خون ناحق دست از دامن قاتل برنداشت
گزارش رادیو پشتو سه شنبه مورخ 96/08/18
تهیه و تنظیم : عاشق حسین طوری
بگزارش رادیو پشتو، به نقل از روزنامه ویسا چاپ کابل ولایت کندوز در شمال افغانستان دو بار به دست طالبان افتاد، عوامل آن مشخص بوده، افراد مسلح غیر مسئول که با مرکز ارتباط داشتند به آزار و اذیت مردم مشغول بودند.زندگی مردم به بهانه طالبان تلخ بود نتیجه اش این بود که کندوز دو بار سقوط کرد، ولی نسبت به سقوط کندوز، آزاد کردن این شهر و حملات نیروهای خارجی و داخلی به شهرستانهای مختلف ولایت کندوز ، حکومت و خارجیها را بیشتر رسوا و بدنام کردند. دفعه اول در بمباران بیمارستان پزشکان بدون مرز در عملیات آزاد سازی قندوز توسط نیروهای آمریکایی، و بار دوم نیز بمباران روستای بزقندهاری توسط نیروهای آمریکایی، و اکنون نیز چند روز پیش برای بار سوم سه روستا در شهرستان چهاردره توسط نیروهای آمریکایی بمباران گردید، که درنتیجه حدود 30 تن از غیر نظامیان از جمله زنان و کودکان کشته و زخمی شدند و این حوادثی می باشند که هم نیروهای آمریکایی را بار دیگر بعنوان قاتلان افغانها برای جهانیان معرفی کردند و هم بی کفایتی دولت افغانستان را بیش از پیش نشان دادند. واقعیت این است که با زور سلاح ها نمی شود حکومت کرد، با زور تبلیغات بی کفایتی و وحشتها را نمی شود مخفی کرد، و نه هم قابل توجیه است و الا عوامل خارجی و داخلی این جنایات زیاد تلاش کردند که مظلومیت مردم بی گناه و غیر نظامی افغانستان را مخفی نمایند وحشتها را زیر خاک دفن نمایند و اصل فاجعه را مخفی کنند، ولی بگفته شاعر که می گوید :
" خون ناحق دست از دامن قاتل برنداشت
دیده باشی لکه های دامن قصاب را "
به هر صورت یک نکته ای را که مقامات دولت افغانستان و دوستان خارجی اش فراموش کردند، این است که اینگونه حوادث هر طوری که شده عکس العمل را در پی دارد و اینکه هر روز در رسانه های بین المللی این موضوع تکرارا می شود که آمریکا صلح و ثبات را در افغانستان نمی خواهد ، این عکس العمل طبیعی اینگونه حوادث می باشد. جای تأسف در اینجاست که وجدان بین المللی برعلیه راهبردهای خونین و اراده های غیر انسانی امریکا رو به بیدار شدن است، ولی مقامات دولت افغانستان متاسفانه وحشت های آمریکا را به رحمت تعبیر می کنند ، که همین سیاست باعث سبکی این دولت نزد افغانها و جهانیان می شود ، آخر اینان چگونه می توانند به مردم مظلوم خود نگاه کنند؟ وحشتهایی همچون قندوز طی یک ماه گذشته 8 بار تکرار گردید و صدای اعتراض از دهان مقامات بلند نشد ، ذلت نیز حد و مرزی دارد .