ولې د هغه د حافظې ژوندي ساتل مهم دي؟
پارس تودي – شهادت د خدای په لاره کې وژل او د ټولنې سره مرسته کول دي، چې په احادیثو کې تر ټولو لوړ نیکمرغه او د عزت مرګ بلل شوی دی.
د پارس ټوډی د خبر له مخې؛ په همدې موخه جعفر علي نژاد په ایرانۍ ورځپاڼې وطن امروز کې پخپل یو یاداښت کې لیکلي: د شهیدانو پرله پسې یاد حتی د ویره، خپګان او نا امیدی په مقابل کی د تکتیکي ماتې د مخنیوي لامل کیږي.
هغه زیاته کړې: له دې نظره د شهیدانو د یاد نمانځل د تسلط د اړیکو د ټینګولو په وړاندې د مقاومت د پیاوړتیا او د ملي خپلواکۍ د ساتلو په معنا دي.
د کهګیلویه او بویر احمد ولایتونو د شهیدانو د کانګرس د غړیو په غونډه کې د امام خامنه ای څرګندونې د دښمن د رواني عملیاتو په هکله یو روښانه ټکی وو چې د ایران اوسنۍ سیاسي او ټولنیزې فضا ته په کتو سره یې تحلیل او معنی لرونکی دی.
شاید دا وویل شي چې د واکمنۍ اړیکو رامینځته کولو لپاره یو له خورا هڅو او لږ قیمتي تخنیکونو څخه د مقابل لورې محاسباتي دستګاه غیري فعالول؛ هغه ډول بې کفایته کول چې د یو چا ځواک د دښمن د غلطې محاسبې لامل شي، یعنې هغه خپل ځواک کم ګڼي او د مخالف ځواک ډیر ارزوي.
د نفساتي غیرې فعال والی هغه وخت د ټولنې په وجود کې رامنځته کیږي، کله چې ویره، خفګان او نا امیدي تجربه شي.
که چیرې دا درې منفي شیان په هره توګه په ټولنه کې راښکاره شي او د ټولنې د غړو تحلیلي او بصیرت لرونکي تغیرات رامنځته شي، نو پایله به یې غیر فعالیت ، انحصار ، تاثیر او د مقاومت دوامداره کمښت وي.
له دې نظره، د هرې ټولنې خپلواکي د زړورتیا، هویت او امید د ژوندیو نښو په شتون پورې اړه لري. اتلان په هره ټولنه کې دا ډول دنده لري.
په یوه معنی، دوی د میدانونو له فاتحانو څخه ګڼل کیدی شي، چې د پیښې له عظمت او د مخالف له عظمت څخه نه ډاریدل او په ټول زړه سره یې دفاع کوله.
په هر حال، داسې ملتونه هم شته، چې اتلان لري، خو د واکمنانو د وېرې د انجکشن په مقابل کې ماتېږي، دا ولې؟
ځکه چې د دوی اتلان د تاریخ په زړه کې پاتې شوي، دوی استثنا شوي او نه دې توانیدلي چې د درناوي تاریخي سلسل رامنځته کړي.
له بلې خوا، که د یوې خاورې اتلان بې شمېره، دوامداره، روان او ژوندي وي، هغه ملت به یو اتل کلتور ترلاسه کړي چې د هرې ویرې، نا امیدۍ او غمونو هضم او مقاومت وکړای شي.
دا اتلان به د خپل ملت له اجتماعي حافظې څخه پاک نشي، د تاریخ په زړه کې به وساتل شي، او د الهي وعدې له مخې به تر هغې ژوندي وي، ترڅو په ټولنه کې راتلوونکي اتلان رامنځته شي.
شهيدان په دې توګه د ويرې معادل بدلوي او د دښمن د «د ويرې د استنباط» اصول باطلوي، ځکه شهادت په داسې خاوره کې د اتلولۍ فرهنګ ګرځېدلی او په طبيعي توګه «هغه ملت چې شهادت ولري هغه اسير نه دی». وېره هغه هېواد ته نه داخلیږي او نه د دښمن د رواني عملیاتو په وړاندې خپل مقاومت ماتوي.
د شهیدانو دوامداره یادونه حتی د ویره، خپګان او نا امیدۍ په وړاندې د تاکتیکي ماتې مخه نیسي.
له دې نظره د شهیدانو د یاد نمانځل د تسلط د اړیکو د ټینګولو په وړاندې د مقاومت د پیاوړتیا او د ملي خپلواکۍ د ساتلو په معنا دي.
