Наҷотдиҳандаи ваъдашуда | Раҳмат; Сутуни асосии давраи зуҳури Ҳазрати Маҳдӣ ва Ҳазрати Исо
Порс Тудей- « بسم الله الرحمن الرحیم » ҳамчун оғози каломи Худо дар Қуръон ва дигар матнҳои муқаддас танҳо оғоз нест; он як эъломияи ҷаҳонӣ аст, ки нишон медиҳад, Раҳмати Илоҳӣ меҳвари ҳамаи ҳаракатҳои наҷотбахш аст. Дар мантиқи Ҳазрати Маҳдӣ (а) ва Ҳазрати Исо (а), ин принсип шиор нест, балки асоси стратегӣ барои давраи зуҳур ва озодии башарият аст.
Зуҳур авҷи таърихи башар аст; лаҳзае, ки адолат, маънавият ва ҳақиқат дар паҳнои замин шукуфоӣ мекунад. Аммо он чизе, ки ин таҳаввулоти бузургро имконпазир мегардонад, на танҳо қудрат ё қувват, балки густариши раҳмат аст. Раҳмат маънои кушодани дилҳо, бартараф кардани кинаҳо ва баргардонидани инсон ба мавқеи аввалаашро дорад.
Тибқи ривоятҳо дар матнҳои ҳадис, бахусус асарҳои пайравони хонадони Паёмбар, Ҳазрат Маҳдӣ (а) ҷомеаеро бо мантиқи раҳмат бунёд хоҳад кард, ки дар он адолат аз навъи меҳрубонӣ аст; адолат танҳо ҷазои бадкорон нест, балки ҳадафи асосии он шифо додани захмҳо ва барқарор кардани тавозун аст. Ҳазрат Исо (а) инчунин пулҳои шикастаро байни одамон бо ҳамон рӯҳияи раҳмат, кӯмак ба наҷотдиҳандаи ваъдашуда ва паёми сулҳро бо забони муҳаббат ва шафқат барқарор хоҳад кард. Ин ду, дар асл ду зуҳури як ҳақиқат мебошанд: Раҳмати илоҳӣ.
Ҳамон тавре ки дар оғози ҳар як ҳаракати илоҳӣ " بسم الله الرحمن الرحیم " такрор мешавад, ин оят низ дар аввали асри Ваҳй дар ҳаёти инсон ба таври айнӣ зоҳир хоҳад шуд. Аз ин рӯ, раҳмат на танҳо як қувваи ахлоқӣ, балки инчунин қувваи пешбарандаи тамаддуни илоҳии оянда аст; Тамаддуне, ки бар пояи тавҳид, ҳамдардӣ, бахшиш ва шаъну шарафи инсонӣ бунёд ёфтааст.
Аз ин рӯ, мантиқи зуҳур бояд ҳамчун мантиқи раҳмат фаҳмида шавад; мантиқе, ки аксарияти башариятро ба ҷои истисно кардани он фаро мегирад; ба ҷои тарс умед меофарад; ва ба ҷои захмҳо шифо мебахшад; дар ҳоле ки пешвоёни бадӣ ва зулм бо адолати илоҳӣ рӯбарӯ мешаванд, то роҳро барои паҳншавии раҳмат ва сулҳ ҳамвор кунанд. Ин асрори бузургест, ки башариятро аз торикӣ ба рӯшноӣ мебарад ва ҷаҳонро барои ҳамагон манзил мегардонад.
