Pse nuk e kupton Slavoj Žižek?

ParsToday- Filozofi slloven Slavoj Žižek në një artikull ka shqyrtuar çështjen e ujit në Iran dhe ka bërë deklarata kontraverse dhe të çmendura.

Sipas Pars Today, Slavoj Žižek, një profesor filozofie në "Shkollën Evropiane të Studimeve të Avancuara", në një artikull të çuditshëm të titulluar "Kur Komunizmi është Opsioni i Vetëm" në faqen e internetit të Korean Times të datës 16 dhjetor 2025, i është referuar rënies së nivelit të reshjeve në Iran, veçanërisht në Teheran, dhe e ka konsideruar atë një shembull të kërcënimeve ekzistenciale për shoqëritë moderne. Žižek, çuditërisht, thekson se vetëm duke shpallur një gjendje të jashtëzakonshme, kontroll publik mbi burimet dhe bashkëpunim global mund të parandalohet kolapsi shoqëror. Ai e quan këtë qasje humoristike "komunizëm të domosdoshëm". Ai pretendon se zgjidhja për problemin e ujit, përfshirë Iranin, është një lloj "komunizmi".

Lidhur me pikëpamjet e këtij filozofi evropian, veçanërisht mbi Iranin dhe uljen e reshjeve, duhen përmendur pikat e mëposhtme:

1- Pa e shqyrtuar në mënyrë objektive realitetin e situatës duke udhëtuar në Iran dhe duke e vëzhguar situatën, Žižek ka bërë pretendime të çuditshme në lidhje me çështjen e ujit në Teheran dhe situatën e njerëzve të këtij qyteti, bazuar vetëm në informacione dhe përshkrime të pasakta dhe të njëanshme të mediave perëndimore, duke përfshirë edhe faktin se mijëra njerëz nga Teherani kanë ikur në veri dhe në Detin Kaspik, dhe nëse ky numër arrin në miliona, një valë migrimi në Turqi dhe Evropë do të jetë e mundur.

Ai kishte një ide krejtësisht qesharake në lidhje me largimin e banorëve të Teheranit dhe i ka interpretuar udhëtimet e fundjavës së njerëzve të Teheranit në veri dhe në bregdetin e Detit Kaspik si arratisje të njerëzve të këtij qyteti për shkak të mungesës së ujit. Kur idetë e Žižek për një fenomen siç është çështja e ujit në Iran, veçanërisht në Teheran, janë thelbësisht të pasakta, si mundet ai, sipas mendimit të tij, të ofrojë zgjidhje, veçanërisht një lloj komunizmi të domosdoshëm, d.m.th. kontroll publik mbi burimet jetësore dhe menaxhim emergjent për mbijetesë. Do të ishte më mirë për të që të udhëtonte në Iran, veçanërisht në Teheran, dhe pasi të vëzhgonte realitetet, të propozonte zgjidhje nga perspektiva e tij.

2- Edhe pse Žižek ka shkruar për dimensionet, arsyet dhe pasojat e çështjes së ujit në Iran, bazuar në imagjinatën e tij iluzive, ai nuk e ka përmendur situatën e ujit në vendet perëndimore, përfshirë Evropën dhe Amerikën, dhe i referohet vetëm çështjes së ujit në vende si Egjipti ose Afganistani. Kjo ndërkohë që, me rritjen e temperaturave globale dhe përhapjen e fenomeneve ekstreme klimatike, thatësira nuk është më një fenomen i kufizuar në një vend specifik; nga Evropa në Afrikë, nga Kina në Amerikën e Jugut, vendet po luftojnë me mungesë uji, por përgjigjet e tyre ndaj kësaj çështjeje janë shumë të ndryshme. Në këtë drejtim, vendet perëndimore po përballen gjithashtu me problemin e reshjeve të reduktuara, mungesës në rritje të burimeve ujore dhe thatësirës, ​​përveç çështjeve të ndryshme si varfëria dhe mungesa e strehimit. Për shembull, për shkak të rënies së reshjeve në Angli, qeveria u ka bërë thirrje njerëzve të vëzhgojnë konsumin e ujit. Në Amerikë, e cila është një vend i gjerë, kjo çështje është bërë një sfidë shumë serioze, veçanërisht në shtetet perëndimore të vendit si Kalifornia. Ndryshimi i klimës ka shkaktuar thatësira në zona që më parë ishin të panjohura; Nga rënia e rrjedhës së lumit Misisipi në Shtetet e Bashkuara deri te tharja e lumenjve kryesorë në Evropë, çështjet humanitare në Bririn e Afrikës dhe efektet e saj të mëtejshme në ekonominë globale në Kinë, shtrirja e thatësirës sot shkon përtej kufijve gjeografikë. Pika e rëndësishme është se zgjidhjet për të luftuar rënien e burimeve ujore dhe thatësirën janë të ndryshme në vende të ndryshme dhe varen nga kontekstet specifike gjeografike, sociale dhe politike të secilit vend.

Dhe sa i përket fjalës së fundit; Deri më tani, shumë filozofë perëndimorë kanë kritikuar ashpër mendimin, besimet dhe idetë e tij. Shumë studiues i konsiderojnë shkrimet e Žižek si të pabesueshme dhe të pakuptimta. Mendimtari dhe gjuhëtari amerikan Noam Chomsky i ka quajtur shkrimet e Žižek si poza boshe dhe beson se vepra e Žižek nuk duhet të merret fare seriozisht. Filozofi britanik John Gray gjithashtu e ka kritikuar Žižek për glorifikimin e dhunës dhe retorikës boshe.

Zižek duket se në artikullin që po diskutojmë ka përvetësuar të njëjtën retorikë boshe. Propozimi i tij për një zgjidhje komuniste për çështjen e ujit në Iran është rezultat i mbledhjes dhe nxjerrjes së përfundimeve nga shumë të dhëna dhe informacione të pasakta, në vend që të bazohet në ide dhe të dhëna të sakta dhe të forta.