Հանուն գթած և ողորմած Աստծո: Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս» հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Թա Հա սուրահի 99-րդ այա

کَذَلِکَ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنبَاء مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آتَیْنَاکَ مِن لَّدُنَّا ذِکْرًا

Մենք այսպես ենք պատմում քեզ անցյալի դեպքերը: Մենք քեզ ուղարկեցինք արդարության Գիրքը:

Աստված դիմելով իսլամի մարգարեին, ասում է. Նախկին ժողովուրդների ու նրանց մարգարեների մասին պատմությունները քեզ ենք ուղարկում ներշնչանքի ձևով, որպեսզի Ղուրանի մյուս այաների նման, մարդկանց զգուշացնելու ու խրատելու առիթ հանդիսանա: Անկասկած սա շատ կարևոր միջոց է մադկանց դաստիարակելու համար և այսպիսով ամեն ինչ ավելի պարզ ու հասկանալի է դառնում: Խոսքը վերաբերում է  պատմությունը վերհիշելուն ու ընթերցելուն: Այսպիսով, պետք է նախորդ ժողովուրդների փորձից դաս քաղել: Սա ընդունելի է  բոլոր ժողովուրդների կողմից: Այլ խոսքով, այս հանգամանքը շատ կարևոր է:

Այս այայից սովորում ենք․

1․ Ղուրանի պատմությունները լավագույն պատմություններն են, քանի որ դրանք պատմում է Աստված, որը դիմում է մարգարեին և պատմում ամեն ինչի մասին: Պատմություններ, որոնք իրական են ոչ թե երևակայական:

2․ Ղուրանը, մարգարեների մասին խոսելով, նրանց զերծ է պահում խեղաթյուրումներից:

Թա Հա սուրահի 100 և 101-րդ այաներ

مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ یَحْمِلُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وِزْرًا

خَالِدِینَ فِیهِ وَسَاء لَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ حِمْلًا

Ով դրանից հեռանա՝ հարության օրը մի ծանր բեռով կբեռնավորվի:

Չի կարողանա ազատվել այդ բեռից հավիտյանս: Այդ բեռը դժբախտության նման պետք է ծանրանա նրա վրա վերջին դատաստանի օրը:

Չնայած որ Ղուրանի նպատակն է մարդկանց երջանկացնել, սակայն  ոմանք, ընկնելով մեղքի հետևից, ուշարդություն չեն դարձնում նրա նախազգուշացումներին ու դաս չեն քաղում: Արդյունքն այն է, որ վերջիվերջո մարդը կանգնելու է դժվարությունների առջև: Ամեն դեպքում կյանքը կարճ է և ամեն դեպքում ավարտվելու է: Կարևորը հանդերձյալ կյանքն է, որը չունի ավարտ և որից հնարավոր չէ հրաժարվել:

Այս այաներից սովորում ենք․

1․ Մեղքը մեծ բեռ է, որի ճիրանների մեջ մեղավորն ապրում է մինչև հավերժություն:  

2․ Մեղքի ազդեցությունը չի ոչնչանում և շարունակում է  գոյատևել:

Թա Հա սուրահի 102 և 103-րդ այաներ․

یَوْمَ یُنفَخُ فِی الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِینَ یَوْمَئِذٍ زُرْقًا

یَتَخَافَتُونَ بَیْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا

Այն օրը, երբ հնչի փողը, ապիրատները խավարով կծածկվեն:

Նրանք կամաց ձայնով իրար կասեն. «Մենք աշխարհի վրա միայն տասը օր մնացինք»:

Այս այաները խոսում են այն  մասին, թե մեղավորները դատաստանի օրն ինչ վիճակ են ունենալու: Դատաստանի օրը հնչում է  շեփորը և ինչպես ասվում է Ղուրանի այլ այաներում, հայտարարվում է  աշխարհիկ կյանքի ավարտն ու հանդերձյալ կյանքի սկիզբը: Ահավոր մի հռնդյունով, որը այստեղ համեմատվում է շեփորի ձայնի հետ: Նրանք, որ աշխարհում ունեին ուժեղ մարմին, իսկ մյուսները նրանց առջև խոնարհվում էին, հանդերձյալ կյանքում ներկայացվելու են թույլ մարմիններով, չնայած կյանքի ժամանակը շատ կարճ է և քավարանի մեջ մնալն էլ է շատ կարճ: Թվում է, որ այս ամենը տևում է տասը օր: Սա ցույց է տալիս, դատաստանի օրվա վեհությունը:

Այս այաներից սովորում ենք․

1․ Որոշում կայացնելիս պետք է համեմատենք աշխարհիկ կյանքը հանդերձյալ կյանքի հետ ու մտածենք հետևանքների մասին:

2․ Մեղավորների առաջ երբեք չպետք է մեզ մեղավոր զգանք:

Թա Հա սուրահի 104-րդ այա

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا یَقُولُونَ إِذْ یَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِیقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا یَوْمًا

Նրանց միջի բարեմիտները կպատասխանեն.«Դուք միայն մի օր մնացիք»: Ու մենք գիտենք, թե նրանք ինչու այդպես խոսեցին:

Ղուրանն ասում է. «Աստված բոլորից ավելի տեղյակ է աշխարհիկ ու հանդերձյալ կյանքի իրողությունների մասին: Սակայն նրանք, որ աշխարհիկ կյանքը տասն օր են համարում, հենց այդ ժամանակն էլ նրանց երկար է թվում: Որովհետև նրանք, որ ունեն բանականություն, աշխարհիկ կյանքը մեկ օր են համարում: Պարզ է, որ աշխարհիկ կյանքը հանդերձյալ կյանքի համեմատ դրանից ավելի չի էլ կարող լինել»:

Այս այայից սովորում ենք․

1․  Նա, ով ունի բանականություն, աշխարհիկ կյանքը շատ կարճ է տեսնում:

2․ Նա, ով արարիչն է  տիեզերքի, աշխարհիկ կյանքը կարճ է համարել, իսկ նրա բարիքը չնչին: Իսկ իրատեսները շատ լավ են ընկալում այս ճշմարտությունը։

Աստված Ձեզ պահապան։