د شهید قائد لپاره د افغانستان د دوو شاعرانو مرثیه
دوو افغان شاعرانو د انقلاب د رهبر د شهادت لپاره مرثیې ویلې دي.
پارس ټوډی د فارس خبري آژانس له قوله خبر ورکړی چې د اسلامي نړۍ د مختلفو پرګنو ترمینځ د غم د څرګندولو او د غبرګونونو له څپې سره هممهاله، دوو افغانستاني کډوالو د اسلامي انقلاب د ستر رهبر په وصف کښې د شعرونو په ویلو سره د امت له شهید قائد سره خپله مینه او ارادت څرګند کړ.
د افغانستان پښتو ژبي او اهل سنت شاعر مهران پوپل چې له دې مخکښې یې هم د اسلامي انقلاب د ستر رهبر په شتون کښې د «شب شعر رهبري» په غونډه کښې شعر ویلی و، دا ځل یې د امت د شهید قائد په غم او فراق کښې یو نوی شعر وویلو او خپل غم او مینه یې د شعر په قالب کښې انځوره کړه.
په دې کښې په یوه مرثبه کښې په سمبولیکې اشارې سره وايي: «ای گلی که بین صدها خار کردی سر بلند» یعنې «ای هغه ګله چې د سل هاو اغزو ترمینځ دې سر لوړ کړ»، په دې بیت کښې یې د ټولو سختیو او دښمنیو ترمینځ د معظم رهبر د استوارۍ، عزت او پایدارۍ انځور وړاندې کړ.
د دې شعر بشپړ متن داسې دی:
کرد باز اسلام را اولاد مردی سربلند
کو خودش کردهاست پیش از این درِ خیبر بلند
ذوالفقاری هست که بر فرق ظالم میخورد
موشکی که میشود با رمز «یا حیدر» بلند
بر زمین افتد اگر پیوسته پرچمدار هم
میشود پرچم به دستان یکی دیگر بلند
از رژیمی که فلسطین را به خاک و خون کشید
گشته است از برکت تو خاک و خاکستر بلند
جز تو کس فریاد اهل غزه را نشنیده است
هست گرچه نالهای بسیار دردآور بلند
در قیامت چون خدا پرسد: که با مظلوم بود؟
میشوی با شأن و شوکت از صف محشر بلند
حق چنان با توست که چون سوی منبر میروی
باید از روی ادب از جا شود منبر بلند
دور بادا دست غداران عالم از سرت
ای گلی که بین صدها خار کردی سر بلند
د افغانستان یوې بلې ځوانې شاعرې عاطفه جعفري هم چې مخکښې یې د انقلاب د شهید رهبر په محضر د شعر ویلو توفیق درلود، د هغه ملاقات په یادولو سره، هغه شیبه د خپل ژوند د یو تلپاتي یادګار په توګه یاده کړه.
هغه وايي: زما لپاره یو ستر ویاړ و چې د ځوانۍ په پیل کښې مې دا فرصت ترلاسه کړ چې د انقلاب د معظم رهبر په حضور کښې شعر ووایم.
کله چې مې خپل شعر، چې د حرم د مدافع شهیدانو په وصف و، ووایه، دوي سخت غمځپلي شول، غریو ونیول او په سترګو کښې یې اوښکې راغلې.
د دغه شعر متن په دا ډول دی:
من و تو، خویش نه! همخانه همیم آری
زبان و مذهب و تاریخِ مشترک داریم
برادر تنی و خواهر تنی همیم
اگرچه خاکنشین، ریشه در فلک داریم
شهید داده عشقیم هر دو، این یعنی
که هر زمان به هم انگیزه کمک داریم
وبالِ هم نه! که بال همیم در پرواز
برای سیر پری چون پر ملک داریم
هنوز اگرچه جهان ضد این ملازمت است
به دست ما علم جبهه مقاومت است
بگو به خصم، علیرغمِ دوری منزل
دو ملتیم و یک آئین، دو پرچم و یک دل
همه قبیله ما نامشان “توسلی” است
عقیده، راسخ و ایمان، قوی و دین، کامل
گره زدیم چنان دست اتحاد به هم
که باز کردن آن مشکلیست در مشکل
به انتقام شهیدان، کنار هم هستیم
بگو که راه به جایی نمیبرد قاتل
چه زندگی و چه آزادگی بدون شهید؟
در این میانه چه جای شعارِ بیحاصل
به روی شانه زنها حجابِ زینبی است
حجاب، پرچم این انقلاب زینبی است
