​​​​​​​Հանուն գթած և ողորմած Աստծո Ողջույն հղելով բարության մարգարե Մոհամմադի անմար հիշատակին եւ բարեւելով Ձեզ հարգելի ռադիոլսող բարեկամներ ներկայացնում ենք «Ելք դեպի լույս » հաղորդումը, Ղուրանի մատչելի մեկնաբանությամբ:

Անբիա սուրահի 74 և 75-րդ այաներ

وَلُوطًا آتَیْنَاهُ حُکْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْقَرْیَةِ الَّتِی کَانَت تَّعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ کَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِینَ

وَأَدْخَلْنَاهُ فِی رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ

Ղովտին շնորհեցինք իմաստություն և գիտություն: Նրան փրկեցինք այն քաղաքից, ուր (բնակիչները) անպարկեշտ արարքներ էին կատարում,քանզի նրանք չար ու անբարո մարդիկ էին:  

Նրան ողողեցինք մեծ շնորհներով, որովհետև նա արդար էր:

Այս այաներն անդրադառնում են Ղովտին և ասում, որ այն, ինչ անհրաժեշտ էր մարդկանց առաջնորդելու համար, շնորհեցինք Ղովտին, որովհետև նա ուներ դրա արժանիքները: Իհարկե նրա ցեղակիցները կատարում էին շատ վատ արարքներ, որպես օրինակ կենակցում էին իրենց սեռի ներկայացուցիչների հետ ու չէին հրաժարվում դրանից: Իսկ երբ ուղարկվեց Աստծո պատիժը, Աստված փրկեց Ղովտին, ով կատարել էր իր պարտականությունը: Հակառակ այն կարծիքին, թե երբ աղետն իջեցվում է, լավն ու վատը միասին ոչնչանում են, Ղուրանի այաներն ասում են, որ չարագործները և նրանք, որ լուռ են չարիքի առաջ ու չեն քարոզել բարին, պատժվում են:

Այս այաներից սովորում ենք

1. Մեղքը կարող է ներվել, սակայն չպետք է շարունակվի: Հակառակ դեպքում, մեղսագործը պատժվելու է:

2. Առաքինի մարդիկ արժանանում են աստվածային շնորհների և ստանում  Աստծո բարիքները:

Անբիա սուրահի 76 և 77-րդ այաներ

وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِن قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ

وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا إِنَّهُمْ کَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِینَ

Երբ Նոյը դիմեց մեզ, լսեցինք նրա խնդրանքը ու նրան իր ընտանիքի հետ ազատեցինք մեծ աղետից:

Նրան զերծ պահեցինք մի ժողովրդի դավադրություններից, որն ուրանում էր մեր այաները:Ու քանի որ չարագործ մարդիկ էին, նրանց բոլորին խեղդեցինք ջրերում:

Ղուրանը խոսում է նաև Նոյի մասին: Այս այաները Ղովտից հետո անդրադառնում են Նոյին, ասելով, որ Նոյի ցեղը նույնպես կարծրամիտ էր ու շատ քչերն էին հետևում նրան: Այդ մարդիկ սուտ էին համարում այն, ինչ քարոզում էր նա և գնում էին մոլորության ճանապարհով: Եվ 950 տարի քարոզելուց հետո, Նոյն Աստծուն խնդրեց, որ պատժի իր ցեղի մեղավորներին ու հանցագործներին: Եվ այդպես էլ եղավ:

Այս այաներից սովորում ենք

1. Պատմությունից կարելի է քաղել մեծ դասեր:

2. Այն հասարակությունը, որ խարխափում է անբարոյականության մեջ, պետք է սպասի նաև Աստծո զայրույթին ու պատիժներին, որովհետև դրանց արժանանում են միայն չարագործները:

Անբիա սուրահի 78-րդ այա

وَدَاوُودَ وَسُلَیْمَانَ إِذْ یَحْکُمَانِ فِی الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِیهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَکُنَّا لِحُکْمِهِمْ شَاهِدِینَ

Հիշիր նաև Դավթին ու Սողոմոնին, ովքեր վճիռ էին կայացնում այն դաշտի մասին, որտեղ ժողովրդի անհովիվ ոչխարները գիշերային ժամերին արածել էին: Մենք ներկա էինք նրանց վճռի արձակման ժամանակ:

Այս այան անդրադառնում է  Դավթին ու նրա որդի Սողոմոնին, ասելով, որ նրանք նույն դեպքի վերաբերյալ ունեին տարբեր կարծիք: Աստված ընդունեց Սողոմոնի կարծիքը: Իսկ դեպքը հետևյալն էր. մի գիշեր ոչխարները մտել էին խաղողի այգի ու կերել տերևներն ու խաղողը: Այգու տերը բողոքում է Դավթին, իսկ նա վճռում է, որ ոչխարների տերը պետք է իր բոլոր ոչխարներին հանձնի այգու տիրոջը` որպես վնասի փոխհատուցում: Դավթի որդի Սողոմոնն այլ առաջարկություն է  անում, ասելով, որ քանի որ ոչխարները ոչնչացրել են այգու խաղողների ողկույզները և ոչ թե ողջ այգին, ուրեմն ոչխարների տերը պետք է տա ոչ  թե իր ունեցվածքն այլ ոչխարների մեկ տարվա կաթն ու բուրդը: Այդպիսով և այգու տիրոջ վնասը կհատուցվեր և ոչխարների տերն էլ չէր կորցնի իր կարողությունը: Բնականաբար,  երկու մարգարեների վճիռները կայացվում էին վնասի փոխհատուցման հիման վրա: Սակայն առաջին դեպքում վնասի փոխհատուցումն առաջարկվում էր միանգամից, իսկ երկրորդ դեպքում` փուլ առ փուլ:

Այս այայից սովորում ենք

1. Մարդկանց իրավունքները հարգելու և վնասը հատուցելու համար, պետք է անպայման նկատի առնել արդարության հիմքերը հասարակության մեջ չխարխլվելու սկզբունքը:

2. Կրոնական  առաջնորդների պարտականությունը միայն քարոզելը չէ: Նրաքն պետք է նաև վերահսկեն մարդկանց խնդիրները: