Թուրքիայի և եվրոպական երկրների միջև վիրավորանքի ու զայրույթի կրկնվող դոմինոն
Ավստրիան արգելել է երկիր մուտք գործել Թուրքիայի էկոնոմիկայի նախարար Նիհաթ Զեյբեքչիին, ով մտադիր էր մասնակցել անցյալ տարվա հուլիսին հեղաշրջման փորձի հետ կապված միջացառումներին, որոնք նախատեսվում էին Ավստրիայում:
Ավելի վաղ, Նիդերլանդներն արգելել էր Թուրքիայի փոխվարչապետի մուտքն Ամստերդամ: Եվրամիության անդամ երկրների այս քաղաքականությունը հիշեցնում է Թուրքիայի Սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի օրերին նրանց որդեգրած քաղաքականության մասին: Թուրքիայի և եվրոպական երկրների միջև տարաձայնությունները սկսվեցին այն ժամանակ, երբ Անկարայի պետայրերը Սիրիայի փախստականների կանաչ մայրցամաք անցնելու համար, եվրոպական ակումբի անդամների հետ խաղի մեջ մտան: Դեպի Եվրոպա Թուրքիայի սահմանները փախստականների համար բացելու գործընթացը դադարեց այն ժամանակ, երբ վերջապես եվրոպական երկրներն ընդունեցին Թուրքիայի պահանջով վճարել ներգաղթյալների փախադրման ու հաստատման հետ կապված խոշոր ծախսերը: Սակայն Թուրքիայում պետական հեղաշրջման անհաջող փորձից հետո եվրոպական երկրները քննադատում էին Անկարային ՝ իբր հեղաշրջման հեղինակների դեմ և կառավարության ընդդիմադիրների նկատմամբ կոշտ քայլերի համար: Եվրոպական երկրների վերաբերմունքը փաստորեն դարձավ ընդդիմադիր համարվող Թուրքիայի քաղաքացիների նկատմամբ Անկարայի ագրեսիայի արձագանքը: Այնուամենայնիվ, Թուրքիային մերժելու հարցում եվրոպական հասարակության վերաբերմունքի հարցում, դարձակետային որոշում էր Անկարայի պետայրերի կողմից եվրոպական երկրներում բնակվող թուրք գաղթականներին միջոց ծառայեցնելը: Այստեղ թուրք պետայրերին թվում էր, որ հաշվի առնելով հանրաքվեն հաջողելու համար, պետք է դիմել տարբեր երկրներում բնակվող թուրք գաղթականների օգնությանը: Դա ինքնին բավարար էր, որպեսզի Գերմանիայի, Նիդերլանդների ու Ավստրիայի նման եվրոպական երկրներ քննադատեն թուրք քաղաքացիներին միջոց ծառայեցնելու Անկարայի պետայրերի քաղաքականությունը: Դա գործնականում անժամկետ կարգով օրակարգից հանեց Եվրամիությունում Թուրքիայի անդամակցության հարցը:
Իսկ Թուրքիայի պետայրերը համոզված են, որ ձախողած հեղաշրջման տարելիցի շեմին, կարող են եվրոպական շրջագայություններ կազմակերպելով, արտերկրում բնակվող թուրքերի համար լուսաբանել հեղաշրջման հեղինակների նկատմամբ իրենց քաղաքականությունը և փորձել Եվրոպայի համար արդարացնել իշխող կուսակցության խիստ քայլերը: Դա այն դեպքում, երբ Եվրամիության որոշիչ ու դերակատար անդամները նկատել են, որ Անկարային պետայրերը սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի անցկացման և հեղաշրջման տարելիցի շեմին, միևնույն քաղաքականությանն են հետևում: