Ինչպե՞ս Գերմանիան դարձավ սիոնիստական ռեժիմի հիմնական զինամատակարարներից մեկը
Չնայած Գազայի պատերազմի շարունակության վերաբերյալ միջազգային քննադատության աճին՝ Գերմանիան շարունակում է մնալ սիոնիստական ռեժիմի կարևորագույն զինամատակարարներից մեկը։
Բեռլինի կառավարության պաշտոնական տվյալները ցույց են տալիս, որ 2026 թվականին Իսրայելին զենքի արտահանման թույլտվությունների ծավալը զգալիորեն աճել է, իսկ դրանց զգալի մասը վերաբերում է խոշոր ռազմական նախագծերին։ Այս հանգամանքը կրկին ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել՝ կապված Գերմանիայի սպառազինության արտահանման քաղաքականության հետ։
Pars Today-ի հաղորդմամբ՝ Գերմանիայի կառավարությունը հայտարարել է, որ 2026 թվականի առաջին հինգ ամիսների ընթացքում Իսրայելին ռազմական տեխնիկայի արտահանման շուրջ 800 միլիոն եվրոյի թույլտվություն է տրամադրել, ինչը գերազանցում է նախորդ 20 ամիսների ընթացքում տրված թույլտվությունների ընդհանուր արժեքը։ Այդ թույլտվությունների ավելի քան 60 տոկոսը վերաբերում է մեկ խոշոր ծովային նախագծի, որը, վերլուծաբանների գնահատմամբ, ամենայն հավանականությամբ, կապված է սիոնիստական ռեժիմի համար սուզանավի կառուցման հետ։
ԱՄՆ-ից հետո Գերմանիան համարվում է սիոնիստական ռեժիմի երկրորդ խոշորագույն զինամատակարարը։ Միջազգային վիճակագրության համաձայն՝ 2019-2023 թվականներին այդ ռեժիմի ռազմական ներմուծումների շուրջ 30 տոկոսն ապահովվել է Գերմանիայի կողմից։ Սակայն, թեև Գերմանիայի սպառազինության արտահանման օրենքները, ընդհանուր առմամբ, արգելում են զենքի մատակարարումը պատերազմող գոտիներ, Բեռլինը, հղում անելով Իսրայելի անվտանգության նկատմամբ իր այսպես կոչված «պատմական պարտավորությանը», այդ ռեժիմը բացառել է այս սահմանափակումներից։
2023 թվականի հոկտեմբերին Գազայի պատերազմի սկսվելուց հետո Գերմանիայի կառավարությունը սկզբում կարճ ժամանակով սահմանափակեց որոշ ռազմական սարքավորումների արտահանումը, սակայն հետագայում այդ սահմանափակումները վերացվեցին, և նոր արտահանման թույլտվությունների ուսումնասիրության ու տրամադրման գործընթացը վերսկսվեց։
Դիտորդների գնահատմամբ՝ Բեռլինի ռազմական աջակցությունը սիոնիստական ռեժիմին, չնայած միջազգային լայնածավալ քննադատությանը, շարունակում է մնալ Գերմանիայի կառավարության և Գազայի պատերազմի վերաբերյալ նրա քաղաքականությունը քննադատողների միջև հիմնական տարաձայնություններից մեկը։