Хӯрокии пуртарафдори тирамоҳӣ

Лаблабу манбаи ғанӣ аз витамин ва маводи маъданӣ аст ва метавонад пустро нармтар ва сафедтар бикунад. Хавоси лаблабу барои пӯст номаҳдӯд аст.

Лаблабу (свёкла) дорои миқдори зиёди витамин ва маводи маъданист ва ғизонокии бисёр кам ва мақодири ночизе чарбӣ дорад.

Лаблабу ғанӣ аз калси аст, ки барои доштани устухонҳо ва дандонҳои солиму муҳкам зарурист.

Оби донаҳои сӯрат муфид аст барои дармони донаҳо ҳар рӯз сӯрати худро бо таркиби оби лаблабу бишуед. Пухтаи лаблабу антиоксиген аст, ки чину чуруки пӯстро коҳиш медиҳад ва ба ҷавонсозии пӯст кумак мекунад.

Аз лаблабу дар режими ғизоии коҳиши вазну лоғарӣ истифода мекунанд, зеро хавосе дорад, ки метавонад дар баробари чарбӣ мубориза кунад.