Се вижагии барҷастаи муъмин
Се вижагии барҷастаи муъмин
Имом Ризо (а) мефармоянд:
لا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِنًا حَتّى تَكُونَ فيهِ ثَلاثُ خِصال:1ـ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ. 2ـ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِيِّهِ. 3ـ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِيِّهِ. فَأَمَّا السُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ فَكِتْمانُ سِرِّهِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ نَبِيِّهِ فَمُداراةُ النّاسِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ وَلِيِّهِ فَالصَّبْرُ فِى الْبَأْساءِ وَ الضَّرّاءِ.
"Муъмин, муъмини воқеӣ нест, магар он ки се хислат дар ӯ бошад: суннате аз парвардгораш, суннате аз паёмбараш ва суннате аз имомаш. Аммо суннати парвардгораш пӯшонидани рози худ аст, суннати пайғамбараш мудоро ва нармрафторӣ бо мардум аст ва суннати имомаш сабр кардан дар замони тангдастӣ ва парешонҳолӣ аст.