Հանուն գթած և ողորմած Աստծո: Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս » հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Անբիա սուրահի 42 և 43-րդ այաներ

قُلْ مَن یَکْلَؤُکُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَنِ بَلْ هُمْ عَن ذِکْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ

أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا لَا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا یُصْحَبُونَ

Ասա նրանց. «Ո՞վ կարող է պաշտպանել ձեզ Ամենակարողից: Գիշեր լինի, թե ցերեկ»: Սակայն նրանք հրաժարվում են իրենց Արարչին հիշելուց:
 

Նրանց կուռքերը կկարողանա՞ն իրենց զերծ պահել Մեր զայրույթից: Իրենք անկարող են պաշտպանել իրենց: Որեմն ինչպե՞ս կկարողանան օգնել ուրիշներին:

Այս այաներն ասում են, որ ոչ միայն հանդերձյալ կյանքում, այլ այս աշխարհում ևս կռապաշտներն ու անհավատները չեն փրկվելու աստվածային զայրույթից և երբ Աստված կամենա, իր պատիժը կուղարկի նրանց: Եվ ոչ մի կուռք, որին նրանք պաշտում են,  նրանցից չի կարող հեռացնել պատիժը: Հատկանշական է, որ այս այաներում Ալլահ բառի փոխարեն օգտագործվել է Ռահման բառը, կարծես այդպիսով ցանկանալով անհավատներին ասել. «Ձեր վարքագիծը զայրացրել է նույնիսկ Աստծուն, որ բարության խորհրադնիշ է»:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Եթե մարդը մոռանա Աստծուն, զրկվելու է նաև աստվածային գթությունից և ենթարկվելու է Աստծո  զայրույթին:

2. Աստծուց բացի ով և ինչ էլ որ լինի, չի կարող հոգալ ոչ միայն իր, այլ նաև ուրիշների կարիքները:

Անբիա սուրահի 44-րդ այա

بَلْ مَتَّعْنَا هَؤُلَاء وَآبَاءهُمْ حَتَّى طَالَ عَلَیْهِمُ الْعُمُرُ أَفَلَا یَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ

Նրանց վայելքները, իրենց հայրերի վայելածի նման, աշխարհիկ կյանքի սահմաններից այն կողմ չեն անցնելու: Չե՞ն տեսնում, որ անհավատների երկիր ենք գալիս ու ամեն կողմից սեղմում դրա սահմանները: Նրանք կարո՞ղ են հաղթանակ անկալել:

Այս այան ասում է, որ անհավատները մահվան առջև, որն աստվածային օրենք է  բոլորի համար, պաշտպանվելու ուժ չունեն, սակայն ունենալով առողջություն, գոռոզանում  են, կարծելով, թե ունեն գերբնական ուժ: Միթ՞ե նրանք չգիտեն, որ հզոր ցեղերը  և ժողովուրդները, որ մի ժամանակ իշխում էին երկրի վրա, ոչնչացան: Արդյո՞ք նրանք են հաղթել թե մենք:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Եթե անհավատներն օգտվում են աշխարհիկ բարիքներից, դա չի նշանակում, որ Աստված բարի է եղել նրանց նկատմամբ: Աստված բոլոր էակներին արժանացնում է իր բարիքներին և այս հարցում տարբերություն չի դնում հավատացյալի ու անհավատի միջև:

2. Պատմությունը կարող է մեծ դաս լինել ապագա սերունդների համար, որպեսզի նրանք չհրապուրվեն աշխարհիկ կյանքով ու ապստամբեն Արարչի դեմ:

Անբիա սուրահի 45-րդ այա

قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُکُم بِالْوَحْیِ وَلَا یَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاء إِذَا مَا یُنذَرُونَ

Ասա նրանց. «Ձեզ քարոզում եմ այն, ինչ հայտնվել է ինձ»: Բայց խուլերը չեն լսում իրենց տրված խորհուրդները:

Այս այան խոսում է անհավատների գոռոզամտության մասին և դիմելով մարգարեին, ասում է. «Այն, ինչ դու ասում ես, աստվածային ներշնչանքն է, որով դու նրանց զգուշացնում ես իրենց արարքների համար, որպեսզի քնից արթանանան ու խոնարհվեն  նրա պատվիրանների  առջև: Սակայն ի՞նչ պետք է անել, եթե խուլերը չեն լսում քո նախազգուշացնող խոսքերն ու չեն զգում վտանգը»: Պարզ է, որ մարգարեի հակառակորդները խուլ չէին ու լսում էին նրա խոսքերը: Ուստի այս և նման մյուս այաների նպատակն է  ցույց տալ, որ անհավատներն այնքան անտարբեր էին ճշմարիտ խոսքի հանդեպ, որ կարծես խուլ լինեին: Երբ մտածող մարդը որևէ նախազգուշացնող խոսք է լսում, իր կյանքը փրկելու համար դիմում է  որոշակի քայլերի: Սակայն անհավատները, մարգարեի նախազգուշացումներով հանդերձ, շարունակում էին սխալ արարքներ կատարել և շարունակել իրենց գործելաոճը:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Մարգարեների հրավերն Աստծո  ներշնչանքի հիման վրա  է և ոչ թե իրենց համոզմունքների ու մտածելակերպի:

2. Նա, ով աչք ու ականջ ունի, սակայն պատրաստ չէ լսել կամ տեսնել ճշմարտությունը, իրականում կամ խուլ է կամ կույր: