Həcc iyən isoni təhəvvul(əvəz bıey)
Həcc iyən isoni təhəvvul(əvəz bıey)
Zilhiccə manqi həştminə ruj omeydə rəseydə.Təməttu Həcci əməlon iyən mərasimon vaxti,çehrəonku ranq pərə,sinəonədə dılon larzedə və sədon xılxədə eşə.təşərruf iyən ğəbuli ləzəon neze.dıvoon icobət bıə iyən Həzrəte Həx-Təala zayironış bəştə mığəddəsə kə iyən hərəmi tərəf vanqış jıə.hakəs icur de tovi bo əyo iştirok kardero ıştəni hozzı kardedə.
Zayiron deməkə ki,mıxtəlifə məntəğonku,çehrə iyən ğıyofə farğ doə holədə iyən çəvon miyono iştimayi məğam və movğıyyəti cəhəton farğ bıə surətədə ıştə çəş iyən dılonışon bə ıqlə noxtə xıyə kardəşone. ımon ıştə xıyzon,vətən,sərvət,məğam iyən bəvon ayid bıə qırd çiyonku co bıən,ıştə bumiyə adətonku dast kəşəşone və həmməkəs iformədə olət bə tan kardə holədə iyo cəm bıən.bın holədə çəvon con iyən botıniku qıləy nuraniyyət rost bedə,kardey bəzıne qıləy ummət ya millət xəlğko ki,bo bəşəriyyati qıləy əzəmətış təsisəkən.
Həcc deştə dumo yənde bıə məşhurə əməlon bə həyğət rəseydə.mərosim de niyyəti bino bedə.har qıləy əmləədə ğəsd iyən niyyət çə həmonə əməli erj iyən ğeyməti meyare.de niyyəti vositə odəmi əməlon mığoyisə bedə. ğıyoməti ruji bə ə əməli mıkofat bəbe ki,de xolis iyən rostə niyyəti bə ico bıbu.zayiron de niyyəti ıştəni çəvon dılonku omə meyl iyən oruzon vədə zumand kardedən ta sərəson ki,əvon bo yolə hədəfon xoto ofəyə bıən və əvon bəbe bəştə daxili meyl iyən şəhvəton tabe nıbon.
Həcc ilahi royədə çı kəmol pəydu kardə insonon rufi seyr kardeyku bıə qıləy komilə təmsile və jıləvoni Həcci mənasik çı Təvafiku(Kəbə kə qırdo qardey) bino bedə iyən de Təvafi bə oxo rəseydə.bın holədə inson deştə qırd vucudi bə Xıdo və beşedə.bın zəmon pokə ehromi oləti bə tan kardə hoci çı tohidi Kəbə kə mığobilədə ğərol qətedə.ısət əv çı tohidi somvoli mərkəzədəy iyın de qırd mısılmınon bə ico bəşəv-bəruj penc vaxtədə bəçəy tərəf dim qəteydən.həmməkəs ıştə vucudi çəş iyən dılış de aələmon pərvərdıqor iyən ibıə Xıdo zikri səpe təmərkuzış kardə və de Kərimə-Ğıroni ım sədo bə ico vanq jedyən:”vuji çımı nımoj iyən(sayir)ibodəton,çımı jimon iyən çımı marq bo aləmon pərvərdıqor bıə Xıdoye”.
Ehromi hikmətonku qıləyni sulhamizə surətədə bıə jimoni ruhiyyə perosneye.Kərimə-Ğıroni çandə qılə ayəon bə muhrimə şəxsi(ehromi oləti tan kard) ohdə vəzifəon noydə ki,bəbe əv bənə həsod,kin-kudurət iyən co qılə əxloği rəzilətonku dat bıkəşo.əv hətto bihudə sıxan həm bəştə zıvon nıvoy və ıştə dıl iyən coni de cokəson çı harcurnə deşmınəti və bəçəvon həxı təcavuz kardeyku pokko və ıştədə qıləy sulhamizə ruhiyyə xəlğko ta kardey bızıno əy bə umumə dınyo baxşko.joqo ki,əv bəbe əyo hiç qıləy coninə məxloği coni nıstəno iyən hiç qıləy rəsəyon həxı zay nıko və islomi sulh iyən səfoəti bə qırd dınyo nışon bıdo.Maidə mıborəkə surə 95-ə ayə i hissədə omə:”ha muminon ha! muhrim bıə holədə şikori bə ğətl mərosnən”.
