Հանուն գթած և ողորմած Աստծո: Ավարտեցինք Թա Հա սուրահի մեկնությունը և այս հաղորդման ընթացքում ներկայացնելու ենք Անբիա՝մարգարեներ սուրահը, որը Ղուրանի 21-րդ սուրահն է: Նախ՝սուրահի առաջին այան:

Անբիա սուրահի առաջին այա

اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ مَّعْرِضُونَ

Մոտենում է այն ժամանակը, երբ բոլոր մարդիկ հաշիվ են տալու: Սակայն նրանք այս մասին մոռանում են:

Անբիա սուրահն  ինչպես երևում է հենց դրա անվանումից, վերաբերում է  աստվածային մարգարեներին: Այս սուրահում խոսվում է  16 մարգարեների մասին: Իսկ քանի որ մարգարեների գլխավոր նպատակներից մեկը մարդկանց նախազգուշացնելն է, սուրահն սկսվում է  նախազգուշացումով, որ դատաստանի օրը մոտենում է և մարդիկ պատասխան են տալու այն ամենի համար, ինչ անում են: Այնուհետև այան ասում է. Մարդիկ զբաղված են իրենց աշխարհիկ կյանքով և մոռանում են դատաստանի օրվա մասին: Նրանք նաև հրաժարվում են նրանից, ով հիշեցնում է այդ մասին ու պատրաստ չեն լսել դատաստանի օրվա մասին ոչ մի խոսք: Նրանք նույնիսկ տնտեսական ճիշտ հաշվարկներ չեն անում։

Այս այայից սովորում ենք․

1. Մարդիկ պետք է ուշադիր լինեն իրենց արարքների համար, քանի որ դատաստանի օրը մոտենալու է և նրանք պետք է պատասխան տան իրենց արարքների համար:

2. Դատաստանն ամեն դեպքում լինելու է, որքան էլ մարդիկ անտարբեր լինեն դրա նկատմամբ:

Անբիա սուրահի 2-րդ և 3-րդ այաներ

مَا یَأْتِیهِم مِّن ذِکْرٍ مَّن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ یَلْعَبُونَ

لَاهِیَةً قُلُوبُهُمْ وَأَسَرُّواْ النَّجْوَى الَّذِینَ ظَلَمُواْ هَلْ هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُکُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ

Նրանք յուրաքանչյուր նոր պատվիրան լսում են միայն դրանք ծաղրելու համար:

Ամբարիշտները, որ տրվել են իրենց հաճույքներին,և
 չարագործները գաղտնի ասում են. «Նա մի՞թե ձեզ նման մի մարդ չէ: Մի՞թե դուք պետք է 
լսեք մի կախարդի խոսքերը, նրանով հանդերձ, որ տեսնում եք»:

Այս այաները խոսում են մարդկանց անտարբերության մասին, ասելով, որ երբ այաներ են գալիս Ղուրանից և մարգարեն ընթերցում է  դրանք, չնայած բոլորը լսում են, սակայն երբեմն անտեսում են դրանք կամ ծաղրում դրանց: Երրորդ այան խոսում է  այն մասին, որ մարդիկ զբաղված են աշխարհիկ կյանքով ու մոռանում են Աստծուն: Նման մարդիկ ոչ միայն չեն ընդունում ճշմարտությունը, այլև նպատակ ունեն խաբուսիկ խոսքերով ուրիշներին հրաժարեցնել մարգարեի հրավերից: Ուստի մարգարեին որպես կախարդ են ներկայացնում, որը ցանկանում է Ղուրանի այաներով մարդկանց գրավել դեպի իր կողմը:

Այս այաներից սովորում ենք․

1. Ղուրանը նախազգուշացնում է  մարդկանց, որպեսզի չմոլորվեն:

2. Մարգարեների կյանքն այնքան պարզ է եղել, որ նույնիսկ այդ պարզության համար նրա ընդդիմադիրներն իրեն քննադատում են, ասելով, որ նա սովորական մարդ է: Սակայն մարգարեի տարբերությունը կայանում է նրանում, որ նա ներշնչվել է Աստծո կողմից:

3. Անհավատները, կոծկելով ճշմարտությունը, վատություն են անում և' իրենց և' ուրիշներին:

Անբիա սուրահի 4-րդ և 5-րդ այաներ

قَالَ رَبِّی یَعْلَمُ الْقَوْلَ فِی السَّمَاء وَالأَرْضِ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ

بَلْ قَالُواْ أَضْغَاثُ أَحْلاَمٍ بَلِ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌ فَلْیَأْتِنَا بِآیَةٍ کَمَا أُرْسِلَ الأَوَّلُونَ

(Մարգարեն) ասաց. «Իմ Աստվածը գիտի բոլոր խոսքերը՝ երկինքներում և երկրում: Նա ամեն բան գիտի և լսում է»:

(Անհավատներն) ասում են. «(Այն, ինչ Մոհամմադը ներկայացնում է, հայտնություն չէ), այլ խառնաշփոթ երազներ են: Նա դրանք մոգոնել է: Նա բանաստեղծ է: Թող մեզ մի հրաշք ցույց տա, ինչպես ցույց տվեցին մյուս մարգարեները»:

Այս այաները մարգարեի լեզվով դիմելով իր ընդդիմադիրներին ովքեր թաքուն սադրանքեր են նյությում, ասում է. «Մի կարծեք, որ ձեր գործերը թաքուն կմնան Աստծուց: Նա տեղյակ է այն ամենից, ինչ կատարվում է երկնքում ու երկրի վրա: Ուրեմն սադրանք մի նյութեք»: Սակայն ընդդիմադիրները, խրատն ընդունելու փոխարեն, ընդդիմացան: Նրանք մարգարեին համարում էին բանաստեղծ, ով մյուս բանաստեղծների նման խոսում է իր երևակայությունների մասին և իր խոսքերը ներկայացնում է որպես Աստծո խոսք: Դա այն դեպքում, երբ ըստ նրանց, նա իր նախորդ մարգարեների նման հրաշք չի գործում: Աստված այլ այաներում պատասխանում է նրանց հերյուրանքներին:

Այս այաներից սովորում ենք․

1. Կրոնական առաջնորդներին ուղղված մեղադրանքները կրոնի թշնամիների ձևերից են:

2. Թշնամիների կողմից ներկայացված մեղադրանքները հակասական են: Որպես օրինակ,   մարգարեին համարում են բանաստեղծ, երբ Ղուրանը ընդհանրապես նման չէ բանաստեղծության:

Անբիա սուրահի 6-րդ այա

مَا آمَنَتْ قَبْلَهُم مِّن قَرْیَةٍ أَهْلَکْنَاهَا أَفَهُمْ یُؤْمِنُونَ

Մեր բնաջնջած քաղաքներից ոչ մեկը մեզ չհավատաց: Արդյոք սրանք հավատալու են:

Այս այան ասում է, որ երբ մարդիկ որևէ հրաշք են պահանջում և մարգարեն դա կատարում է, եթե նրանք հավատքի չգան, աստվածային պատժի կենթարկվեն ու կոչնչանան: Արդյոք Մեքքայի անհավատները, նախորդ ցեղերի նման չեն և հրաշքը տեսնելով հավատքի կգան, թե նորից այլ պատրվակ կփնտրեն ու նոր հրաշք կպահանջեն: Աստված ասում է, որ նրանք էլ իրենց նախնիների նման, հրաշքներ տեսնելով հավատքի կգան ու կշարունակեն իրենց թշնամությունը հավատքի նկատմամբ:

Այս այայից սովորում ենք․

1. Բոլոր անհավատները պատմության ընթացքում թշնամանքով են վերաբերվել մարգարեներին, քանի որ գոռոզամիտ են և դա թույլ չի տալիս, որ ընդունեն ճշմարտությունը:

2. Անհավատների խոստումները սուտ են: Եթե նրանց ցանկություններին ուշադրություն դարձվի, նրանք միևնույն է հավատացյալ չեն դառնա: