործակալներին։
Սկզբունքներից մեկը, որով հնարավոր է պատասխանատվության ենթարկել Իրանի և այլ երկրների միջուկային գիտնականների սպանության հարցում Իսրայելի ռեժիմի գործողությունները, կյանքի իրավունքի սկզբունքն է, որը համարվում է մարդու հիմնարար իրավունքներից և մարդու իրավունքների համընդհանուր սկզբունքներից մեկը։ Կյանքի իրավունքն այն համոզմունքն է, որ յուրաքանչյուր ոք ունի ապրելու իրավունք և ոչ մի այլ անձ, ներառյալ կառավարությունը, չպետք է զրկի որևէ մեկին ապրելու իրավունքից։ Կյանքի իրավունքը պետության վրա դնում է պարտավորվածություն անել ամեն ինչ որպեսզի մարդու կյանքը չվտանգվի, իսկ մարդասպանության դեպքում, գործը հետաքննվի էֆֆեկտիվ կերպով:
Այս հարցի կարևորությունն այնպիսին է, որ ոչ միայն կառավարություններին արգելվում է անհատներին զրկել կյանքի իրավունքից, այլև վերջիններս պարտավոր են առաջին հերթին վերացնել անհատների իրավունքների ցանկացած խախտման հիմքերը և նույնիսկ միջոցներ ձեռնարկել՝ վերացնելու ռիսկերը։ Դա այն դեպքում,երբ Սիոնիստական ռեժիմի պետական և կազմակերպված ահաբեկչությունն այլ երկրների միջուկային գիտնականներին զրկել է կյանքի իրավունքից։
Միջազգային իրավունքի կանոններից մեկը, որին հղում անելով կարելի է հետապնդման ենթարկել Սիոնիստական ռեժիմի ահաբեկչական գործողությունները, Իսրայելի ռեժիմի կողմից մարդու իրավունքների կանոնների խախտումն է։ Ելնելով դրանից՝ Սիոնիստական ռեժիմը, օկուպացված Պաղեստինի բնակիչների և քաղաքացիների նկատմամբ ցուցաբերած վերաբերմունքում, նաև անկարգությունների ժամանակ կարգուկանոն հաստատելու և անվտանգության վերականգնման ու պահպանման գործընթացում, մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների տեսանկյունից ունի պարտականություններ և պարտավորություններ, ընդորում ոչ մի պատրվակ չի կարող արդարացնել այդ չափանիշների խախտումը: Ըստ այդմ, այս ռեժիմը պետք է հաշվետու լինի ոչ միայն տեղի բնակիչների, այլեւ միջազգային հանրության առջեւ։
Միչիգան նահանգում ամերիկացի քաղաքական վերլուծաբան և գրող՝ Ջերեմի Համոնդը, անդրադառնալով Սիոնիստական ռեժիմի կողմից Պաղեստինի ժողովրդի, հատկապես բանտարկյալների դեմ կատարված նողկալի և սարսափելի հանցագործությունների, ընդգծում է.-«Թել Ավիվի կողմից մարդու իրավունքների խախտումները լայնորեն փաստագրված են։ Նույնիսկ օկուպացված տարածքներում պաղեստինցիներին ձերբակալելը և նրանց իսրայելական ռեժիմին բանտարկության և խոշտանգումների համար փոխանցելը միջազգային կանոնների խախտում է։
Իսրայելի ռեժիմի կողմից խախտված միջազգային իրավունքի մյուս սկզբունքը ինքնորոշման իրավունքի խախտումն է:Ե՛վ՛ Քաղաքացիական ու քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագիրը, և՛ տնտեսական, սոցիալական և մշակութային իրավունքների դաշնագիրը ինքնորոշման իրավունքին առաջնային տեղ են հատկացրել: Սիոնիստական ռեժիմը բազմիցս ոտնահարել է պաղեստինցիների իրավունքները։ Այդպիսի գործողություններից էր իսրայելական ռեժիմի ներխուժումը Գազայի հատված՝ Պաղեստինի ինքնավար վարչակազմի նկատմամբ ՀԱՄԱՍ-ի հաղթանակից հետո: Այսինքն, Գազայի հատվածում ցավալի վիճակը և սիոնիստների կողմից այս տարածքի պաշարումը սկսվեց այն ժամանակ, երբ Իսլամական դիմադրության շարժումը (ՀԱՄԱՍ) ազատ ընտրություններում միջազգային դիտորդների ներկայությամբ նվաճեց ինքնավար վարչակազմի գործադիր իշխանությունը։ Սիոնիստական ռեժիմը Գազայի վրա հարձակումներով և այս շրջանի շրջափակմամբ ցույց տվեց, որ չի կատարում իր իրավական պարտավորությունները։ Այս կեղծ ռեժիմը չի հարգում նույնիսկ պաղեստինցիների ամենատարրական իրավունքը, որը նշված է 1947 թվականի նոյեմբերի 29-ի Պաղեստինի բաժանման մասին ընդունված թիվ181 բանաձեւում։
Սիոնիստական ռեժիմի ահաբեկչական գործողությունների հետապնդման մեկ այլ միջոց է այս ռեժիմի հանցագործությունների հետաքննությունը Միջազգային քրեական դատարանում: Միջազգային քրեական դատարանը այս գործով կարող է ապացուցել այնպիսի մեղադրանքներ, ինչպիսիք են Իսրայելի ռեժիմի ռազմական հանցագործությունները, ուստի կարող ենք հուսալ, որ ոչ հեռու ապագայում Սիոնիստական ռեժիմի կողմից պատերազմական հանցագործությունների վերաբերյալ մեղադրանքներն ու հանցագործությունները, Մարդկության դեմ հանցագործությունները և պաղեստինցիների ցեղասպանության հանցագործությունը կապացուցվեն Միջազգային քրեական դատարանում։ Այս դեպքում սիոնիստներն այլևս չեն կարող խուսափել իրենց քաղաքական և ռազմական հրամանատարների միջազգային քրեական պատասխանատվությունից և անհատական քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ այս դատարանի կողմից դատապարտվելու դեպքում Իսրայելի ռեժիմի պատասխանատու զինվորականներն ու քաղաքական գործիչները երրորդ երկրներում կարող են քրեական հետապնդման ենթարկվել և աշխարհի պետությունները հիմնվելով համընդհանուր իրավասության սկզբունքի վրա կարող են նրանց ձերբակալել և նույնիսկ պատժի ենթարկել:
Նպատակային սպանությունների, հատկապես միջուկային գիտնականների սպանության համատեքստում, տուժած կառավարությունները կարող են վկայակոչել միջազգային իրավունքի կանոնները: Ելնելով դրանից՝ կարելի է վկայակոչել Ազգերի լիգայի 1937թ.-ի կոնվենցիան՝ ուղղված ահաբեկչության կանխարգելմանը և դրա հեղինակներին պատժելուն։ Այս կոնվենցիայի 1-ին հոդվածը ահաբեկչական գործողությունները մեկնաբանում է, որպես հանցավոր գործողություններ, որոնք ուղղակիորեն ուղղված են կառավարության դեմ կամ որոշակի անձանց կամ մի խումբ անհանտների կամ պետական պաշտոնյաների ահաբեկելու մտադրությամբ: Միջազգային իրավունքում կառավարությունները նույնպես պարտավորվել են չաջակցել ահաբեկչական գործողություններին: Սա այն դեպքում, երբ ԱՄՆ-ն և եվրոպական որոշ երկրներ ոչ միայն չեն դադարեցնում իրենց ֆինանսական աջակցությունը Սիոնիստական ռեժիմին, այլ նաև արդարացնում են այդ ռեժիմին իրենց քաղաքական և լրատվական շրջանակներում և նույնիսկ ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն համագործակցում են Սիոնիստական ռեժիմի հետ:
Թեև թվում է, թե պետական ահաբեկչության դեմ պայքարի մի քանի տեսական իրավական մեխանիզմներ կան, բայց փորձն ապացուցել է, որ պետական ահաբեկչության դեմ պայքարի գործնական մեխանիզմներում կան թույլ կողմեր։ Նրա ամենակարևոր թույլ կողմերից է ահաբեկչության սահմանման անորոշությունը, այնպես որ ԱՄՆ-ն և նրա դաշնակիցները և այդ երկրներին ենթակա կազմակերպությունները ունեն ահաբեկչության բազմաթիվ չափանիշներ, և,այդ հիմամբ ցանկացած կառավարություն, որը համաձայն լինի նրանց քաղաքականությանը և կատարի ահաբեկչական գործողություններ, դա կդիտարկվի որպես կոլեկտիվ պաշտպանություն կամ պատերազմական իրավիճակի հիմամբ արվա գործողություն: Մյուս կողմից, ԱՄՆ-ի քաղաքականության և Սիոնիստական ռեժիմի բոլոր հակառակորդները համարվում են պոտենցիալ ահաբեկիչներ կամ ահաբեկչության կողմնակիցներ։
Երկրորդ կետն այն է, որ արևմտյան որոշ կառավարությունների աջակցությունն ահաբեկչական խմբավորումներին, չնայած ահաբեկչության դեմ պայքարի բազմաթիվ կոնվենցիաների, բանաձևերի և օրենքների հաստատմանը, պատճառ է դարձել, որ որոշ միջազգային կառույցներ անտեսեն և լռեն Սիոնիստական ռեժիմի ահաբեկչական գործողությունների նկատմամբ։ Ահաբեկչության դեմ պայքարում երկակի մոտեցում որդեգրելը ոչ միայն միջազգային իրավունքի սկզբունքների ու կանոնների խախտում է և մարդու իրավունքների խախտում, այլ նաև շեղում է ահաբեկչության դեմ գլոբալ պայքարին ուղղված ջանքերը:
...
Ավարտվեց «Սիոնիստական ռեժիմի պետական ահաբեկչությունը» հաղորդաշարի հերթական թողարկումը: Առաջիկա թողարկման ընթացքում անդրադառնալու ենք Իսրայելի ռեժիմի պետական ահաբեկչությանը միջազգային վերլուծական կենտրոնների և մտավորականների տեսանկյունից:
Հարգելի բարեկամներ ա՛յս և մեր մյուս հաղորդումներին կարող եք հետևել հայերեն ռադիոժամի կայքէջի միջոցով,որի հասցեն է՝parstoday.ir/hy